blue ink. black thoughts. green mind.

may crush ako

2009-03-26T07:43:00.000-07:00

kaso hindi pwede kasi nakatali na siya sa "kalaban" ko, haha!!!

kalaban daw oh! haha!!!

* yan na yan ang iniisip ko habang nakatingin sa litrato niyang ni-google ko lang.

kawawang bata. hanggang google na lang. tsktsktsk.

class dismissed

2009-03-26T07:38:00.000-07:00

please see attached picture for your next classroom. - MapuaTech, School of CheChmBT

Palteng: e paano ba pumunta dito. by LRT ha. :-)

I'd rather be dead than confessed

2009-02-26T10:17:00.000-08:00

Uso naman daw ito. Kesa naman sa gumawa ako ng "25 Books I Love"o "25 Songs I Love" lists, eto na muna, para kahit paano hindi mahirap.

Masuwerte ka dahil ako ang taong "I'd rather be dead than confessed" type. Sa bagay, 25 Random Things lang naman. E anu naman kung mabawasan yung 1000 Random ko, di ba?!?!

Kung feel mong gayahin, please do. I want to know you more, or para lang malaman ko na wala kang ginagawa, tulad ko na naghihintay ng tamang oras ng pagligo o pagtulog o pagkain.

GAME!

==

1. Tuwing umaga, pagkagising ko, may automatic na kantang aandar sa utak ko. As in random. Parang nung Lunes, I Don't Want to Be ni Gavin Degraw ang umandar sa utak ko. Ngayon naman, dahil wala ulit akong tulog, The Promise ng When in Rome ang theme song ko. Sa hindi malamang kadahilanan. Minsan novelty pa yan, lalo na kapag hindi maganda ang gising ko.

2. Kung magne-net ako, tatlong primary sites ang dinadalaw ko: Yahoomail, Multiply at Wikipedia. Secondary na ang Friendster, Facebook at Google. May list din ako ng ise-search kapag sumalang na ako sa harap ng laptop o PC.

3. Kung trip kong magsulat, nagsusulat ako sa Multiply. Kung matapos ko man yung entry at hindi ko trip i-post, congratulations. Hindi nag-survive si post na power tripping ko. Kung mababasa mo ito, sorry na lang. Haha!!!

4. Hindi ako palamurang tao, minsan lang, di tulad nung nagtrabaho ako, kada call may mura, exceptions ang nice calls. Sa ngayon, bumalik na ako sa dati sa tulong na rin ng pamilya ko at mga kaibigan. Nagmumura pa rin naman ako, kapag may nagmamaganda sa paligid.

5. Kung ang iba ay naghahanap ng makakasama sa pamamasyal sa mall, kumain sa fast food, at kung ano-ano pa, ako kabaligtaran. I'd rather waste my time alone. Sa hindi din malamang dahilan.

6. Una kong pinupuntahan sa mall e bookstore. Didiretso ako sa Non-Fiction Section, tas Classic Section, tas sa Travel Section, tas Art and Architecture Section. Minsan dumadaan din ako sa Children's Book Section para magbasa ng kuwentong pwede kong ikuwento sa mga toddler kong pinsan kapag Sabado ng hapon.

7. Editor in Chief ako noong High School sa aming school organ. Kaya maraming teacher namin ang nagtaka nung malaman nilang nag-Engineering ako. Wala daw kasing konek ang English sa Math. E meron kaya?!?!

8. Gusto kong mag-aral ng French, German at Spanish language. French, para sweet pakinggan. German, para pang-balance sa French, at Spanish, dahil malapit ito sa kultura natin (parang nabasa ko na itong phrase na ito?!?!).

9. Weird lahat ng nagiging crush ko. Kung naging crush kita, well, weird ka, haha!!! (wala naman ata akong ka-network na naging crush ko o crush ko, so okay lang).

10. Sumasayaw ako kapag walang nakakakita. Alam mo yung Single Ladies? Hindi ko sinasayaw yun!!! Ang nakakita lang sa akin na sumasayaw e Tatay ko, twice. Nainis ako at sinabi ko sa kanyang huwag siyang maingay na sumasayaw ako.

11. There are two things to make me notice you: Either annoy me o make me feel that you are intelligent yet humorous. Ganon ako kaganda, hahaha!!!!

12. Ayoko ng books turned movies. Nagsimula yun noong nabasa ko yung A Walk To Remember. Sobrang na-disappoint ako sa movie. Super love ko naman ng Sci-Fi movies. Super ayoko ng horror. Umiiyak ako sa Love Story, lalo na kung nakakakilig yung eksena.

13. Favorite author ko sina Bob Ong at Paulo Coehlo. Favorite songs ko naman ang Love Song for No One ni John Mayer at 11AM ng Incubus. Saka ko na ie-expound kapag may oras na ako para sa ganyang mga category.

14. Kapag naliligo ako, binabasa ko muna ang paa ko bago ang ulo ko. Huling huli ang mukha at tenga.

15. May mga araw na hindi ako natutulog. At kung hindi ako makatulog, nagbabasa ako ng kung ano man ang madampot ko sa tabi ng higaan ko na pwedeng mabasa. Asahan na rin na ang gising ko kung makakatulog man ako e hapon na.

16. Nanghihina ako sa lalakeng may hitsura na naka-dilaw. Hindi ko alam kung anong meron sa dilaw, pero nanghihina talaga ako sa lalakeng may hitsura na nakadilaw. Talk about redunduncy.

17. Kung may kanta akong kakantahin forever, ito ay ang Anima Christi. Catholic Church Song yan, kinakanta kapag nagko-Communion.

18. Mas nanaisin ko pang gisingin mo ako sa paraang pisikalan (e.g., kakalabitin ng bonggang-bongga, et al.) kesa sa sigawan mo ako hanggang magising ako, kunot noo, dabog paa. Madalas gawin sa akin ito ng Nanay ko. Sinasabi ko naman sa kanya na ayoko ng ganoong type ng paggising, pero ginagawa niya pa rin, lalo na kapag Linggo. Ayoko lang talaga, as in ayoko, nang ganoong paraan.

19. I hate silence when I am alone, but I love it when I am with my acquaintances. Hindi ko ma-explain, English e. Haha!!! Maingay lang ako kapag kasama ko ang iilan kong kaibigan. Kapag tumatawa ka na nang hindi ko alam ang dahilan kung bakit na tumatawa habang nagkukuwento ako, e di okay. Haha!!!

20. Gusto kong manirahan sa isang lugar na walang makakakilala sa akin. Gusto ko lang magsimula ulit sa wala, yung ako lang, walang external support. Hindi ko alam kung bakit, pero gusto ko talagang gawin ito balang araw, siguro kapag okay na lahat.

21. Malakas akong mag-power trip. May mga bagay na ginagawa ko sa loob ng isang araw na wala sa itenary ko. Trip-trip lang talaga. Pero sa lahat ng trip, hinding-hindi ko sasakyan ang drugs at sex. Dispute ko lang yung pangalawa, kasi in-house joke na yan sa tropa ko sa Mapua ChE-Chm.

22. Mabilis akong maniwala, lalo na kung kapani-paniwala ang sinasabi ng isang tao, maliban na lang kung may narinig na akong tulad ng sinabi o sinasabi mo at scam pala yun. Minsan kasi may pagka-tanga ako. Madalas tanga, sorry naman.

23. Hindi ako makatulog kapag walang ilaw. Takot ako sa dilim. Feeling ko kasi may nakatingin sa akin kapag madilim. Feeling lang naman. Feelingera kasi ako, haha!!!

24. Kung magdo-donate ako ng isang parte ng katawan ko, ito ay ang aking mga mata. Wala nang ibang choice. Pwede bang i-donate ang boses, pandinig at pang-amoy?!?! Contradicting ito sa earlier number, pero okay na rin siguro. Malamang. At least nakakalakad at nakakagalaw pa rin ako. At sapat na sa akin yun kahit balutin ng ako ng kadiliman habangbuhay. *sniff*

25. Huwag masyadong maniwala sa sinasabi ko. Kung seryoso ang mukha ko o tumatawa ako, maniwala ka sa sasabihin ko. I love sarcasm, kaya kung feel mo sarcastic na ako, e lumayo ka na, dahil lulunurin kita sa sarcasm, bwahaha!!!

==

in fairness, ang hirap gumawa ng ganitong list, ang haba!!!

sana lang may sumunod, para masaya, may mabasa.

from kaye. for boredom

2009-02-23T19:38:00.000-08:00

1. WERE YOU NAMED AFTER ANYONE?
* yep. after saint therese of child jesus. kamusta naman yun, haha!!!

2. WHEN WAS THE LAST TIME YOU CRIED?
* can't remember

3. DO YOU LIKE YOUR HANDWRITING?
* when i am not in a hurry

4. WHAT IS YOUR FAVORITE LUNCH MEAT?
* pork

5. DO YOU HAVE KIDS?
* nope. wish ko lang, haha!!!

6. IF YOU WERE ANOTHER PERSON, WOULD YOU BE FRIENDS WITH YOU?
* sure.

7. DO YOU USE SARCASM?
* i love sarcasm very much

8. DO YOU STILL HAVE YOUR TONSILS?
* yup. they sore once a year every december.

9. WOULD YOU BUNGEE JUMP?
* naman! it's in my to-do list before i turn 40

10. WHAT IS YOUR FAVORITE CEREAL?
* koko krunch

11. DO YOU UNTIE YOUR SHOES WHEN YOU TAKE THEM?
* nope.

13. WHAT IS YOUR FAVORITE ICE CREAM?
* vanilla

14. WHAT IS THE FIRST THING YOU NOTICE ABOUT PEOPLE?
* in general? haircut o hairstyle

15. RED OR PINK?
* red

16. WHAT IS YOUR LEAST FAVORITE THING ABOUT YOURSELF?
* great procrastinator

17. WHO DO YOU MISS THE MOST?
* NGF, scans, kabagang, pspips

18. DO YOU WANT EVERYONE TO COMPLETE THIS LIST?
* sure, if they can or if they have time

19. WHAT COLOR PANTS AND SHOES ARE YOU WEARING?
* e, shorts lang ako at bare feet

21. WHAT ARE YOU LISTENING TO RIGHT NOW?
* i don't want to be by gavin degraw

22. IF YOU WERE A CRAYON, WHAT COLOR WOULD YOU BE
* red

23. FAVORITE SMELLS?
* baby colognes, cherry blossom

24. WHO WAS THE LAST PERSON YOU TALKED TO ON THE PHONE?
* cousin dianne

25. DO YOU LIKE THE PERSON WHO SENT THIS TO YOU?
* kaye? oo naman!!! miss ko na nga ito e!

26. FAVORITE SPORTS TO WATCH?
* lately i love to watch tennis on the telly

27. HAIR COLOR?
* black

28. EYE COLOR?
* brown

29. DO YOU WEAR CONTACTS?
* malapit na siguro, pero mukhang masakit sa mata, so balik glasses muna siguro

30. FAVORITE FOOD?
* adobo ni nanay. the best!!!

31. SCARY MOVIES OR HAPPY ENDINGS?
* happy endings.

32. LAST MOVIE YOU WATCHED?
* can't remember, haha!!!

33. WHAT COLOR SHIRT ARE YOU WEARING?
* white

34. SUMMER OR WINTER?
* i hate summer (the heat, that is), pero walang winter sa pinas. rainy na lang, haha!!!

35. HUGS OR KISSES?
* hugs

37. MOST LIKELY TO RESPOND?
* those who have time and time, haha!!!

38. LEAST LIKELY TO RESPOND?
* those who don't have time and won't give a sh*t to answer, haha!!!

39. WHAT BOOK ARE YOU READING NOW?
* robert perry's, christie jean's veronika decides to die (for the 3rd time)

40. WHAT IS ON YOUR MOUSE PAD?
* we hadnt had any mousepad since time immemorial, haha!!!

41. WHAT DID YOU WATCH ON TV LAST NIGHT?
* telebabad. news.

42. FAVORITE SOUND(S).
* alternative, rnb.

43. ROLLING STONES OR BEATLES?
* beatles

45. DO YOU HAVE A SPECIAL TALENT?
* yes! haha!!!

46 WHERE WERE U BORN?
* sta. maria, bulacan

47. WHOSE ANSWERS ARE YOU LOOKING FORWARD TO GETTING BACK?
* those who have time to answer

48. HOW DID YOU MEET YOUR SPOUSE/SIGNIFICANT OTHER?
* huh?

from kim. for boredom.

2009-02-22T21:12:00.000-08:00

40 secrets about you

be honest no matter what.

[one] who was your last 4 texts from?

- friends. basta friends.

[two] where was your display picture taken?

- drawing ni lerry

[three] who is your love one?

- family. para safe answer, haha!!!

[four] your current relationship status?

- single. palagi na lang, haha!!! bitter?!?!

[five] does your crush like you back?

- hindi. paki ko, haha!!!

[six] what is your current mood?

- happy inspite of.

[seven] what's your mom's middle name?

- Acob

[eight] what color shirt are you wearing?

- white

[nine] are you horny?

- anu yun? haha!!!

[ten] if you could go back in time and change something, would you?

- none. maybe some. :-D pero okay na yun

[eleven] where was the last place out of town, that you went to?

- laguna

[twelve] ever had a near death experience?

- none, thank God naman. :-D

[thirteen] something you do a lot?

-net, cook peanuts, eat peanut, stare at the ceiling, stare at my own handwriting

[fourteen]who's your best friend at the moment?

- the same. :-D

[fifteen] who can you tell anything to?

- parents, NGF, God

[sixteen] name someone with the same birthday as you?

- Donna Karan. Sosyal.

[seventeen] when was the last time you cried?

- can't remember

[sixteen] where are you right now?

- home

[nineteen] if you could have one super power what would it be?

- invisibility

[twenty] what's the first thing you notice about the opposite/same sex?

- eyes and smile

[twenty-one] who is your favorite celebrity?

- none as of the moment

[twenty-two] what is a theory that you believe?

- kinetic molecular theory, haha!!!

[twenty-three] favorite colour?

- black

[twenty-four] what is one thing that annoys you on tv?

- when i met u plugs. goodness talaga!

[twenty-five] do you still like kiddy movies?

- yep

[twenty-six] what are you eating or drinking at the moment?

- peanut and iced tea. yum.

[twenty-seven] do you speak any other language?

- ilokano. counted ba yun?

[twenty-eight] what's your favorite smell?

- fab con smell

[twenty-nine] describe your life in one word?

- kaloka

[thirty] have any tattoos?

- none. bawal daw, haha!!!

[thirty-one] what are you looking forward to the most?

- summer, somehow. hehe!

[thirty-two] what are you thinking about right now?

- answer to these questions, whatelse?!?!

[thirty-three] what should you be doing?

- watching TV

[thirty-four] who was the last person that made you upset/angry?

- wala naman

[thirty-five] what are you listening to?

- my profile song. ang ganda e, haha!!!

[thirty-six] do you like working in the yard?

- wala kaming yard

[thirty-seven] what colour are your nails?

- oh so naturalle

[thirty-eight] do you act differently around the person you like?

- nope.

[thirty-nine] what is your natural hair colour?

- black

[forty] why did you cry the last time you did?

- can't even remember when i cried, goodness!

it's how i feel

2009-02-22T09:19:00.000-08:00

I Dont Want To Be - Gavin DeGraw

the boundary that love has set

2009-02-21T14:07:00.000-08:00

"Ang pag-ibig, walang kisame, walang dingding, walang sahig."
- 6AM Presiding Priest, Redemptorist Church

> na by the way ay medyo hawig kay Ryan Agoncillo dahil bata pa siya. Dahil din siguro sa kabataan niya e may kagalingan siyang mag-homily, medyo energetic magdeliver ng lines (hindi naman energetic na parang ewan. may energy lang), at, ehem, hindi man magandang sabihin ito, e gwapo talaga siya. Paglabas ko nga ng simbahan e may naringgan ako na "Ang gwapo ni Father! At hinawakan pa niya ang ulo ko!" Kamusta naman yun.

==

Hindi ako nakapagsulat ng Valentine entry nung Valentines kasi normal na araw lang sa akin ang Valentines. Isa pa, hindi ko na kailangan ng ganoong araw para malaman ko na may nagmamahal sa akin, at may minamahal naman ako. Simple lang ang paniniwala ko, pwedeng gawing Valentine's Day ang kahit anong araw, maniwala ka lang sa kapangyarihan ng hindi natin alam kung saan galing na tinatawag pa nang iba na kabaliwan, sakit, salot, pero overall, e pag-ibig.

Paano mo malalaman na inlababo ka? Hindi ka makatulog, makakain, makaligo at kung ano-ano pang maka-? E paano na ang mga insomniac, nagda-diet o tamad maligo dahil wala namang pinupuntahan? Inlababo ba sila?

Ano ba talaga ang palatandaan na inlababo ang isang tao? Sana may sumagot, kasi hindi ko talaga alam kung ano. Malay ko at malay mo, baka inlababo na pala ako, hindi ko pa alam.

==

Mabalik ako kay Father Ryan (yan na lang ang gagamitin kong pangalan niya, tutal hindi ko naman naintindihan yung commentator sa entrance spiel niya). Natuwa talaga ako sa kanya. Smiling face, baby face, lahat na ng face. Batang-bata pa siyang tignan na kung wala siya sigurong abito e papasa siyang college student (Parang si Peter lang, tama Arn? Hehe!!!). Ganun ang hitsura niya. Lahat ng galaw niya, mararamdaman mong para sa Kanya ang ginagawa niyang pag-aalay ng dasal, pagsesermon, pagko-consecrate. Lahat. Lahat ng galaw. Alay sa Kanya. Astig.

Kailan kaya nalaman ni Father Ryan na mahal niya ang Diyos at tinatawag Siya nito para magsilbi sa Kanya? Anong mga pagsubok kaya ang dinanas niya para mapatunayan Niyang siya ay para sa Kanya?

Tunay nga talaga sigurong mahiwaga ang pag-ibig. Wala sigurong makakapagsabi na pag-ibig na nga ito, maliban na lang siguro kapag nilamon ka na ng kakaibang feeling na dulot nito.

Hanggang lahat ng galaw, salita at gawa mo e iaalay mo sa minamahal mo.

That, I think, how great is the effect of love to those who have affected by this virus, or whatever you may call it.

English yun. Paano ba yan?

==

Inspired akong umuwi, kahit pagdating ko ng bahay e isang may mood swing na kapatid at walang tulog na tatay ang naabutan ko. Paiiralin ko sana ang pagka-maldita ko, kaso mahal ko sila, so okay lang.

Handa akong baguhin ang ugali kong ito para sa mga taong mahal ko, at siyempre, mahal din ako.

Yun siguro ang pag-ibig.

Dakilang pag-ibig.

phrase of the day

2009-02-18T19:34:00.000-08:00

"five minutes, five minutes."

kahit kagigising ko lang ngayon, yan na ang unang phrase (o sentence, depending on how you understand it). bago pa tumaas ang kilay mo, dalawang araw akong walang matinong tulog (when i say matino, that's equivalent to 8 hours of good sleep). i think i deserve this more than 12 hours of sleep this thrusday, right? besides, my creative juices won't be flowing in the right directions if i didn't had my12 hours of sleep. partida, mag-aaral pa ako mamayang gabi niyan, haha!!!

anyways, seven minutes pa. habang nagpi-pirint yung printer (malamang) ng project ng pinsan ko, eto ako, nagtata-type ng "note" o blog o whatever you may call it. basta ako type lang ng type ng may angas dahil nanonood sa likod ko ang tita ko at hindi ako nakatingin sa keyboard! angas!!! upbeat din kasi yung napili kong song of the day, kaya siguro ganito.

"ate, hindi ba pangit tignan yung singsing ko?", tanong ng kapatid ko. "hindi naman... masyado. brush mo with toothbrush and toothpaste, maybe it'll work," sagot ko, at kelangan talaga english. wala akong masabi e, kung hindi naman na ako nage-english sa pagsusulat, at least pag nagsalita na lang, para maiba naman, haha!!! "or better yet, ipatubog mo, tama ba yung term? yung may half-cell reaction na may salt bridge na may electrolysis na nangyayare? basta yun, mas effective yun to clean your ring." "wow, ate, ang dami mo nang alam! congrats!," pang-asar ni kapatid, "lul, hindi naman," sagot kong medyo pa-humble. hindi naman siguro kasi kelangan pang gamitan ng ponchon-savarit equation ang paglilinis ng singsing, di ba?

three minutes. may kabagalan na ang aking writing power. kung meron pa ako nun, kung ano man yun.

quiz bee ng pinsan ko bukas. e ano naman sa iyo? sa iyo wala, sa akin meron. sa akin kasi siya tumakbo para magpaturo ng math, e malay ko ba sa math? ayoko nga ng math e. "e bakit ka nag-engineering? di ba puro math yun?", tanong ng tita ko nung first time magpaturo ng anak niya
sa akin, two years ago. nginitian ko na lang siya, yung ngiting "magsisisi-ka-dahil-sa-akin-mo-dinala-ang-anak-mo-para-magpaturo-sa-math-hahaha!!!". kung may ganun mang ngiti. nakakainis lang, dahil palaging ganon ang impression ng mga non-engineering people sa mga engineering children. although yun talaga ang choice of profession sa mga anak ni einstein, pero hindi naman lahat ganon.

enough of the silent rebuttal. rebuttal?!?! sinong kalaban?!?!

kalaban ko ang oras. 50 seconds and still counting.

"don't treat me to these things of the world
i'm not that kind of girl, your love is what i prefer, what i deserve
here's a man that takes me and delivers me from infinity and beyond
pull me in to your arms, say i'm the one you want"

all the single ladies, PUT YOUR HANDS UP!!!

times up!!!!

long and (not so) winding road

2009-02-17T09:29:00.000-08:00

kung may magbibigay sa akin ngayon ng all expense paid na trip papunta kahit saan, lalo na kung ang sasakyan ko e bus, bigyan mo lang ako ng labinlimang minuto para mag-impake ng lahat ng dadalhin ko, pupunta ako. no but's, no if's.

hindi ko alam kung saan nagmula ang fascination ko sa pagsakay sa bus ng mahabang oras. siguro epekto yun ng kabataan ko dahil madalas kaming pumunta ng probinsiya (isabela) kapag christmas vacation. sa higit na walong oras na biyahe ko e hindi ko kasi maiwasang mag-isip ng mga bagay-bagay tungkol sa buhay, kinabukasan at mga kalokohan na pwede long gawin balang araw, tulad ng pagsisiwalat sa buong blogosphere ng mga ideya ko habang nasa biyahe ako at hindi makatulog dahil sa corny movie na sinalpak ng konduktor sa vhs player.

hindi pa ako teenager niyan. mas lumala ang lahat nung patapos na ang college. kahit pauwi galing baclaran e nagba-bus ako, kahit pwede namang mag-lrt.

wierd kung weird, pero mas marami akong nare-realize kapag nakaupo ako sa bus at nakatingin sa labas, habang nakikinig sa dialogue ni steven segal, jean claude van damme, eddie garcia at kung sino pang action actors na nakasalpak sa dvd player. mas interesante pa siguro sa akin kung magsasalpak sila ng drama o lab istori na pelikula. putol malamang lahat ng train of thoughts ko mula baclaran hanggang karuhatan.

tulad nung minsan na sumakay ako ng bus from baclaran. AVSL ang palabas sa tv. napa-iling ako at nagpasalamat, dahil kahit paano e "bago" yung palabas. sa loob ng tatlong oras (at dalawang AVSL), napagtanto ko na romantic siguro kapag niligawan ka sa sementeryo sa harap ng puntod ng nanay ng prospect mo. kewl din yung may post it ka sa mug mo na may nakasulat na thought of the day, pwede na ding word of the day.

sa totoo lang walang patutunguhan ang ganyang klase ng "train of thoughts" ko. mas may sense pa siguro kung radyo ang meron si kuya, lalo na kapag not-so-old songs ang nakasalang, kahit apat na oras pa ang ibiyahe ko pauwi, ok lang. as long as my train of thoughts are not altered, im wise.

disturbia. it's like the darkness is the light. disturbia. aint used to what you like.

disturbia. disturbia.

my brother disturbed my thoughts. tsk.

bfast, be fast

2009-02-10T09:24:00.000-08:00

creepy.

that's the feeling of hearing something, or someone, is walking in your roof on the dead of the night. it gets more creepy, since the next "step" of its walk happens three meters from where you have heard it the first time.

this is not the first time for me to hear it. but it still gives me creeps when i do.

good thing my father knows how to "de-creepify" me by bringing home a bowl of porridge from our favorite breakfast stall.

==

speaking of breakfast, i came to cross with a news regarding the exits of drs. stevens and o'malley in grey's anatomy.

how's breakfast connected with GA?

dr. mark sloan. sizzling hot. yum-oh.

i'll still watch the series with or without stevens and o'malley, but never, NEVER without dr. mcsteamy.

==

think think think. type type type. fast.

==

i think i'm starting the day without sleep (again).

i just thank the creeps and my father's jokes and his take home porridge for making my day, somehow.

i'm looking forward to seeing that ilonggo guy again, hahaha!!!

colorgenics.

2009-02-08T18:27:00.000-08:00

just got the link from art's blog. try lang kung totoo.

in fairness, nosebleed, haha!!!

to get your own colorgenics analysis, click here.

Name: tere
Date: 2/9/2009
Colorgenics Number: 53241607

You want to be regarded as an exiting and interesting personality able to persuade others to comply with your beliefs and ideas. You are charming and able to influence other people who come into your sphere of influence. You like mental stimulation and you are the sort of person who is prepared to 'try anything once'. Your confidence is so much so that others are often swept away by your enthusiasm.

You are trying to improve your position and prestige - be it in your life or in your workplace. Things are, at this time, OK - but they could be better. You feel that it is essential that you break down any opposition that could possibly lurk in the shadows. You know that you are quite capable of achieving this set goal because you have to and because it is essential to your self esteem.

You are a rather inhibited sort of person. This could be the result of your upbringing or of your schooling, whatever. You are able to obtain satisfaction from various forms of physical or emotional activity but all in all you are inclined to be emotionally withdrawn. As a consequence of this you find it difficult to sustain any deep involvement.

You are being unduly influenced by the situation that is all around you. You do not like the feeling of loneliness and whatever it is that seems to separate you from others. You know that life can be wonderful and you are anxious to experience life in all its aspects, to live it to the full. You therefore resent any restriction or limitations that are being imposed on you and you insist on going it alone.

You don't like conflict and you endeavour to avoid criticism. You want to do your own thing and to be able to decide what is right for you. You have considerable personable charm - and this is used with considerable effect on those that keep your company.

one of us

2009-01-10T19:31:00.000-08:00

"Grabe! Saan galing lahat 'yan?!?! Ang lakas talaga ng magnet ni Jesus!"
- my brother Cristian, habang pinapanuod ang coverage ng Feast of the Black Nazarene sa late night news

==

Atat akong mag-review, magresolve ng problems, magre-write ng notes, pero sa tuwing gagawa ako ng isa sa kanila, inaantok ako o nagugutom o kakatihing magsulat ng entry, katulad ngayon.

Tuwing Miyerkules ako sa Baclaran para magsimba at magtirik ng kandila at humiling ng lakas sa pag-aaral, pero ano ang ginagawa ko? Late gumising, madalas nakatitig sa kawalan, hawak na ang reviewer, sa kawalan pa rin ang focus.

In short, wala. Wala akong ginagawa. Alam kong hindi lang dapat umasa sa Kanya o sa Nanay Niya para sa ikabubuti natin, pero ano nga kaya ang dahilan kung bakit patuloy tayong humihiling ng kalakasan ng katawan at isipan, pero pagkatapos hilingin ito ay wala naman talagang nangyayari?

==

Naalala ko tuloy yung balita sa TV. Dinala sa Cagayan de Oro yung replica nung Black Nazarene para may sarili nang replica yung mga deboto dun para hindi na sila lumuwas ng Maynila para sa pista. Pagdating sa simbahan nung replica, may naiyak na deboto. Hindi niya alam na may replikang ilalagak ang Minor Basilica of the Black Nazarene sa kanilang lugar, na araw-araw niyang hinihingan ng tulong para sa apo niyang may cancer. Naiyak siyang sabihin on cam na positive na sagot na iyon ng Nazareno sa kahilingan niya.

Kinilabutan din ako nung mapanood ko iyon. Parang "I saw the sign" kasi ang dating, Siya pa mismo ang nagpakita at dumating. Amazing!

Wala palang konek yun sa third paragraph. Gusto ko lang isingit.

==

Natawa ako sa late night news noong Biyernes. Matapos i-feature ang 402nd Feast of the Black Nazarene e sunod na ibabalita ang pagbabalik ng Death Penalty para sa mga drug lords. Nagbabaka-sakali ang ibang mambabatas na matakot ang mga drug lords sa death penalty at magbagong buhay na ang mga ito. May nagsabi naman na ang mga drug lords ay wala nang pag-asang magbago. Hindi ko na kailangang sabihin ang estado ng Simbahan, wala namang nagbago doon.

Hindi ako sarado Katoliko, pero ayoko ng may namamatay dahil lang sa batas na gawa ng tao. Pero ayoko din na may mga taong buhay na halang ang bituka na hindi tatantanan ng mundo hangga't hindi lahat ng nilalang nito ay tumatangkilik sa kinikilala nitong amo, lalong-lalo na ang droga.

Buti na lang at hindi Pinoy si Bella at Edward, kundi damay sila dito, lalong lalo na si Bella na heroin ni Edward. Tsktsktsk. Kawawang bampira.

==

Ano kaya kung tao si God? Ano hitsura niya? Anong language Niya? Marunong kaya Siyang magalit? Kung maglalakad kaya Siya sa daan, dadagsain din Siya ng "sea of humanity"? Matatabunan kaya Siya ng puting twalya? Saan Siya nakatira? Anong simbahan ang itatayo Niya at saan?

Payag kaya Siya sa death penalty ng mga adik, rapist at killers? Oo siguro, basta Siya ang hahatol sa kanila. Hindi siguro lethal injection o electric chair ang paraan; yung paraan siguro na hindi masakit sa parte ng pinarusahan at pamilya nito.

==

May kaklase ako dati na may kaklaseng Lord ang pangalan. Tuwing exam, nasa harapan ni classmate si Lord, at palagi niyang sinasabi dito,

"Lord, tulungan mo ako." Tatawa lang si Lord at ang buong klase.

Sabay lalapit ang teacher. "Nagdadasal ka ba, hijo?"

Tatawa ulit ang buong klase, lalo na si Lord, yung nasa harap ni classmate.

One Of Us - Joan Osborne

also known as

2009-01-03T16:20:00.000-08:00

Alas diyes pa lang nagiisip na ako ng entry para sa bagong taon. ok na sana, may plot na.

Madulas na ang utak at atat nang itipa ng mga daliri ko ang nasa utak ko, nang biglang isindi ng Tita ko ang telly.

Bad trip. SOP. kinanta yung kanta ng Paramore na para sa Twilight. nakakainis. Kahit i-deny ko na bad tip yung pelikula, naiisip ko pa rin yung Edward Cullen sa libro. Kung kinilig na kasi kayo sa Twilight book, mas kikiligin kayo sa Midnight Sun, promise.

Anyway, tutal kabampirahan naman na ang mood ng mga daliri ko, kinalkal ko yung link ni Riza tungkol sa vampire name.

Ito yung akin mula sa Vampire Name Generator.

Enjoy. *smirk*

The Great Archives determine you to have gone by the identity:
Josette Blanchard

Known in some parts of the world as:
Epona of The Vile

The Great Archives Record:
Vile, foul, filthy and greedy: this creature knows nothing of light.

Que horror.

Yun lang ang masasabi ko. Buti na lang hindi ako bampira at wala akong balak maging, kahit na may dumating pang silver na Volvo sa tapat ng bahay namin at sabihin niyang dugo ko ang brand niya ng cough syrup.

==

"Basta ang alam ko, 5 (ng January) kami kinasal ng Nanay mo. 4 ng gabi ang sayawan, 5 nagpunta kami sa simbahan, 8 bumalik kami ng Manila. October dumating ka na."

Yan ang sagot ng Tatay ko sa tanong ko kung kelan ba talaga sila kinasal ni Nanay. May cross stitch kasi dito sa bahay na United in Marriage (na halos lahat ng kinasal na kamag-anak ko e meron, stating the groom's name and bride's maiden name and their wedding date) na ayon sa tatay ko e mali yung date: na January 4. Naka-frame na yung cross stitch, gusto pang i-dispute (wow, dispute! ngayon ko lang ulit ginamit ito sa pagsusulat!!!).

Every year tinatanong namin yan. yun ang palagi niyang sagot. mali yung date. Pati nga mga Tita ko na abay sa kasal nila, agree na tama yung date.

Which leaves us to the question: Ilang beses ka bang kinasal 'Tay?!?!

"Wala sa date 'yan. Nasa tagal ng pagsasama sa hirap at ginahawa, sa lungkot at saya, makalimot man o hindi, basta mahal ko Nanay ninyo." - Tatay

Awww!!! Happy Silver Anniversary, Nanay at Tatay.

==

Kasing dami ng labahin ko ang dami ng realizations nitong nagdaang holidays. Naiisip ko lahat ng mga ito nung Bagong Taon habang naglalaba ako at tulog pa ang buong kapitbahayan.

> Masarap gumising ng umaga. Mas masarap ang mainit na pandesal kesa sa malamig na isasawsaw mo pa sa hot chocolate. Minsan may kasama pang palabok o spaghetti ang hot pandesal mo!

> Masarap matulog ng siesta. Masarap ding hindi. Kung hindi ka kasi matutulog ng siesta, magagaya ka kay Duncan Sheik na mapakanta ng Half Life.

> Kung madaming nakasampay na anik-anik sa bahay ninyo na labahin, labhan mo na kung maglalaba ka, kaso, unti-untiin mo. Mahirap magpaka-bayani. Masakit sa balikat, likod at kamay.

> Kung magluluto ng ulam, yung tama lang sa kakain sa oras na iyon. Dito kasi sa amin, madalas na wala ang mga kapatid ko, kaya tatlo lang kaming kumakain. Kawawa ang fridge sa pagpapalamig ng mga ulam na tira. Sayang ang ammonia.

> Hindi totoo yung Downy Isang Banlaw. Naiirita ako kapag may nakikita pa akong bula kapag pinipiga ko yung damit na galing sa pinagbanlawan ko na may DIB.

> Kung tinatamad kang maligo kasi malamig, matulog ka na lang.

> Kung sa bahay ninyo magba-bagong taon ang girlfriend/boyfriend ng kapatid mo, magpakita ka ng baby pictures o pangit pictures niya. Sugrado, instant bonding moment para sa inyong dalawa.

> Magkape bago lumabas ng bahay kung malamig ang panahon. Masakit sa ulo ang sikmurahin dahil sa lamig.

Yan lang ang natatandaan ko. Tinanong na kasi ako ng Nanay ko nun kung nagkape na ako.

==

Pasukan na ulit bukas, yebah!!! :-D

Excited na akong pumasok, dahil buong holiday akong housekeeper ng bahay namin.

Yahoo!!!

cheers!

2008-12-30T07:19:00.000-08:00

Heres To The Night - Eve 6

sa basketball, madaming nangyayari sa loob ng last 2 minutes. siyempre, hindi ka naman magbabasketball sa loob ng 366 days, lalo na ako, dahil hindi ko naman alam mag-basketball, kamusta naman yun, haha!!!

seriously, 2008 for me is a surprise year for me. surprise, dahil medyo madami akong natutunan sa buhay ng hindi ko inaasahan. mas madami pa sa natutunan ko nung mga nakaraang taon.

kung ano ang dahilan, aba, hindi ko alam. mas pala-isip lang siguro ako nitong taon na ito. maybe i'm growing up, emotionally.

as a famous adage states, ang hindi magaling lumingon sa pinanggaligan ay hindi makakarating sa paroroonan. i just want to thank the people who made my 2008 worth reminscing, and made every day of it a day of discovery and learning.

==

to the "oldies but goodies" people who's with me through thick and thin this year:

my family: whose efforts on my unending education made me realize (again) that the society dictates a person's status depending on the diploma that you are holding on your arms raised. kapit lang po. :-D hindi ko na ie-expound, ang sakit sa ulo eh, haha!!! nay, tay, agyamannak. sapay koma ta haan kayo nga agbalbaliw ti panag-ayat yo kenyak. ayayaten ko kayo.

NGF, SCAns (old and new): for the times that i am really down and you are always there to cheer me up in one way or another. arn, che, beng, sa mga adik moments natin na sa tingin ko e na-handle naman natin ng maayos. ang alliance natin beng, wala na ulit, tapos na ang holidays, hehe!!! che, salamat sa pag-engganyo sa akin na magbasa ng twilight series. little did you know na medyo discouraged akong magbasa na dahil na disappoint ako sa movie. salamat, salamat. :-D budz, GJ forever! adik ka, ikaw ang pinakaadik sa lahat ng NGF. yun lang muna masasabi ko, haha!!! vanj, kamusta naman ang dubai!?! mag-ingat ka palagi diyan. salamat sa walang sawa mong panalangin para sa akin. :-D lerry, marina, cha, pao, mark, real at sa lahat ng bagong SCAn na nakakatawanan ko: salamat sa pagtawa sa mga jokes ko kapag nasa tambayan ako. alam ko na ngayon na hindi hadlang ang pagiging "oldies" para makisalamuha sa mga batang katulad ninyo. service is not affected by age or status in life, as long as we all have the urge to do all in His name, kaya natin ito, yey!!! :-D

new friends: especially experian manila flex team, WE ROCK!!! go for saves. kung hindi dahil sa inyo e hindi ko matututunan na magtimpi sa sarili. baka wasak na ang workstation ko o ang poste na katabi ko. maria petra, maria ingrid sarah, milky, salamat sa mga panahon ng paggagala natin, pang-ookray sa customers, sa lahat. i would've been a better (or worse, haha!) person that i am now primarily because of you guys. walang cancellation ng friendship. remember, it is non-refundable. pahirapan ang refund, haha!!!

sa mga hindi nabanggit pero nakakausap ko naman ngayong taon na ito: salamat, you have been a part of my year dahil nagkausap tayo. :-D

==

maglalaba na ako. salamat sa mga kapatid kong mahilig magpalit ng damit maya't maya. tae kayo, masakit na ang braso at likod ko, haha!!!

a question one should answer

2008-12-28T05:04:00.000-08:00

ipapaalam ba ninto sa anak ninyo na wala talagang Santa Claus na nagbibigay ng regalo na nilalagay sa medyas na siya namang nakasabit sa bintana o pintuan ng bahay ninyo?

sagot sagot!!! :-D

to be or not to be

2008-12-27T20:46:00.000-08:00

kung may desisyon na dapat akong gawin ngayon, iyon ay ang maligo.

oo, maligo. nakakadiring isipin kasi babae ako, at ang awkward ng feeling ng hindi maligo.

pero paano ka maliligo kung sa umaga naglaba ka, sa tanghali nagluto ka ng tanghalian, sa pagod mo natulog ka nang siesta, at sa hapon naman sapilutan kang homebound dahil lalabas lahat ng kasama mo sa bahay.

ano ang drive ng katulad kong homebound para maligo?

wala.

maliban na lang kung katihin ang paa ko na gumala kung saan-saan.

totoo ang chismax

2008-12-26T07:56:00.000-08:00

"kay tangang tupa..."
"kay gagong masukistang leon!"

"tungkol sa tatlong bagay na siguradong positibo ako:
una, si edward ay isang bampira...
pangalawa, may isang parte sa kanya, at hndi ko alam kung gaano kalakas iyon..na uhaw sa aking dugo...
at pangatlo, hndi maitatangging ako'y walang sawang inlab sa kanya"

"maging ligtas mahal..."

"ikaw na ang buhay ko ngayon"

"estupidong may-ari ng makintab na VOLVO"

"pano kung hindi ako ang bida, pano kung ako ung masamang tao???"

"ikaw ang eksaktong tatak ng droga ko"

"Imposible ang iyong kabilisan at lakas.
Ang `yong balat ay maputi`t maputla at yelo`ng lamig.
Nagiiba ang kulay ng mata mo at
minsan kung magsalita ka para kang galing ng ibang panahon.
Hindi kalumalabas kapag maaraw. Ilang taon kana?"
"Labing pito."
"Gano katagal kanang labing pito?"
"Matagal-tagal narin."

"alam ko kung ano ka"
"sabihin mo... sabihin mo ng malakas..."
"bampira!"
"natatakot ka ba?"
"hindi"

"takot ka ba?"
"ang ikinatatakot ko lang ay ang mawala ka sa akin"

"kung kaya mong mabuhay habang panahon, ano ang ikabubuhay mo???"

"punyeta bella, ikaw ang magiging kamatayan ko"

"*singhot* mmmm... nagdala ka ng baon..."

"aking lalaking unggoy!"

"humawak ka ng mahigpit, gagambang unggoy!"

from: janne

kung gagawin nga talagang tagalog ang twilight, isa lang, isa lang talaga ang masasabi ko. sa maooffend, sorry na lang.

PUNYETISSIMA.

yun lang. tutal wala akong dahilan para magmura nitong mga nakaraang araw, ito na lang ang mumurahin ko. haha!

salamat ulit kay janina sa kopya nito.

kung hindi ka makatulog

2008-12-11T05:05:00.000-08:00

e di wag kang matulog. masakit sa ulo ang magising mula sa sapilitang tulog.

ask me anything

2008-12-05T04:25:00.000-08:00

distract me.

please.

bagong bili ko

2008-12-03T00:40:00.000-08:00

ang joke na ito.

salamat kay arn para dito.

==

ilang araw nang showing sa mga sinehan ang twilight, pero hindi pa rin umiikli ang pila sa bilihan ng tiket sa kahit anong sinehan.

nanood ulit ako kanina kasama naman sina che, beng, bebot at arn. habang naglalakad papuntang SM Manila, bumanat si arn: MAY JOKE AKO. KASO BAKA ALAM MO NA YUNG SAGOT.

hindi na bago na mag-joke si arn, pero sa tingin ko ispesyal ang joke na ito. so ayun, pinilit namin siyang sabihin yung joke. at ito ang sinabi niya:

"ano ang theme song ng TWILIGHT?"

walang aba-aba akong sumagot ng DECODE ng PARAMORE, pero dahil joke nga siya, dapat hindi yun yung sagot.

tumatawa na kami, wala pang sagot.

sabay sagot ng: DISTURBIA

*all together*: huh?!?!

ARN: kasi di ba, ang umpisa ng DISTURBIA, "bam-bam-pira-bam-bam-pi-ra-ra"

kung corny sa iyo, sa akin hindi. na-LSS ako sa kantang ito na ito ang tumatakbo sa isip ko hanggang matapos ko yung pelikula.

hanggang pagsakay ko ng jeep pauwi hanggang ngayon.

yun lang.

e mabenta e, ganun talaga.

the cat caught a crying rat

2008-11-27T09:37:00.000-08:00

and my father rants because of the remaining fish(es)

and i really don't care.

pero affected ako. paksh*t.

confuse me, Confucius

2008-11-20T03:05:00.000-08:00

strangest stranger

2008-11-13T08:47:00.000-08:00

minsan lang kita nakita, at hindi na kita makikita ulit.

ang saklap.

hindi ko malilimutan ang paghaharap natin. typical man ang mga tanong mo, hindi naman typical ang speaking speed ko, kasi ang cute mong tumitig, nakaka-umph ka magsalita, at higit sa lahat... hindi ko alam. hindi ko maexplain. sh*t.

sad lang talaga kasi hindi na tayo magkikita. ulit.

unless....

huling habilin, the modern way

2008-10-23T08:03:00.000-07:00

isang linggo na lang ang undas na. isa lang ibig sabihin niyan: panahon na para alalahanin natin ang mga namayapa nating mga mahal sa buhay at higit sa lahat, MAGTAKUTAN. tama. kung hindi bise-presidente si noli de castro e malamang ine-edit na for halowin ispeyshal ang kanyang MGB, halowin ispeyshal.

ayoko ng mga kwentong kababalaghan o kung ano pa man na may kinalaman sa mga takutan portion. bukod sa mga green things e malikot din ang isipan ko pagdating sa mga ganyang usapan. sisisihin kita kung hindi ako makakatulog sa gabi o hindi ako makatagal na mag-isa. pakiramdam ko kasi nasa likod, taas, gilid, o ilalim ko na yung elemento o multong pinaguusapan lang natin o napanood natin sa horror movie nung isang araw lang.

pero kung pag-iisipang mabuti, lahat naman tayo mapupunta sa ganoong paraan ng pagbo-broadcast sa mundo na nag-eexist nga tayo after life. yung iba nga lang hardcore lang talaga kapag nagparamdam. siguro sila yung hindi pinapansin noong nabubuhay pa sila, kaya ayun, namatay ng kulang sa attention, nag-manifest ang need to be noticed ngayon na kaluluwa na lang sila. sa mga kaluluwa na makakabasa nito, PEACE TAYO!!! :-D

nasusulat ko din naman na ang katatakutan, might as well na magtakutan na lang din tayo.

nagkita-kita kami ng mga kaibigan ko sa eskwela noong martes. matapos ang lahat na dapat na gawin sa loon ng campus (e.g., mag-cr, tumambay), kumain kami ng paborito naming french fries ng mcdo, regular size nga lang dahil tapos na yung promo nilang FREE GO BIGTIME kapag nag-present ka ng coupon na nagsasaad na libre ang pa-large fries at drinks. may karapatan kaming magkuripot dahil ilokano kami ni arn. hindi man ilokano sina che at abeng, sa panahong ito, kelangan na rin talagang magkuripot.

balik tayo sa usapan katatakutan. mabilis kaming natapos sa kinakain namin. usap ng usap hanggang mapunta ang usapan sa grad pic, dahil grad pictorial nila noong huwebes. hanggang sa bumanat si abeng, "gusto ko na din na may grad pic para may ipanglalagay ako sa kabaong ko kapag namatay ako."

BABALA: kung ayaw mo ng usapang lamay o libing, tumigil ka na sa pagbabasa. pero kung nais mo na magkaroon ng ideya kung paano ka paglalamayan, ipagpatuloy mo ang pagbabasa. pero paunahan na lang sa execution dahil ipa-patent na namin ito sa philippine patents, kung saan man yun.

-o0o-

lumawig ng lumawig ang usapan sa lamayan. sang-ayon kami lahat sa paglalagay ng "happy pictures" o "pictures with tropa" sa tabi ng coffin. yung tipong kapag dinalaw ka ng mga kaibigan mo e yung pictures ang pagkakaguluhan, sabay mapapaiyak na lang yung tumitingin kasi "parang kelan lang na kasama natin siya, ngayon... *sniff*", at kung ano pang reaksyon na pwedeng makuha sa tumitingin ng picture ng namayapang kaibigan. sa mga katulad ko na walang gaanong pictures, okay na sa akin ang freedom wall. yung tipong susulat at gustong sumulat. sabi nga ni arn, "wow, tere, parang natutulog lang ah?". siguro ang isusulat ng nanay ko, "tanghali na, hindi ka na naman makakatulog mamayang gabi niyan." ang nasabing freedom wall o pictures with tropa ay itatago kasama ng mga bagay na gusto naming itago na pangangalagaan lamang ng isang tao, gaya ng kapatid, magulang o espesyal na tao sa buhay.

sumunod na napagusapan ay ang kulay ng coffin. black ang kay arn. hindi ko alam kung dala ba ito ng pagkahilig niya sa emo music o gusto lang talaga niya ng itim. blue ang kay che; pink ang paborito niyang kulay, pero dahil baka magmukha siyang namayapang kaibigan ni paris hilton, blue na lang daw. si abeng, hindi ko na matandaan ang gusto niyang kulay, huwag lang daw puti. ako, gusto ko violet, para naman maiba.

hindi kumpleto ang lamay kung walang sakla. sumang-ayon din kami na dapat walang perang involved sa saklaan. pahiran na lang ng lipstick o eyeliner ang matalo. pabor sa akin yun, may 4 akong lipstick at 2 eyeliners na hindi nagagamit masyado. kung may pera man, mula sa mga abuloy, nais naming ibigay charity o kung hindi naman ganoon kalaki, ipambibili na lang ng bagong lipstick at eyeliner na siyang ginagamit sa sakla.

ang make-up, as usual, gusto namin yung "parang natutulog lang dahil paggising niya e magde-design siya ng planta". may retouch din, every other day by our choice of make up artists. ibig sabihin, sa loob ng anim na araw, tatlong beses ang retouch.

ang pagkain, hindi ata napag-usapan. ang friendster at mail accounts, ipagkakatiwala na lang sa kapatid. kung may magmensahe man, si kapatid na lang din ang sasagot. siyempre natural, magpapakilala si kapatid. baka isipin nung sumulat may internet connection kung nasaan man ang mga kaluluwa namin. saka na namin iiwan ang passwords kapag alam na naming malapit na.

biruin mo, pati souvenir meron din ang bawat isa sa amin. hindi ko na matandaan kung ano, pero ishe-share ko na lang yung gusto kong souvenir: cd compilation ng gusto kong mga kanta noong nabubuhay pa ako. ayaw naming lahat ng kantang "Hindi Kita Malilimutan" dahil sa totoo lang, ang makalimot sa namayapang mahal sa buhay ay dinadalaw. pati paraan ng pagpaparamdam may plano na. butterflies. black kay arn, blue kay che, white kay abeng at violet sa akin. with the black parade, i want justin timberlake club songs playing on my karo on the parade. parting-party lang!!!

madami pang napagusapan tungkol sa ideal lamay namin. pero it will always boil on one thing:

we never wanted to have a gloomy, sad or whatever the synanimous sa malungkot na lamay at libing. masayahin kaming tao. kahit puno na nang hirap ang nararanasan naming pagsubok, ngiti lang, parang walang nangyayari. ayaw na kasi naming lalo pang malungkot ang nakakalungkot na naming paglisan.

-o0o-

alam kong hindi sasangayon sa karamihan ng gusto naming gawin sa lamay namin, lalong lalo na ang mga magulang namin. pero tandaan lamang ninyo, kung meron man sa listahan na ito ang hindi matupad, maghintay ka na lang ng butterfly na may specified na color. yari ka sa amin, hahaha!!! may maikukuwento ka na sa halowin ispeyshal ng MGB kapag tapos na ang term ni noli de castro.

i was once a child, and will still be

2008-10-20T02:33:00.000-07:00

kelan ba natin masasabi sa sarili natin na hindi na tayo bata? kapag nakatapos na ba tayo ng college? kapag nagka-anak ng wala sa oras? o di kaya e sa panahon na nararamdaman mong iba na ang kasalukuyan kesa sa nakaraan?

kelan mo nasasabing pwede ko nang kantahin yung kinakanta sa akin ng APO sa mga kabataan ngayon na kung tutuusin e ka-level mo lang pag-iisip, mas mukhang mature ka nga lang?

dinekwat ko mula sa tenga ng kapatid ko ang iPod niya habang natutulog siya kaninang umaga. wala akong sariling playlist sa iPod na iyon, kaya nakinig na lang ako sa selection niya na pinaghalo-halong senti, trance, rnb at 80's music. walang problema, hindi naman kasi kami nalayo ng gusto ng kapatid ko pagdating sa musika.

nakapikit akong nakikinig ng biglang tumugtog ang original na BATANG BATA KA PA. dumilat ako. shet. napaisip ako bigla: kung hindi na ako bata at wala pa akong alam sa buhay na katulad ng nalalaman ng magulang ko tungkol sa mundo, nasaan ako?

kaya mo nababasa ngayon ang entry na ito dahil na rin sa buong maghapon kong inisip kung saang parte na ba ako ng sarili kong life cycle na sinimulan ng mga magulang ko. ang gulo di ba?

kaka-24 ko lang three weeks ago. hindi pa ako tapos sa pag-aaral dala na rin ng halo-halong elemento sa buhay ko na siya namang nagbibigay sa akin ng aral na hindi kayang ibigay ni geankoplis o ni perry. 24 na ako. dapat may trabaho na ako, lisensiyado, nag-uumpisa nang makuba sa kakatrabaho. hindi na ako bata para mag-aral, hindi din naman ako matanda para pabayaan mag-isa. caught in the middle, ika nga ng iba. pero sa tuwing tatlo lang kami ng nanay at tatay ko na naghaharap sa hapag kainan tuwing hapunan, naiisip ko lahat ng pwede nilang maisip tungkol sa akin: kelan ba ako matatapos, magkakatrabaho kaya ako agad pagkatapos kong gumapang sa PICC, ad infinitum. laging ganyan. hindi ko naman sila kayang tanungin kung ano ang iniisip nila. nakakatakot kasi. baka maiyak lang ako sa sasabihin nila.

childish kung iisipin, pero dapat pa bang mag-ugaling childish ang overreacting na 24-year-old virgin? i don't think so.

nasa bahay ako ngayon ng isang kaibigan. parang ayoko pang umuwi dahil nga sa mga naiisip ko. ayoko kasi na nagmumukha akong may problema sa loob ng bahay. magmukhang suplada, okay lang. pero yung mukhang may problema, huwag na. baka usisain pa ako ng magulang ko at kapag sinabi ko sa kanila ang dinadamdam ko, bibigyan lang nila ako ng malulutong na "tsk tsk tsk" at sasabihin sa akin na, "hay matet, bata ka pa ngang talaga."

how sweet...

2008-10-13T05:57:00.000-07:00

may ganito pala talaga ano.

akalain mo.

ang sweet talaga...

click this link for the story courtesy of yahoo.

na-amaze talaga ako. tsk.

i went to La Naval Festival

2008-10-12T03:22:00.000-07:00

and it was soooo great!!! ngayon lang ako nakakita ng ganoong pagbabalik ng poon sa kanyang istante (tama ba ang terms ko, haha!!!)

sana next year ulit!!! at magdadala na ako ng digicam at magsusuot ng mas komportableng damit, haha!!!

P.S.
i do not have the pics to prove it. bukod sa wala akong digicam e hindi din ako makakakuha ng matinong pic dahil sobrang dami ng tao.

when you really have nothing to say

2008-10-04T07:45:00.000-07:00

better shut up and drive

then think of what to do next

when your bumper hits something

i colored by own nails black, and you really shouldn't be bothered

2008-09-22T05:35:00.000-07:00

I woke up this morning (which was afternoon in your time) worrying about my girl thing and suddenly a thought came into my mind:

I want to color my nails, and I want it black.

Well, matagal-tagal na din naman na hindi ako nakapagkulay ng kuko. Siguro panahon na din na magkulay ako para naman maiba ang kulay at maitago ang pangit at nanggigitata kong, ehe, kuko.

Talk about hormonal imbalances, haha!!!

==

Nanood ako kanina ng NCAA sa TV for the first time in 6 years. Nawalan na ako ng hilig sa basketball simula noong.... Hindi ko na masimulan kung saan nagsimula ang pagkadismaya ko sa basketball, haha!!! Basta ganun. Isang araw, paggising ko, hindi ko na trip ang basketball gaya ng dati, parang yung pangti-trip ko lang sa kuko ko ngayon, haha!!!

Balik sa usapang basketball. Masaya naman ang first half ng laro dahil lamang ang eskwela ko, pero habang nagtatagal e lumalamang ang kalaban dahil (1) mahirap sigurong umiskor at depensahan ang kalaban at (2) hindi kami nanood ng live ng mga kaibigan ko, o pwede ding (3) malas ang paglipat ng channel habang nanonood ng basketball. may mga tao kasing hindi mapapalampas ang pagnood ng paborito nilang afternoon drama delight. Akala mo naman maapektuhan ang paraan ng pamumuhay nila kapag hindi nila nalaman kung ano ang nangyare sa main characters ng drama nila.

To make the 40-minute game short, talo kami.

Alam kong hindi crucial ang laro na ito personally, pero sana naman di ba, minsan na nga lang akong manonood ng basketball e eepalan pa ako sa TV. Childish di ba?

==

Speaking of behavior, maganda ang mix ng pag-uugali sa castaways ng Survivor Philippines. May mainitin ang ulo na know-all ang drama, may naninigaw na bossy (pero hottie!), may mga nakikinig lang at may nagbebenefit na wala namang ginagawa kundi magpa-cute. Lahat naman ata ng reality show may ganyan talagang kinukuhang contestant para lang siguro ipaalam sa mga ganun din ang paguugali na ganoon din ang ugali nila.

Kung ganoon nga, maganda yung ganyan.

May masabi lang.

blah blah blah

2008-09-20T09:53:00.000-07:00

wala naman masyadong bago bukod sa pressure na binigay ko sa sarili ko sa susunod na mga buwan.

ang huling quarter kasi ng taon na ito ang pinakamahalaga sa lahat ng huling quarter sa buong buhay ko bilang tao at siyempre, bilang estudyante.

september

october

november

december

*tick-tock-tick-tock

discovering the channels of my own interests

2008-09-02T04:21:00.000-07:00

cyberspace is really an amazing thing that one can imagine. sabi nga sa akin ng isang kaibigan, ang cyberspace o internet ay parang kalangitan. what you see when you look up is just a fraction of the whole.

amazing, isn't it?!?! hindi lang pala friendster, multply, wikipedia at yahoomail! ang dapat na binbisita ko! simula ngayon, magta-type na lang ako ng random url's na pwedeng ma-view. basta interesante, click. kung hindi, e di click pa din. wala naman sigurong mawawala kung makita mo ang fraction ng kabuuan ng cyberspace.

kung ang cyberspace ay parang sky, pwede din kaya na ang buhay ay parang cyberspace din?

pwede siguro. kung hindi din dahil sa pangangailangang pananalapi at sa tulong na din ng internet, nakilala ko ang mga taong ito na kahit paano e na-ispatan ko sa unseen fraction ng buhay ko.

wah. drama.

==

nag-computer kami noong isang gabi ng mga kaibigan ko. wala kaming nagawa kundi mag-youtube, mag-chat(kahit magkakatabi na kami. parang engeng lang) at mang-trip. may mga interesante kaming nakita sa youtube tulad ni akosichris. isa siyang american na kumakanta ng OPM songs. oo tama, OPM songs. nagulat din ako noong una. tutal wala namang mawawala kung panonoorin ko yung video niya, pinanuod ko.

guess what, mixed emotions with tawa on the side ang ginagawa ko habang pinapanood si chris. kung hindi lang Thigalog ang Tagalog niya, papasa siyang OPM addict, promise. slangers siya, pero astig. hanggang ngayon napapangiti pa din ako kapag naririnig ko yung mga kanta niya online.

as interesting as he can be, guess what, contact ko siya dito sa multiply!!! pinadalhan niya ako ng personal message stating that he thanks me for watching his vids and everything. basta. ganon.

nakakatuwang isipin na hindi masyadong nahihirapan ang mga pinoy na mag-english, sa paraang hindi din masyadong nahirapan ang mga katulad ni pareng chris (close?!?!) managalog. ang tanong na lang diyan ay ito: naiintindihan natin ang english kahit paano, e siya kaya? naindintihan kaya niya ang sinasabi niya o kinakanta niya?!?!

==

from songs to profiles to quotes to books to even your next boyfriend/girlfriend. hindi maglalaon e pati kinabukasan mo makikita mo na rin dito.

yan ang internet.

connect?!?!

one boring tuesday afternoon...

2008-08-11T20:50:00.000-07:00

... there was a bummer named Tere who has nothing to do on a boring Tuesday afternoon. armed with nothing but an almost empty, noisy stomach and the desire to see any interesting thing (2008 Olympics excluded) on the telly on a boring Tuesday afternoon, she decides to go online to check her yahoomail and her online social networks, only to find herself writing a blog, yes, on a boring Tuesday afternoon.

and yes, she is indeed hungry and bored, all at the same time. on a boring Tuesday afternoon.

talk about redundancy and boredom. on a Tuesday afternoon.

avail time

2008-07-30T21:19:00.000-07:00

5 times a week, 4 hours a day, an average of 45 calls a day, minus the moments na umabsent ako dahil nagkasakit ako, may exam ako o bumagsak ako sa exam at kelangan kong aluhin ang sarili ko sa pamamagitan ng pagmukmok sa tabi ng nanay ko habang natutulog siya.

yan ang buhay ko sa loob ng apat na buwan na pananatili ko sa part-time kong trabaho sa isang BPO sa makati. (duh. pang-ilang entry ko na ito na ganito ang tema, naman!) huwag kang mag-alala, hindi na ako maglilista ng mga bagay na natutunan ko dahil nagawa ko na yun sa isa ko pang entry, ayoko ng ulitin pa dahil magtutunog call center agent lang ako: paulit-ulit, parang sirang plaka.

==

ginawan ko ng sulat ang mga taong pinaka-malapit sa akin sa loob ng ops floor. nothing special. simpleng ni-word art lang na chinefer na pangalan ng mga new found friends ko ang header, yung tipong pwedeng ilagay sa station nila yung names na ginawa ko. para lang akong 14 years old ulit na gumagawa ng thank-you letter sa mga kaibigan, ang pagkakaiba lang, e sa normal na papel ko lang sinulat lahat ng gusto kong sabihin, ipagpaumanhin ang kung ano mang kalokohan sa buhay na ginawa namin ng taong sinulatan ko. unscented, uncomplicated, plain and simple.

we still have a week to go though to spend the avail times together, enhance retention attempts and help each other on how to diffuse a sup call, haha!!!

==

"the more irate, the better. JOKE!" - ingrid, dent student ng UE/part-time retention agent

yan ang banat niya habang naka-mute at naglo-load ang page ng customer info niya. ayos. yan ang mami-miss ko dito sa ganitong trabaho, ang mga taong nakakasama ko sa floor, ang mga nakakasabay kong kumain at kinakain sa pantry, at ang avail time, na wala kaming ibang ginawa kundi mag-asaran at maningil kapag may nagsabi ng magic word.

someone from my back just said the magic word. PhP100 din yun. joke.

==

6 minutes to go and i'll meet AD1 AVAILABLE again, for the nth time now, haha!!!

of haircuts and reunions

2008-07-23T22:11:00.000-07:00

naranasan mo na ba yung pakiramdam na gagawin mo ang lahat para lang makapunta ka sa isang event para lang makita mo ang mga puwedeng mangyari sa iyo o sa mga taong nakapaligid sa iyo?

naranasan mo na bang pagpawisan ng medyo todo habang nagbabasa ka ng blog ng may blog tungkol sa isang concert na maaring makapagpabago ng takbo ng buhay mo?

lahat yan nararanasan ko ngayon. salamat kay trish at quichie dahil sa kanila ko lamang na-confirm na magko-concert ang eraserheads 6 years after nilang maghiwa-hiwalay. lahat ng pwedeng ma-search online kung paano makapunta ng libre ginawa ko na, dahil sobrang gustong-gusto ko na makapunta sa concert na iyon. yun nga lang, kelangan ko daw ng 20 cigarette packs. takte, saan naman ako kukuha noon?!?!

==

kaka-upload ko lang ng scanned TIN id ko sa marlboro.ph.

sana lang, sana lang, cross fingers, sana lang sila nga talaga ang sponsor ng concert sa aug 30...

from the bottom of my (broken) heart

2008-07-10T21:27:00.000-07:00

walang kinalaman kay britney spears ang entry na ito. ayoko ko kaya sa nabanggit na FORMER pop sensation. alam ko na the moment na kinanta niya ang unang single niya (na hindi ko na maalala ang title, kasi nga ayoko talaga sa kanya) ay magiging ganito siya ngayon, sabog, barag, stressed.

parang ako minsan. sabog, barag, stressed. pero hindi ako nag-aahit ng dapat at tini-trim lang, at wala akong friend na socialite.

==

van damme, stallone, li, alarcon, garcia.

kung sumasakay ka ng bus na papuntang ayala leveriza tuwing alas-tres ng umaga, malamang alam mo ang sinasabi ko. yan ang mga palabas sa tv kung sasakay ka ng bus na may VIDEO ON BOARD na sticker sa tabi ng mga plakards nito. pero lately, may dalawa akong napanood na pelikula. hindi english, hindi tagalog, hindi chinese.

thai noong martes ng umaga at korean nitong umaga lang. nakakairitang pakinggan, kasi hindi mo maiintindihan ang sinasabi nila, lalo na yung thai. wala kasing english subs. nakakairita. kung hindi siguro magaling sa martial arts yung bida ng Ong Bak, hindi na ako nag-aksaya pa ng earwax para makinig at maduling para lang makita ang astig na moves nung bida.

mas interesante yung korean movie. nung una akala ko thai na naman, kasi hindi ko maintindihan ang sinasabi. "shet," i said to myself, "nosebleed na naman for 1 hour ito." hindi pala. interesting, kasi parang ka-becky-han ang tema ng pelikula, considering na ancient korea ang set-up ng kwento. The King and the Clown yung title. okay sana si Gonggil, kaso nga, ayun, becky siya sa pelikula. sana sa pelikula lang.

==

ang layo pa ng martes, tsk. this is the farthest payday i have ever experienced.

ang daming utang, ang daming bayarin. ang daming gustong kainin, hahaha!!!!

left-brained word warrior

2008-07-06T20:58:00.000-07:00

isang hapon na walang magawa, ito ang ginawa.

yebah.

==

Left-brained

Most left-brained people like you feel at ease in situations requiring verbal ability, attention to detail, and linear, analytical ability. Whether you know it or not, you are a much stronger written communicator than many, able to get your ideas across better than others.

It's also likely that you are methodical and efficient at many things that you do. You could also be good at math, particularly algebra, which is based on very strict rules that make sense to your logical mind.

Word Warrior

Your IQ Score is: 111

You are equipped with a verbal arsenal that enables you to understand complex issues and communicate on a particularly high level. These talents make you a Word Warrior.

Whether or not you recognize it, your vocabulary is your strongest suit—use it whenever you can. Since your command of words is so great, you are also a terrific communicator — able to articulate big ideas to just about anyone. Your wordsmithing prowess will also help in artistic and creative pursuits. The power of words translates to fresh ideas off paper too. Since you have so many words at your disposal, you are in a unique position to describe things in an original way, as well as see the future in your mind's eye. In short, your strengths allow you to be a visionary — able to extrapolate and come up with a multitude of fresh ideas. And you are in good company — bask in the brilliance of Word Warriors who have walked before you. William Shakespeare let loose the power of his pen. His ability to articulate the most subtle nuances of human nature and to create colorful characters are why his stories still have a major impact — even 400 years after he first wrote them. Whether you put pen to paper or use your understanding of the words around you to come up with creative approaches to problems, your potential as a Word Warrior is terrific.

salamat sa tickle.com para sa mga comment na ito.

yeah!

bullfrogs

2008-06-26T16:22:00.000-07:00

blanko. parang papel ko lang kapag exam. parang utak ko lang kapag lutang. parang ako lang, na wala ka. blanko.

echos lang yung unang paragraph.
hindi ko kasi alam kung paano uubusin ang natitira pang mahigit isang oras na time-in ko dito sa computer shop na ito. medyo high-tetsh kasi itong napuntahan ko. sanay kasi ako sa cheap lang, yung tipong sisigaw yung nasa station number x para sabihing tapos na ang pagse-surf niya sa internet, o natalo na siya sa online game yung gusto niyang talunin, yung mga ganong tipo ba. pero anyways, naisip kong mag-surf na lang ng mag-surf ng kung anu-anong site. tamang trip lang. tatlo o apat na site lang naman ang binibisita ko palagi kapag online ako. kaya lang ako inaabot ng tatlong oras e dahil gumagawa ako ng blog. ang maganda pa nun, matapos kong gawin ang blog entry ko e buburahin ko din. kaya kung nababasa mo ito ngayon, nag-survive siya sa pampa-power trip ko sa aking mga blog entries.

echos number two!!!
wala akong magawa talaga bukod sa mang-echos ng kung anu-ano. pati buhay ko ineechos ko na lang din lately. nabanggit ko sa isang kaibigan na nais kong magpatingin sa isang dalubahasa sa pag-iisip ng tao. hindi ko alam ang spelling, pero ang pronounciation niya ay SAY-KA-YA-TRIST. naisip ko tuloy na nasa quarter-life crisis ako. i-click mo na lang yung link, mas maliliwanagan ka kapag binasa mo yung laman niyan. ako kasi hindi ko naintindihan, english e.

echos number three!!!
last exam na ng mock board maya-maya. wala lang. parang wala lang talaga. sinusubukan kong magbasa, pero walang pumapasok sa brain cells ko. para san pa ang pagbabasa kung wala din namang pumapasok, di ba?

linsiyak ang tugtugin dito sa computer shop na ito. yung rap ng mga taga-kanto na kinakanta ng mga kanto boys wearing loose shirts and pants (namiss ko si art habang tinatayp ko ang sentence na ito). kainis. napilitan tuloy akong makinig ng playlist sa aking account sa imeem.com. in fairness, na-miss ko ang music ng updharmadown, urbandub at imago. ang tagal na din kasi na hindi ako nakakarinig ng ganitong tugtugin. ang saya sa pakiramdam. parang okay na ako sa aking so-called quarter-life crisis. ECHOS.

53 minutes pa. hindi ko rin naman na mare-refund yung PhP20 ko kapag nag-log-out na ako. surf-surf pa. kaso gutom na ako. tsk. wrong timing pati. pagkatapos ko dito, lunch na. madami ng tao sa kainan. tsk.

a work to remember

2008-06-17T16:01:00.000-07:00

malapit nang matapos ang kontrata ko sa trabaho ko bilang callgirl sa siyudad ng makati. hindi ko masasabing hindi ako nag-enjoy, pero hindi ko din masasabing nag-enjoy ako. nage-eenjoy lang ako kapag kasama ko ang mga new-found friends ko at kapag suweldo at avail time. hindi ko masasabing hindi na ako babalik sa ganitong trabaho, pero hindi ko din masasabing magre-renew ako ng komtrata kapag nag-extend ang kliyente namin. enjoy kasi ang mga taong kasama ko sa team, lalo na ang Team 9 na bumabayo sa saves araw-araw-araw. Yebah!

anyway, ang susunod na mga bullet ay ginagawa ko noong nakaraang linggo habang avail time. ako lang kasi ang nahiwalay ng workstation. mali. ako lang ang humihiwalay ng workstation dahil sa dahilang hindi ko alam. autistic lang talaga siguro ako.

>> masakit sa sikmura ang trabaho ng retention. lahat ng sama ng loob (that includes curses) ng customer mo ibubuhos sa iyo kahit hindi mo naman kasalanan na miyembro sila ng kung ano man ang meron ang kumpanya mo. kung nag-survive ka sa loob ng apat na oras araw-araw sa kinauupuan mong workstation nang hindi ka umiiyak o nagwawala't nanununtok ng pader dahil sa irate callers mo, congratulations! give yourself a pat on the shoulder.

>> kung masakit sa sikmura sa retention, mas masakit sa digestive system ang racial discrimination. kakaiba ang feeling kung sasabihin sa iyo ng kausap mong galing-galingan na ayaw niyang magbigay ng kahit anong impormasyon dahil alam niyang hindi ka galing sa pinagmamalaki niyang bansa. engoticons. paano makakakuha ng account ang inaapi mong agent kung walang ibang importanteng impormasyon maliban sa maganda mong pangalan?

>> wala nang mas sasarap pa sa pakiramdam na nakita mo at nahawakan ang una mong payslip, kahit hindi ganun kalaki ang halaga nito. kung ilang araw bago ang suweldo ay nag-iisip ka na nang mga bibilhin mo para sa pamilya mo, mag-iiba ang lahat 'pag nakita mo ang unang paycheck mo. i assure you that. *wink*

>> kung masarap ang pakiramdam ng unang paycheck, mas masarap ang pakiramdam ng pagkain ng kung anu-ano sa paboritong foodchain ng bayan, ang JOLLIBEE!!! kung dati yung pinakamura ang kinakain mo dahil tight ang budget, ngayon, lalo na kapag suweldo, i-doublechickengolargeextrariceandgravy mo na sister! :-)

>> masarap ang avail time pero mabagal ang oras. mahirap kapag puro calls pero mabilis ang oras. sa ganitong mga sitwasyon mo nasusubukan kung tamad ka ba talaga o tamad ka lang talaga dahil kung tamad ka, hihiling ka ng avail time kay bathala para more time ang chickahan with friends. kung tamad ka lang talaga, hahayaan mo na lang na pasukan ka ng tawag para mabilis ang oras. hindi ka panalo sa kahit anong sitwasyon na nabanggit ko, dahil pareho lang na mapapagod ka sa kasasalita.

>> sa ganitong uri ng trabaho, matututo kang mag-type ng hindi masyadong nakatingin sa keyboard, gaya ng pagtipa ko sa bullet na ito. yes! no look! :o

>> sa ikalawang pagkakaton sa buhay ko, napatunayan kong ang pinakamatinding kalaban sa lahat ng elemento sa buhay mo ay ang sarili mo at ang mga kahinaan mo.

>> may mga tao pala talaga kahit sa professional world e umiiral ang pagiging bata. hindi na talaga maiiwasan favoritism, autism at astigmatism sa mundo, pero sana, iniintindi na lang ng iba na ang lahat ng ito ay INUUTOS LAMANG. favorite ako, oo. favorite akong pag-tripan ng mga kaibigan ko.

>> kung dati natatakam ako sa patalastas ng Milo (go furtherrrrr... with Milo everydaayyy...), ngayon sukang-suka na ako. higit sa limang baso ang naiinom kong chocomix (aka Milo) sa loob ng apat na oras na iniuupo ko sa aking workstation.

>> sa trabahong ito talagang nasira ang sleeping cycle ko. hindi na tataas pa sa apat na oras ang tulog ko araw-araw. tulog mantika kasi ako dati. at sa trabaho kung inaantok ako at biglang nag-*meep* ang telepono ko, awtomatic kuya, gising na ako. mas mabisa pa yatang alarm ang *meep* na iyon kesa sa iba pang alarm sa buong mundo.

>> natupad na rin ang pangarap kong makasabay sa mrt sa gabi ang mga taong pagod na pagod na sa maghapong trabaho samantalang ikaw ang fresh na fresh, bagong ligo, amoy cologne. vice versa ito sa umaga.

>> mauubusan ka talaga ng excuses sa magulang mo kapag nandito ka sa trabahong ito. alas-9 kasi ng umaga ang labas ko, 12pm o 2pm na ako nakakarating ng bahay. questionable na nga ang pagkatao ko sa baler, kesyo daw baka may ginagawa na akong masama. duh?!?! siyempre wala. buti na lang at may import pa ang cebu team at may manager ako na kikay para gawing dahilan (at sila naman talaga ang dahilan) kapag lumalabas ang team, and when i mean labas, that also means inom.

>> dito ko lang nalaman na pwedeng maging softdrink ang redhorse during breakfast. aminado ako na dito ako natutong tumungga ng isang baso, diretso! pero after ng second baso, pass na. baka hindi na ako makauwi after the third glass. buti sana kung hindi kabayo yung nasa baso.

>> hindi lahat ng callers e b*tch. may super bait naman na alam nilang trabaho lang ito, na kelangan naming kumita, pero sa dulo, magka-cancel din sila, pero okay lang. at least mabait sila.

>> mas katanggap-tanggap sa akin na wala akong saves pero mababait ang callers ko kesa madami nga akong saves (mga 5) pero sa 40 calls ko ay may 5 irate callers, 1 sup call, 3 hung-up, at 2 prank call. sucker.

>> sa trabahong ganito, you can be close pala to your bosses kahit super level 2 ka lang at level 5 sila. tamang closeness lang at pakikisama, pasok ka na! kasama ka na sa lahat ng lakad na maiisip nila, pero hindi lahat iyon masasamahan mo dahil hahadlangan iyon ng iba pang kalokohan mo sa buhay, tulad ng pagtulog at pagtulong sa gawaing bahay o sa biglaang pagbisita ng paborito mong lola.

>> lastly, kung magiging citizen ka ng america o ng kung ano mang bansa maliban sa pilipinas, WAG NA WAG KANG PINDOT NG PINDOT NG KUNG ANU-ANO SA INTERNET NA KINAKAILANGAN NG CREDIT CARD NUMBER MO O PERSONAL INFORMATION TUNGKOL SA PAGKATAO MO. mas mahalaga diyan ang payong huwag kang mag-aaply ng credit card lalo na kapag hindi ikaw ang nagbabayad ng utang mo o palipat-lipat ka ng trabaho.

madami pa sana yan, kaso pauli-ulit-ulit lang, parang trabaho ko sa umaga.

sa mga ka-team namin na nag-resign dahil hindi na kaya ng hectic schedule nila ang pagkakaroon ng trabaho: angelagembenjbelleivanesirwillardnashtonipaulney...

mami-miss kayo ng lahat. sana sabay-sabaw tayong kukuha ng ating huling sweldo sa atm ng PS at magpa-party sa jollibee convergys, pero hindi na mangyayari yon.sayang.

5,184, 000 seconds

2008-06-08T19:30:00.000-07:00

nagyong araw na ito, dalawang buwan na ako sa part-time job ko. ibig sabihin, may isang buwan pa akong pagkakataon para mabago ang takbo ng grade ko sa QA at retention rate ko. yun e kung magbago pa. mas gusto ko kasi yung nakiki-jamming lang sa mga kasama ko sa trabaho kesa sa tumanggap ng tawag na kung hindi ka sisigawan e ipapapasa sa supervisor mo yung tawag dahil walang tiwala sa iyo yung caller mo.

anyways sundays, sawa na rin naman akong kumain ng isinusubong ampalaya sa akin ng trabahong ito, pero dahil ubod naman ng tamis ang samahan namin ng mga new found friends ko, hindi ko tuloy alam kung babalik pa ako sa trabahong ito, o pilit ko na lang na lilimutin ang mga nakakalokang sandali na walang ibang makakagawa pa kundi ang mga katulad naming kahit puyat sa trabaho e sumisipang kabayo ang almusal.

2 months. 60 days. 5184000 seconds. kung ano yan, malay ko. gusto ko lang gamitin yung calculator ng laptop namin.

tama na muna ang drama. mag-aalmusal lang ako.

oo, tama ang nabasa mo. almusal ko pa lang samantalang ang buong bansa ay nagmimiryenda na.

chow!

chefer chefer, shimmering shimmering splendid

2008-05-30T23:45:00.000-07:00

you know the best way to make it through with hearts and wrists intact, is to realize 2 out 3 ain't bad.
- i'm like a lawyer with the way i'm always trying to get off you, fall out boy

yes indeed. 2 out of 3 is not bad (parang memorial day lang, ultimate avail time! yebah!), unless 2 or 3 is saved out of 46. malas mo pa kung kalahati dun ay may-ari ng card, one-fourth ang nagmamaganda at mabait ang natitira, pero wala kang nauto para magstay sa kinalalagyan nila.

malugod kong ipapahayag sa inyo na na-master ko na ang pagpindot ng mute sabay make face sa harap ng monitor kapag irate ang customer ko. kung kinakailangan pang suntukin ang pader at alisin sa tenga ko ang headset ay ginagawa ko, wag ko lang marinig na sinisigawan ako ng prestrak na customer na yan sa isang bagay na hindi naman ako ang may gawa kundi dahil na rin sa katangahan nila.

paumanhin, ampalaya ang paborito kong gulay at kakakain ko lang nito.

mmmm! sarap! *gwark!*

shift bid kanina. sumugal ako ng 12-4. as usual, talo ako. i'm staying forever sa 5-9 unless otherwise specified. pakunswelo na lang sa akin ni sir bong ang agahan araw-araw sa sukina kasama ang 3b, ay 2b na lang pala dahil aalis na si steve sa lunes. sabay banat ng signature kilig move ko. badtrip. hindi ko siya crush, naging crush o kung ano pa man, pero nabadtrip ako dahil nagaya na niya ang signature kilig move ko, pero hindi ko pa rin nagagaya ang snort niya kapag tumatawa.

magkaganoon man, 5-9 pa rin ako. kelangan ko lang ng matibay at malupit na dahilan para mapunta ng 12-4, gaya ng pagkakaroon ng klase ng 8 ng umaga.

i'm thinking of language class. french, spanish, german o japanese? kahit ano, basta umaga ang klase para sa gabi, save na. yebah!

next week, may calls na di ko na maalala kung ano ang tawag, pero basta cs yun, at ayoko na ng cs.

retention forever!

unexpectedly surprising

2008-05-25T00:21:00.000-07:00

is there something wrong with the weather, or is it just me and my whatevers?

una, pinagawa sa akin ang team bulletin board ng aming Queen Diga na si Mommy Lulay. hindi ko rin talaga maisip hanggang ngayon kung bakit niya sa akin pinagawa iyon. pero magkaganoon man, nagawa ko rin naman na siya, so okay na ako dun. solb na.

pangalawa, aalis na ang mga import ng team from cebu. may mga nalungkot, may malulungkot, pero nonetheless, teammates pa rin naman kami, walang duda yun.

pangatlo, hindi na ako kakain sa kfc. baka hindi na kayanin ng puso ko ang susunod na pwedeng mangyari.

pangapat, panghuli, at higit sa lahat, nagkaroon ng ideya ang nanay ko na mag-enroll ako ng short course tungkol sa kung ano man ang magustuhan kong kurso. oo victoria, nanay ko na mismo ang nagsabi na mag-enroll ako ng short course. para naman daw hindi ako ma-bore dahil 4 hours lang daw ang work ko at nag-eexam na lang naman din ako for mock board. para namang hindi niya ako nakikitang borlogs sa bahay sa hapon at buhay sa gabi. weird talaga. never in my life na naisip ko na maiisip ng nanay ko yun.

and the question now is: anong kurso ang kukunin ko at kung saan ko kukunin yon at kung magkano ang babayaran para sa kursong gusto ko?

the more important question is this: bakit nangyayari sa akin ang mga ganitong pagkakataon?!?!

of mock board and fries and archives

2008-05-20T00:42:00.000-07:00

may 18, 2008
sunday
intramuros, manila

katatapos lang ng exam ko. wala nang bago sa makakabasa nito (kung meron man) na ka-eskwela ko kung sasabihin kong nahirapan ako. lagi naman akong hirap sa exam, kahit sa physical exam hirap ako. ayoko kasi ng exams. ayoko talaga. sa sobrang sama ng loob ko, kumain ako ng cheeseburger meal, upgrade na fries and drinks at oreo mcflirty, este, mcflurry at regular fries. oo victoria, may large fries na ako, may regular fries pa ako.

nagkamit ako ng mortal sin. tsktsktsk. hindi nga ako nangopya sa exam, ang takaw ko naman sa fries. gluttony at its worst.

huling part na ng exam bukas. hindi ko alam kung mag-aaral pa ako o hindi na. wala din namang saysay kung mag-aaral ako. baka ikain ko na lang ulit ang sama ng loob ko kapag nag-aral ako at wala din naman akong masasagutan.

di ba, di ba?!?!

bumili ako ng sapatos noong biyernes. katas ng sweldo ba. kulay pulang loafers siya, size 9, galing sa russ. bukod sa may size ako ng sapatos na yun, cute na cute ako sa kanya kaya binili ko. mura din siya, mukhang clearance sale ng rusty lopez nung nagpunta ako. anyways, inisip ko na ipapareha ko siya sa bagong bili ko din na long sleeve na pink from herbench na isusuot ko bukas. ayos talaga.

sinuot ko papasok ng school si loafers at sa inaasahang pagkakataon, nagkapaltos ako sa parte ng paa ko na kapaltos-paltos talaga. shete. ang sakit sa paa. para akong lola kung maglakad kanina, mabagal, kaawa-awa.

ngayon hindi ko alam kung isusuot ko pa ito bukas dahil malamang ay fresh pa ang sugat ng aking paltos. moral lesson: wag magsuot ng cute na loafers kung mahaba ang lalakarin mo. mawawalan ka lang ng poise.

wala na akong maisip na pwedeng isulat. bulletin muna tayo.

1) What is in the back seat of your car right now?
++ i have no car

2) When was the last time you threw up
++ can't remember

3) What's your favorite word or phrase?
++ like, OMG, the arthur way

4) Name 3 people who made you smile today?
++ arn, che, valen

5) What were you doing at 8 am this morning?
++ sleeping

6) What were you doing 30 minutes ago?
++ eating fries

7) Favorite board game?
++ scrabble

8) Have you ever been to a strip club?
++ never

9) What is the last thing you said aloud?
++ oh-em-geeeeeeeee.....

10) What is the best ice cream flavor?
++ vanilla

11) What was the last thing you had to drink?
++ soda

12) What are you wearing right now?
++ red shirt and pants

13) What was the last thing you ate?
++ fries

14) Have you bought any new clothing items this week?
++ yes

15) When was the last time you ran?
++ can't remember

16) What's the last sporting event you watched?
++ basketball, 4 years ago

17) If you could go anywhere in the world, where would you go?
++ greece or egypt

18) do you go camping?
++ haven't done it pa

20) Do you have a tan?
++ yes

21) Do you use smiley faces on the computer a lot?
++ sometimes

22) Do you drink your soda from a straw
++ sometimes, depends

23) What did your last text message in your inbox say?
++ go to -insert site here- for the pictures - art

24) Are you someone's best friend?
++ maybe

25) What are you doing tomorrow?
++ exams, again.

26)Where is your mom right now?
++ home

27 )Look to your left, what do you see?
++ another pc station

28) What color is your watch?
++ i don't wear watches

29) What do you think of when you think of Australia?
++ aborigines? tama ba?

30) Ever ridden on a roller coaster?
++ yes

31) Do you go in at a fast food place or just hit the drive thru?
++ depends

32) Do you have any friends on myspace that you actually hate?
++ i have no myspace. friendster na lang.

33) Do you have a dog?
++ nope. we can't have one

34) Last person you talked to on the phone?
++ er

35) Have you met anyone famous?
++ maybe

36) Any plans today?
++ just sleep

37) Are you happy?
++ quite

38) Where are you right now?
++ computer shop sa intramuros

39) Biggest annoyance in your life right now?
++ wala naman

40) Last song listened to?
++ won't go home without you by m5

41) Last movie you saw?
++ can't remember

42) Are you allergic to anything?
++ mmmmmmmmmm.........

43) Favorite pair of shoes you wear all the time?
++ wala naman

44) Are you jealous of anyone?
++ nope

45) Is anyone jealous of you?
++ maybe, most likely

46) What time is it?
++ 5:51PM

47) Do any of your friends have children?
++ yes

48) Do you eat healthy?
++ excuse me?

49) What do you usually do during the day?
++ sleep

50) Do you hate anyone right now?
++ nope

51) Do you use the word 'hello' daily?
++ nope

52) How many kids do you want when your older?
++ 2-3

clueless

2008-05-03T13:01:00.000-07:00

dalawang linggo na din akong tumatanggap ng retention calls. dalawang linggo na rin akong paulit-ulit-ulit na nangungimbinsi sa mga taong tumatawag sa amin na ibigay ang mga impormasyong kelangan namin para maka-pull up kami ng dapat naming i-pull up. methodological, in a sense, wag ka lang talagang gugulatin ng call na pang-customer service. nakakamatay ang pakiramdam, parang first call mo lang, pramis.

top 4 na lang pala ang AI7. parang kelan lang proud pa tayo na kasama si ramielle malubay sa semi-finalist, ngayon, apat na lang sila at wala sa apat na iyon si malubay. sad.

walang duda, pupusta ako, parehong david ang papasok sa finals.

siyempre panalo si papa david cook. yeah!!

masakit ang lalamunan ko ngayon. mali. itchy ang lalamunan ko. hindi ko alam kung dahil ba ito sa wala akong trabaho sa ngayon, o wala lang akong makumbinsi ngayong araw na ito na . pareho lang pala yun. ngek.

12 hours akong tulog. 12 oras ng uninterrupted sleep. for the first time in 50 years! ang sarap ng feeling meyn! pero mas masarap sana kung nakaligo man lang ako kahit 15 minutes lang. pero nonetheless, nakatulog ako ng walang gumigising sa akin para kumain o para sabihin sa akin na alas-dos na ng umaga at paalis na ang 9pm-1am people.

masarap pala talagang balikan ang nakasanayan mo na. tulad na lang ng almusal sa bahay. sinangag at itlog, the best! ayoko na ng kape kasi sawang-sawa na ako sa kakainom ng kape, pero sa tingin ko kaya nangangati ang lalamunan ko ay dahil sa kawalan ng kape ngayong araw na ito. magkaganoon man, masaya pa rin ako sa kinalabasan ng niluto kong sangag at ilog, with bola-bola on the side.

bon apetit! :)

the week that was

2008-04-25T15:48:00.000-07:00

"Thank you for calling. This is Ria.. May I have your full name please?"

MONDAY. ang araw na pinaka-ayokong dumating ay, well, dumating na. umpisa na nang pagtanggap ng mga tawag mula sa kabilang lupalop ng daigdig na walang ibang sinabi kundi "I want to cancel my membership with this when I signed in ". Goodness gracious great, great balls of fire. Kung sinanay kang tumanggap ng mga tawag na para lang sa simpleng customer service at sa bandang huli ng training ay gugulatin ka na lang na retention calls ang mga tatanggapin mong tawag sa unang araw ng trabaho mo, or worse, sa buong call center career mo.

Mabuti na lang at mababait ang mga handang lumapit na sup at vetrep na bukod sa import mula sa magandang siyudad ng Cebu ay pinagkakaguluhan din ng mga kapatid natin sa federation. Parang nawala lahat ng sinanay naming mga spiels at kung anu-ano pa pagpasok na pagpasok ng unang tawag sa aming mga avaya handsets.

yun na ang pinakamahabang apat na oras ng buhay ko.

"I'm really sorry to hear that. But can i have your Social Security Number for me to be able to pull up your account?"

TUESDAY. kabado pa rin akong tumanggap ng tawag. gusto ko na lang na lamunin na ako ng lupa pagpatak ng 9pm dahil ayokong pindutin ang mahiwagang auto-in. panay din ang pindot ko sa auxwork1 para mag-cr dahil sa kabado pa din akong tumanggap ng tawag.

"Go for saves, guys!", sigaw ni steve. kung kelangan pa kaming tapikin isa-isa para lang maka-save, ginagawa niya. kapag nagtaas ka ng kamay at sinabi mong sup call, ang mabentang bisor na si bong ang lalapit para sagutin ay irate ng customer.

May amerikano, may mehikano, may indian, may arabo at may pilipino, pero lahat sila ay mamamayan ng amerika. nakakatuwang isipin lang na lahat sila kelangan ng tulong mo para i-cancel ang membership nila, pero kung tutuusin, kaya naman nilang gawin yun na sila lang. talk about katamaran.

WEDNESDAY. THURSDAY. FRIDAY. parang dumaan lang ang mga araw na ito na parang wala lang. medyo wala lang pala. medyo na-master ko na ang hindi paggamit ng auxwork1 at kung anu-ano pang dapat i-master gaya ng spiels for retention. nakipagpustahan din ako sa mga ka-shift ko na if i am able to retain a customer, i'll wear skirt for a shift. confident naman kasi ako na i will not retain a customer, so i agreed. kamalas-malasan, unang call ng wednesday was a retain, so there. thursday was skirt day for me. sucks.

SATURDAY. SUNDAY. I honestly can't wait for Monday again. I get excited to have the power hour again, for the Starbucks gc's and date with the 3B (although alam naming joke lang un, i dunno with the federation). I missed my workstation, my spill-proof coffee glass and my workmates. But I have to admit I missed sleeping more. So there.

Mondays will always be Mondays, and Mondays, as proven, are manic.

english only policy starts here

2008-04-20T09:26:00.000-07:00

I find myself staring at my room’s ceiling for the nth time in my whole life and still, I can’t figure out what I wanted all my life or where I am going to or worst, how will I answer retention calls when all my training days with the “Cheeseburger!” people was all about customer service and dispute process and security transfer?

Last Friday was our last day of training with Khaki and Joah who has been so patient with us for seven days. What I’ll miss the most are Khaki’s winks and Joah’s super perfect English. I’ll miss the times when we find ways for someone to treat us with cheeseburgers (even if it’s just for fun). I’ll miss the times that I had to go to the pantry to mix my own chocomix with coffee. I’ll miss the times that I had to wonder how it feels to take live calls.

I’ll miss my petix days. Today is the start of my working life. Besides, I had to grow up and learn things in my own ways, and taking retention calls would be one of them.

I turned off this laptop an hour or two but I find myself typing this blog in MS Word while I try to figure out what would be the best drink and food in this time of the night.

Oh yeah. You got it right. I mixed my own chocomix and ate the leftover pandesal. So yummy.

Most of us are eight days short to our salaries. Most of us are thinking of something for themselves the moment they had their hard earned money in their hands, which by the way, they deserve.

As for me, I’m still thinking of something that will not only benefit me. I had the chance to talk to my brother the whole afternoon to ask him if it’s okay to install cable in our home. He told me yes, and asked me to ask our Tita Loida if she wants to have the line split for her kids to have something to watch the whole day. Though it may sound cheesy or martir for some, I volunteered to shoulder the bill since it’ll only cost PhP500 a month. No big deal, eh. She almost agreed, but she let me realize that come school days, she will not allow her kids to watch TV on a regular basis. Those and other things she said made me think though. She told me to save the money for the cable thing since it might come in handy. Of course, I believed her because she’s a mom, and moms have these killer instincts.

So there, back to zero on where can I spend my first salary. I don’t want a new phone. I don’t want new clothes. I don’t want to eat hearty meals.

Heck. Maybe I would just have to save it or give it to my parents for their additional budget purposes. Better yet, spend it on my first night out. Yay!

in the dead of the morning light

2008-04-15T08:47:00.000-07:00

hindi normal sa akin ang nasa labas pa ng bahay sa kalagitnaan ng gabi, o sa lagay ko, umaga. madalas kasi akong nakikitulog sa opisina pagkatapos ng training, kaya naman lusot ako sa hassle ng katahimikan ng makati. scary din naman kasi, dahil wala namang lugar sa mundo na safe, if you know what i mean.

but tonight, correction, this morning, i went home with my co-trainees eunice and ER. wala namang unsual nung palabas kami ng makati, pero nang dumating ang pagkakataong hindi na namin kayang pakawalan si eunice dahil (1) gabi na at (2) may trauma siya sa night trips alone at (3) baka may makakilala sa kanyang dati siyang housemate ni Kuya for a week (oo, may co-trainee kaming dating housemate for a week nga lang pero heck, a week din yun! exciting di ba?), napagdesisyunan ko rin na patuluyin na lang din siya sa tinitirhan kong bahay dito sa pandacan.

ayun na. to make it short, i'm with eunice and ER as of this moment. exciting ang feeling kasi sila yung first non-schoolmate ko na nakarating dito. yun lang naman. naexcite lang ako sa thought na tumuloy sila dito, lalo na si eunice (naks eunice! autograph!).

sana 7pm na ulit. ay mali, sana makatulog muna kami bago pumasok, hehe!

non-refundables

2008-04-13T05:52:00.000-07:00

since i find myself posting a survey on FS quite boring nowadays and for the fact that i saw my co-trainee/bunso Arthur posted a survey here, i am posting one myself. so there. thanks for the idea bunso! :D

Your ex is on the side of the road, on
fire. What would you do?
- i haven't got any ex as of press time, pero if this happens, maybe i'll call 911 or something just to save him.

Your best friend tells you she is
pregnant. What is your reaction?
- happy. what more could i be?

When is the last time you wanted to
punch someone in their face?
- just yesterday. and partida, pinag-uusapan lang namin siya

What is the last thing you spent money
on?
- bus fare home

Do you think you gained or lost weight
this past month?
- i dunno/ i haven't checked with the scale yet

If you had to sleep with one of your
teachers from high school, who would
it be?
- none of my teachers in high school were too hot to sleep with. pwede college na lang? si sir ching ng anageom. so hot!

Congratulations! You just had a son.
What's his name?
- terence john

Congratulations! You just had a
daughter. What's her name?
- emiko madeira

What are you craving for right now?
- rice and matinong ulam. yes baby, in the middle of the night! lunchtime finance people!

What was the last thing you cried
about?
- none

When you buy something and your change
is 10 cents, do you keep it or tell
them to keep it?
- i keep it. it might come in handy.

Scariest thing you've experienced in
the last year?
- none

Have you ever had a garage sale?
- nope

Are you happy right now?
- quite

Have your brothers or sisters ever told
you that you were adopted?
- yes, when we had this fights when we were still kids. of course its a joke.

What was the last movie you watched at
home?
- national lampoon's something something.

What is in your pocket?
- none

What's something fun you did today?
- sleep and eat. and it was fun, really

When is your birthday?
- october 2

What are you going to do after this?
- sleep, which i doubt i will. i have adjusted my body clock with my work's schedule na

Who was the last person you went
shopping with?
- none

Do you have the same name as one of
your relatives?
- yes, but my name is a transposition of hers (teresita maria)

Do you like pickles?
- nope

Say you were given a pregnancy test
right now. Would you pass or fail?
- fail. but if i would have sex right now i might get pregnant tomorrow. as if.

Do you like the color green?
- depends on the shade

Who was the last person to send you a
text message?
- joyce

How many hours did you sleep last
night?
- complete 8 hours. heaven!

Have you ever changed your clothes
while in a vehicle?
- nope.

me and the famous city of makati

2008-04-08T15:19:00.000-07:00

matapos ang ilang linggo na paghahanap ng trabaho, sandamukal na initial phone interviews, written at computer exams at katakutakot na final interviews mula sa iba't ibang BPO companies, sa wakas, may tumanggap sa kakayanan ko at nagsimula akong magpakitang-gilas kahapon sa pamamagitan ng pagtunganga at pagtawa sa mga jokes ng lecturer.

boys and gels, sa wakas, parte na ako ng working force ng ating bansa, panibagong kukunan ng pera ng bwakinaninang gobyerno at higit sa lahat, laman-tiyan na rin ako ng makati.

makati. tuwing pupunta ako dun lagi akong may dalang cellphone, sandamukal na lakas ng loob at super extrang pera. bakit? bakit! kasi kinakain ako ng makati. sa laki ng mga building, nakakalito kung saan ka galing, saan ka tutungo at lalo na kung kanino ka magtatanong. kahit saan mo ako dalhin magsusurvive ako, wag lang talaga sa makati.

pagkatapos ng walong oras na pag-uusap tungkol sa company policies at paycheck parts, ano na?

inisip kong mabuti ang mga dapat kong makasanayan or worse, baguhin sa aking lifestyle (kung meron man) sa pagkakaroon ng ganitong klaseng trabaho. at naisip kong lahat ito sa biyahe ko pauwi kagabi.

- kelangan ko nang magensayo sa pagsasalita ng ingles.

- kelangan ko na ring masanay na makita ang mga magulang kong tulog na o pagising pa lang sa umaga habang ako ay patulog pa lang. *sob* ayoko pa man din sa lahat yung nahihiwalay emotionally sa magulang. nakakaiyak yun.

- mas kelangan ko nang matutong mag-budget ng pera. after all, hindi naman ganun kalaki ang kikitain ko para magkape ako sa kung saan-saang kopi shops sa lugar.

- masanay na rin akong lakarin ang ilang underpass sa lugar. hindi kasi lahat ng waiting sheds ay loading ang signage.

- dahil kelangan kong magtipid, masanay na rin ako sa pagbabaon ng kanin at ulam. mahal kasi ang pagkain sa trabaho, at wala ring bukas na jollyjip ng dis-oras ng gabi.

kung may nakapansin na walang nabanggit tungkol sa pagbabago sa cycle ng pagtulog, don't fret my prends. okay na ako sa 2 oras na tulog. :D

makes me really effin' wonder

2008-03-18T21:39:00.000-07:00

i swore to myself i won't curse in any of my blogs again but heck, here i am again, in the verge of shouting the word (or words) online.

PACKING SHET! WALANG NAKIKINIG SA AKIN O SA AMIN O SA KUNG ANO MAN O SINO MAN ANG DAPAT MAKINIG SA AKIN! PARE-PAREHO LANG TALAGA KAYONG LAHAT! MAGSAMA-SAMA KAYO! KAHIT ANONG PAKIUSAP HINDI MO NA YATA PINAKIKINGGAN! KAHIT NA GAWIN KO HINDI KO NA ALAM KUNG ANONG KLASENG PAKIUSAP ANG GAGAWIN KO SA IYO! AYOKO NA! AYOKO NA TALAGA!

and that paragraph was dedicated to someone, who from the start, was invisible and invisible from the start. i don't know when will i believe in such things again, but then, i might turn back to that belief or turn my back from what i used to be. i don't know. i am living in my own now, just for my family and friends and anyone. no beliefs, no gods, no deities, no whatever.

sandamakmak na bible at religious quotes ang natatanggap ko ngayon mula sa mga kaklase ko na hindi rin umabot sa passing sa review. kung dati binabasa ko lang at hindi binubura, ngayon, kapag nakita kong "The Lord said..." ang nakasulat, binubura ko na agad. linsiyak. ikaw ba naman ang halos umiyak sa pagmamakaawa na pumasa ka na, na bigyan ka ng sapat na lakas ng loob at tatag ng pagiisip habang nag-aaral at kung ano-ano pang kabalbalan na kahilingan na kung tutuusin ay wala namang nakikinig, malamang sa malamanng sumuko ka din, dahil tao lang tayo, nagsasawa. kung isasagot mo sa akin na baka hindi ko ginawa ang part ko, excuse me, lahat ng klase ng pag-aaral ginawa ko na from overnights with resolving problems to self studying with resolving problems.

who's to blame?

ewan ko. i really feel trashed out now that i am feeling that my prayers are not being heard, na walang diyos para makinig sa panalangin ko at panalangin ng iba pa ng mas nagdurusa sa akin. sabi ng iba sa akin, may time para sa lahat. e kelan pa ang time? 23 na ako at nag-aaral pa rin, hindi ko pa ba oras na makatapos at maging propesyunal? kung sinusubok lang ako, o eto, talo na ako, ayawan na. sa kanya na relihiyon niya, akin na paniniwala ko. i am doing my part and, sad to say, someone is not doing their part of giving me what i need, what i prayed for. pwe. the word "pray" tastes bitter in my mouth and i hate it.

which makes me wonder kung bakit kelangan pang maghirap ang ibang tao, or lahat ng tao sa mundo, kung may diyos na nangakong hindi tayo pababayaan. bakit may sobrang yaman, mayaman, medyo mayaman, mahirap, sobrang hirap at naghihikaos? bakit may giyera, corruption, hunger, cloning, GMO at kung ano-ano pang kalokohan na gawa ng tao na kung tutuusin e siya ang "nagplano" at "nakakaalam" ng lahat?

i can't find the answer before, but now i think i know.

which still, makes me really wonder.

sa wakas!

2008-03-02T06:26:00.000-08:00

nakapagpagupit na ako!

yun lang. hindi siya maikli, yung kalahati lang. basta yun na yun. kung itutuloy ko kasi na paikliin e magmumukha na akong lalake, at ayok munang magmukhang lalake, sa ngayon, hahaha!!!!

kainis

2008-02-23T04:22:00.000-08:00

nabura ko ang lahat ng inbox ko sa aking yahoo mail dahil sa alert ng multiply na may violation daw ako sa copyright ng isang kanta o lahat ng kanta sa playlist ko. binura ko na lahat ng kung ano man ang sheteng copyrighted na nandito pero patuloy pa rin ang walang habas na pagsesend sa akin ng multiply ng mail na may violation ako.

takte. sino sa nagbabasa ng blog na ito ang binaha na rin ng multiply ng ganitong klaseng email?

putek.

kalawakaw

2008-02-21T23:48:00.000-08:00

ilang linggo na rin akong pakalat-kalat sa kalsada either sakay ako ng bus papuntang muntinlupa o hindi naman kaya e sakay ng bus pabalik ng maynila para pumasok ng eskwela. pag-uwi ko sa bahay at the end of the day, dalawa lang ang maari kong gawin sa loob ng aking maliit at suffocating na kuwarto: (1) magbasa ng kung ano-ano mula sa romance books hanggang sa academic books, o (2) mahiga sa nilatag kong banig para magmuni-muni kung ilang oras pa ang ilalagi ko sa malayo pero masayang OJT ko sa isang beverage company. ang mga nakalipas na linggo ay maaring nakakapagod, physically and mentally, pero wala na palang mas papagod pa sa fact na wala kang alam sa ginagalawan mong bansa, partikular na sa usaping politikal.

hindi ako politiko, o may lahing politiko o balak maging politiko. hindi ko style ang maglaro ng madumi, maliban na lang sa paintball o batuhan ng lupang may echas ng kalabaw (corny). mahilig akong mang-deadpan ng mga taong walang ibang pag-usapan kundi ang walang kamatayang katiwalian sa gobyerno, kagaguhan ng gabinete, lalo na ang kagaguhan ng may hawak ng pinaka-mataas na posisyon sa bansa. hindi ko kasi talaga masakyan ang ganong trip, paikot-ikot lang kasi ang usapan, naiiba lang ang involved na tao. gets mo?

pero kung tulad mo ako na walang ibang alam bukod sa magtrabaho at mag-aral at magtataka ka na lang kung bakit may mga estudyante ng isang Catholic school na may hawak ng banners na "SPEAK THE TRUTH" o "ADAMSONIAN AKO, NANININDIGAN SA KATOTOHANAN", "BRING BACK MY LOVE!" at kung ano-ano pa, pipilitin mo talagang malaman kung bakit ganon ang nangyayari, lalo na kung maririning mo na ang bagong EDSA ngayon ay ang prestihiyosong Ayala Avenue sa Makati.

o_0

nalaman ko kanina na nagpakamatay ang nakababatang kapatid na babae ng aking kaibigan. pag-ibig daw ang dahilan. 16 years old lang siya, kung tutuusin, magsisimula pa lang ang buhay niya.

tulad ng politika, hindi ko talaga maintindihan kung bakit may mga taong nagpapakamatay para lang sa lintik na pag-ibig. hindi ako nagsasalita ng tapos, pero malamang sa malamang talaga, hindi ko gagawin ang bawiin ang sarili kong buhay para lang sa lintik na lalaking iiwan ako para sa mas magandang babae o mas mayamang bakla.

walang nakakaalam ng tunay na kwento kung bakit niya binawi ang buhay niya. hindi ako ang tamang tao para alamin ang pasikot-sikot ng kwento. pinapaubaya ko na lang sa May Likha ang kanyang murang kaluluwa.

>_<

matatapos na naman ang linggong ito na tinatanong ang sarili ko kung saan ba talaga ako papunta, sino ako, at kung hanggang saan ang kaya kong gawin. alam na alam ko naman ang sagot sa mga tanong na iyan, pero kumbaga, may kulang sa mga sagot ko, may missing link.

siguro ang tamang tanong na lang para sa akin ay kung ano pa ang kulang sa akin. *nag-iisip* hindi ko talaga alam. baka bukas o sa makalawa mahanap ko na yun, madampot sa daan o makita sa calculator o sa mga libro ko sa eskwela.

sana paggising ko bukas, mahanap ko na ang sagot, katulad ng paghahanap ng karamihan sa sagot sa tanong na "bakit matigas ang mukha ni gloria?" o hindi naman kaya e "kelan ba matatapos ang gulo sa linsyak na ZTE deal?" o "bakit niya ako iniwan para sa isang mas magandang babae?!?!"

speed of life

2008-01-25T11:07:00.000-08:00

friday na naman. tsk. sa lahat ng araw sa isang linggo, ito ang pinaka-ayaw at pinaka-gusto ko. ayaw, dahil sabado kinabukasan. gusto, dahil sabado kinabukasan. ang saya di ba? may perception lang kasi ako na kapag biyernes, kasagsagan ng gimikan, inuman, banjing-banjingan ng mga taong buong linggong nalugmok sa sumpa ng pag-aaral o sa pagpapayaman ng sarili.

oo lugmok ako sa pag-aaral, pero hindi ko hilig ang uminom at gumimik. bumanjing pwede pa.

kaya ayoko ng biyernes.

==

alam na siguro ng lahat na patay na si heath ledger, ang gwapong artista sa kontrobersyal na brokeback mountain (na inabot ako ng ilang buwan bago mapanood ang buong pelikula). epektib siyang artista, kasi naayos niya ng pagarte ng bading kahit na tunay siyang alagad ni adan. astig, hanep.

hanggang ngayon hindi pa alam ng karamihan ang dahilan ng kanyang pagpanaw. 28 years old pa lang siya, may isang anak, may pera. minsan talaga hindi lang sapat na meron ka ng lahat. kung meron ka na ng lahat ng gusto mo sa buhay, panaginip lang yun. at yan ang epekto ng sleeping pills.

siguro hanggang nagyon nananaginip pa din si heath ledger. ewan ko lang kung anong panaginip yun.

==

congratulations sa kaibigan kong sina czarlette tantoco sa pagkakasali sa ms cardinals at kay arwen mempin na nanalo sa ikaapat na pwesto ng nasabing palahok.

itaguyod ninyo ang kagandahan ng mapuans! =P

==

hindi ako inaantok, pero kaninang nag-eexam ako hikab ako ng hikab.

siguro kelangan ko ng magbasa ng academic books para antukin. kesa naman mag sleeping pills ako. baka di na ako magising at managinip na lang ako na hindi na darating ang araw ng biyernes forever and whatever amen.

==

inahitan pala ako ng kilay ng isang make-up artist para sa isang grad pictorial chevers. mabuti naman at hindi masyadong manipis dahil siguradong sigurado ako na magmumukha na naman akong bakla o baklang tomboy.

sa tingin ko ipagpapatuloy ko na itong nasimulan na ahit na ito. goodluck na lang sa akin.

pointing fingers

2008-01-05T09:15:00.000-08:00

kung tutuusin, late na late na para sa bagong taon itong entry na ito. late na rin para ikwento ko dito ang mga happenings sa probinsiya nung umuwi kami nina tatay. andami kasing ginagawa dito sa bahay tulad ng matulog at manood ng tv (hindi ko binganggit ang pagkain dahil wala naman talagang matinong makakain dito maliban na lang sa mga gulay na mula sa probinsiya na mula sa mga kamag-anak namin o sa mga kapitbahay na feeling close pero hindi naman). hindi pa kasi sigurado kung darating pa yung kasambahay namin. wala naman kasi siyang sinabi kung kelan siya darating o worse, kung babalik pa siya sa masusungit at moody niyang mga alaga. kaya hindi maiiwasan na habang naglalaba ka o nagluluto dito sa bahay ay may kaakibat na sermon mula kay tatay na walang ibang binabanggit kundi ang mga katagang "hayan, ang susungit ninyo kasi kay ate, ayan tuloy. matuto kayong kumilos sa loob ng bahay. kayo ang kawawa niyan pag nag-asawa kayo."

pag-aasawa. ayan ang madalas na ibatong tanong sa akin pag-uwi ko sa probinsiya. malayong-malayo ito sa inaasahan kong tanong na "kelan ka ga-graduate?" o di kaya e "may trabaho ka na ba?". praktisado pa man din ako sa mga isasagot ko sa mga nabanggit na tanong kung itanong man sa akin yun, e kasi hindi nga. hindi ko rin naman kasi alam na may mga anak na pala ang mga pinsan ko na dati ay kalaro ko lang at kasabay maligo. buti na lang hindi sila nagtanong sa akin kung may kasabay na ba yung mga anak nila sa paliligo na galing sa akin.

may gagong kamag-anak na nagmamadaling pagbuntisin ako dahil gusto na daw niya ng bagong kamag-anak. meron namang nagtanong sa tatay ko kung may apo na siya. meron ding naghahanap ng wedding ring sa kamay ko. meron ding nangongontrata na maging cook sa kasal ko. ad infinitum. madami na akong naimbentong gagong sagot tulad ng "mahirap pong gumawa mag-isa" at "masyado pa pong maaga para uminom ng alak", sabay ngisi. ngising gago. sabay takbo.

hindi ko na siguro talaga matatakasan ang ganyang mga tanong kapag nakita ako ng mga kamag-anak ko. siguro dapat paghandaan ko din yung mga ganung tanong, sa palagay mo?

nitong nakaraang taon ay ugaling happy-go-lucky ang lola mo. hindi ko tuloy masisi si ako kung bakit nandito pa din ako, nagmumukmok dahil nag-aalala sa mga pwedeng mangyari sa loob ng klase o sa buhay ko. wala kasing humpay ang pagbira ko sa mga pagkakataong dumadating sa akin na madalas ay pang-ubos oras lang pala. kaya ngayong bagong taon ay naisipan kong bumili ng organizer/planner na may yearly, monthly, at weekly pages para sa aking no hassle na scheduling ng mga appointments at engagements ko. (tunog taartits?!?!)

nakalista na sa planner ko ang mga kaarawan ng mga mahal ko sa buhay at mga kaibigan. nakalista na din kung kelan ako magsusukat ng timbang to keep track on my weight (seryoso yan. *wink*), at higit sa lahat, nakalista na din sa planner ko kung kelan ako magpapagupit at kung saan. balakubakin kasi ako lately kaya naisipan kong magputol ng buhok, kahit medyo mahaba na ito at pwede na ulit kulutin.

kasinungalingan. tsk. magpapagupit ako dahil nainspire ako ni andie go na magpagupit. crush ko kasi si andie kahit na pareho kaming babae. ang kulit kasi ng character niya, parang ako at sampu ng mga tunay na babae na napagkakamalang alagad ni adan.

tinutukoy ko yung bagong drama sa gma7, ang coffee prince. ang gwapo kasi talaga ni andie. tsk.

paalala lang kapatid, babae ako. pramis.

sana summer na. yee!

pagkatao ko

2008-01-02T08:42:00.001-08:00

coming home

2007-12-24T01:01:00.000-08:00

sa hindi inaasahang pagkakataon at tagal ng panahon na rin, pinayagan akong makauwi ng probinsiya ng aking mga magulang para (1) dalawin ang lola ko at (2) makalanghap ng sariwang hangin.

malapit ang kahit anong probinsiya sa puso ko, and i have travelled to few to prove that. siguro may factor yung pagpapalaki sa akin ng magulang ko kahit na nakatira kami dito sa Maynila. iba kasi ang arrive sa akin kapag sinabi mong probinsiya; primitive, simple, uncomplicated.

kaya imagine mo na lang ang saya ko ng pinayagan akong makauwi sa probinsiya namin.

i can't wait till 26!!! >_<

profanity in its worst

2007-12-04T08:32:00.000-08:00

wala nang mas hihigit pa sa pakiramdam ng nag-aral ka ng ilang linggo para sa isang pagsusulit, tapos uupo ka sa upuan na assigned sa iyo ng teacher mo para lang ma-realize na hindi pala sapat iyon para mag-exam ka.

kung ano man ang pakiramdam na iyon, hindi ko din alam. higit 5 taon ko nang nararanasan yan ganyang damdamin. at sa lahat ng pwedeng maramdaman, maliban sa LBM, pinaka ayoko ito. kung gaano kasarap ang mailabas ang nararamdaman mong balakid kapag may LBM ka, ganun din kasarap yung feeling kapag nasagutan mo yung mga tanong na binabato ng papel sa iyo. heaven. salvation.

paano kapag hindi? problema yan. dalawa ang maaring isagot sa akin ang mga kakausapin kong kaibigan tungkol dito; (1) nagpanggap lang talaga akong magbasa, o hindi kaya e (2) ginamit ko lang na excuse ang pagaaral para hindi ako gumawa ng gawaing bahay. siyempre, tulad ng dati, imbento ko lang yang mga dahilan na yan.

kalahating salvation at kalahating problema ang naranasan ko kanina sa exam sa pre-board. as usual, puno ng regrets ang pag-iisip ko. hindi ko tuloy masisi yung ibang "nagtagal" na sa subject na iyon kung bakit madalas ang feeling of regret nila after ng exams. madalas sabihin ni konsensiya ko na let go of the regrets na lang. tapos na ang exam. may pagkakataon pang bumawi sa 4 na susunod pa. honga naman.

ngunit subalit datapuwa't hindi ko lalong lubos maisip na may mga taong hindi maintindihan ang regrets na nararamdamam namin, lalo pa at naranasan din naman niya iyon.

**

pagkalapag ng bag ko sa upuan sa sala namin, nakatanggap ako ng text mula sa isang kaibigan na nagtatanong ng maaring dalhin bukas sa second exam. dahil hindi kami pareho ng service provider, minabuti ko na lang na tawagan siya para sabihin na walang dadalhin bukas maliban sa lapis, pambura at ang pinakabagong CASIO fx-991ES. nagpasalamat naman siya.

sabay, "alam mo ba tere," ng pabulong. and the rest, as they say, is history.

hindi ko talaga mainindihan kung bakit may mga gagong tao na makakuha lang ng pesteng diploma e nagmamalaki na sa mundo na tapos na siya. eto ang mas malaking tanong bago ka magmalaki: PUMASA KA NA BA SA BOARD EXAM? KUNG OO, ILANG BESES MONG KINUHA ANG BOARD BAGO KA PUMASA? ayos lang ung take 1 ka. walang problema dun, apihin mo ang gusto mong apihin, tapakan ang gustong tapakan, duraan ang gustong duraan. pero pero pero, kung hindi take 1 ang sagot mo sa pangalawang tanong, aba, maghulus-dili ka. sino ka para mang-mata ng kapwa mo na kung tutuusin e mas malamang ng 1 gazillion-jillion-million brain cells sa iyo in terms of maturity? kawawa ka dong. may trabaho ka nga at lahat, tactless ka naman. kung magbubunganga ka, siguraduhin mong yung kausap mo ang kahiya-hiya, HINDI IKAW. para kang isip-toddler na nakulong sa katawan ng isang malaking tao, kung tao ka man o may isip ka man. tsktsktsk. para kang batang natalo sa labanang paunahan at naninita ng katulad mong talunan.

pasalamat ka at hindi marunong sumagot ng pabalang yung tao. ayoko sa lahat ang kinakanti sa salita man o sa gawa ang mga kaibigan ko. mahuli lang kitang kinakanti sa salita ang kahit sino sa mga kaibigan ko, pakialamera na kung pakialamera, PUTANG INA MO, papatulan kita. akala mo kung sino kang magaling, ASSHOLE. diploma lang ang lamang mo sa amin. isa pa, hindi mo makukuha yan kung hindi dahil sa ibang taong tumulong para matapos ang dapat ay tinatapos mo kasama ang iba.

**

mag-react na ang mag-react. ngayon lang ako magmumura ng ganito sa blog. sobrang sama lang talaga ang loob ko dahil sa mga katulad niyang walang ibang alam kundi mang-api ng mga tao na alam na alam naman niya kung ano ang pinagdadaanan nila, dahil pinagdaanan din naman niya iyon.

pakshet di ba?!

*pwede din magmura sa comment, wag lang masyadow. quich, i think i need a stick na. shet.

my gulay

2007-11-08T23:06:00.000-08:00

walang konek sa gulay ang entry na ito. gusto ko lang na mabasa ko pa ulit ang entry na ito kapag nakaalala akong basahin pa ang mga ito.

may nakita akong news sa yahoo, tungkol sa isang lalaki na na-love at first sight sa isang babaeng pasahero, in short, parang ON THE LINE ang drama, minus the usap eklavu. napamura ako pagkabasa ko sa balita.

akalain ko bang may ganun talaga.

ito yung news, ikaw na ang bahalang umintindi. english e. haha!!!

http://news.yahoo.com/s/nm/romance_subway_dc;_ylt=Ai7UhTz.hRmJwmsgCtS72Y7q188F

natawa ko promise.

ewan ko lang kung matawa pa ulit ako pag nabasa ko ulit yan.

gusto ko... talaga.

2007-10-28T12:14:00.001-07:00

ang plastik mo kapag sinabi mong wala ka ng ibang gusto sa buhay kundi ang makasama mo ang mga minamahal mo. inuumpog ko sa pader ang ulo ng sinumang nagsasabi sa akin nun.

ako, sa kabilang banda, ay maraming kagustuhan sa buhay kagaya ng mga sumusunod:

bumalik ang normal sleep cycle ko
kumain ng cheese sticks, adobo ni nanay at arroz caldo ni tatay forever
uminom ng iced tea every hour
mag net ng mag net
umatend ng gigs
mag-travel, kahit sa pinas lang. dahil ayokong maging dayuhan sa sarili kong bayan
pumunta ng greece at egypt para tignan ang parthenon at pyramids
magkaroon ng lalakeng espesyal (parang bibingka lang)
mag-ampon ng batang babae
magkaroon ng sariling bahay bukod sa sariling bahay para sa magulang ko
umatend ng grown-up parties. bridal showers preffered. *evil grin*
matutong mag-drive ng kahit anong mode of transpo
matutong lumangoy
matutong mag-piano ng isang piece or two or three
mag-bambi jumping
magpagulong-gulong sa snow ng north pole
mag snorkel
mag charity work
mag madre. siyempre joke lang. hindi ako tatanggapin sa kumbento sa pag-uugali kong 'to.

sana magawa ko lahat yan bago ako umabot sa edad na, hmmmmm.....

45. so meron pa akong 22 years para gawin lahat yan.

and 22 years starts now.

ang tanong: anong pwedeng unahin?

test drive

2007-10-28T11:58:00.001-07:00

sa di mabilang na pagkakataon, hindi ko alam kung paano uumpishan ang entry na ito.

silence.

ka-chat ko si alex, founder at CEO (naks) ng sali ako, isang NGO na walang ibang ginagawa kundi mag hapi hapi hapi. sinabi ko sa kanya ang kahirapan ko na makabuo ng isang entry. bilang isang mabuting blogista, binigyan niya ako ng tips para hindi mawalan ng isusulat sa panahong nanaisin ko ng isulat ang lahat ng laman ng utak ko habang naliligo, kumakain, nanonood ng tv, sumasakay ng any mode of transpo papuntang kahit saan, ad infinitum. sabay sinabing "babasahin ko ang blog mo, kaya ayusin mo".

tsk. talk about pressure. peer pressure. tsk.

=====

kachat ko din si daniel habang sinusulat ko ang enrty na ito. si daniel naman ay member din ng nasabing samahan na pinamumunuan ni alex (alex, may bayad na ito). pareho kaming may hinanakit sa kapatid kaya ayun, palit kami ng palit ng topic na nauuwi din sa aming mga kapatid namin.

okay, change topic. sawa na rin kasi akong sabihin pa ng sabihin ang hinanakit ko sa kapatid kong isa. tiresome shit. >_<

=====

this week, nakapanood ako ng 2 movie for free. salamat sa HBO. una, yung V for Vendetta at yung Exorcism of Emily Rose. surprising, lalo na yung pangalawa,kasi hindi naman talaga ako nanonood ng ganoong type ng movie.

wala pa ring kupas yung V for Vendetta. ayos ulit-ulitin. bukod sa favorite part ko na pinagluto ni V si Evey ng eggie in the basket (na niluluto ko din kapag may eggie at basket), masaya ring balik-balikan yung paglabas ni Evey sa "detention cell" na gawa-gawa lang ni V. sobrang glorious. i'd-rather-be-dead-than-confessed drama.

elibs din ako sa linya ni valerie na "whoever you are, even i didn't knew you or met you, i love you". hindi ko alam kung may kinalaman yun sa pagiging homo niya pero who cares? the line rocks. love rules.

hindi ako magaling mag-review ng palabas, yung tipong magko-comment kung ano yung flaws ng palabas and stuff. hindi ako pinanganak para gumawa ng ganun. pinanganak ako para manood at makuntento sa pinapanood ko.

=====

pagkatapos ng entry na ito, ano na?

pwedeng matulog ulit ako, kausapin ang kisame, kausapin ang sarili, magsulat, makining sa iPod, ad infinitum.

pwede din namang magsulat pa ako ng enrty ulit.

i guess i have my mind greased up for another entry, and there's no stopping me.

yay!

*mababasa din ang entry na ito sa aking multiply site na may username na engineofdemise.

filler killer

2007-10-16T00:42:00.000-07:00

collect the bad habits that you couldn't bear to keep out in the woods...

would you rather be a widow or a divorcee?

we do it in the dark with smiles on our faces in secret places.

we don't fight fair. really.

isisi ang lahat sa pakikinig ko ng infinity on high ng fall out boy.

tsk.

melodramatic sh*t

2007-10-10T16:46:00.000-07:00

type. highlight. backspace. type. highlight. backspace. ad infinitum. takte kasing pag-iisip 'to, hindi alam kung saan maguumpisa.

==

kamakailan lang nagigising ako sa gitna ng isang mahimbing na tulog, at sa kasamaang palad, hindi na ako nakakatulog pa ulit. ang resulta, isang puyat na dalaga sa gitna ng buhay na buhay na siyudad ng maynila. talk about upgraded insomnia. kung meron ngang ganun na term. dahil yata sa ganitong takbo ng body clock ko e lalong lumalalala ang pagiging dead child ko.

ayon sa survey, 9 sa 10 college students ang insomniac. joke lang yung survey, pero yung stat totoo. ang gulo di ba? magulo talaga.

at ang may sala ay ang insomnia, o ang simpleng hindi pagtulog, sa gabi man o sa araw.

hindi ko alam kung namamana ba ang insomnia, dahil wala naman talagang dahilan kung bakit ako insomniac maliban na lang nung nagsimula akong mahumaling sa pagbabasa ng libro, o ma-excite sa first day of school o dahil namana ko ang sakit na ito sa tatay ko.

kawawang mag-ama. ang pagkakaiba lang namin ay kung paano kami mag-react sa sakit namin kapag umaatake. si tatay, halos magwala. lahat pinagdidiskitahan, pati email address at email messages, pati choice of music ng kapitbahay at pati brand ng sabon na gamit ni ate sa paglalaba. walang makakalusot kapag si tatay ay walang tulog. nakakatakot, dahil anumang oras na hindi pa siya nakakatulog ay maaring pagdiskitahan na niya ang kung anu-anong bagay dito sa bahay at ipambato niya sa kung sino o ano man ang makita niya na pwedeng i-konek niya sa hindi niya pagtulog. ako naman ay sobrang kabaligtaran. tahimik lang, uupo sa isang tabi, magsu-sudoku o manonood ng TV o magba-blog.

gaya ngayon. gaya ngayon na inaatake ang tatay ko ng sakit niya habang ako naman ay kalmadong hinaharap ang diperensiya ng katawan at utak ko.

==

hanggang kelan ako ganito, umaasa, nagpapanggap, sisisihin sa mga bagay na hindi naman ako ang may gawa?

hanggang kelan ako magiging ate? hanggang kelan maririnig ang boses ko na kelan man ay hindi narinig ng magulang ko?

hanggang may insomnia siguro. hanggang may insomnia.

para sa lahat ng ipinanganak sa araw na ito...

2007-10-01T08:29:00.000-07:00

... na sa kamalas-malasan ay ka-bertday ako...

tulad ng mga taong ito na nagdidiwang ding ng kanilang kaarawan, nais ko silang batiin ng isang MALIGAYANG BATI, PATAY KA MAN O BUHAY KA PA.

i'm not a lawyer and i will never ever be

2007-09-29T08:40:00.000-07:00

current mood: alive
current song: i'm like a lawyer with the way i'm always trying to get you off (me + you).fall out boy
current line: "we're the new face of failure, prettier and younger but any better off, bulletproof loneliness at best"

para akong fully charged gadget ngayong araw na ito. matapos ang isang araw ng nakakapagod (at nakakaasar) na enrollment para sa mga kaibigan ko, nagtagumpay ako sa misyon kong makatulog ng maaga. literally maaga. mga 730PM. dinaig ko pa ang preschool sa pagtulog ng ganun kaaga. ikaw ba naman kasi ang hindi matulog, tapos mapapagod ka pa sa kalalakad ng kung ano-ano para lang makapag-enroll.

pagdating ng bahay, walang patumpik-tumpik akong naghilamos at maglinis ng katawan at nagpaalam kay mudra na aakyat na ako para matulog. pagkalatag ng banig, higa, sabay unat. sabay pikit.

dreamland in a second.

hindi ko na ang nangyayari sa paligid ko after 8PM. nagigising-gising ako paminsan-minsan, pero himala rin na nakakatulog agad ako. inaabot din kasi ako ng oras bago makuha ang antok na mailap. nagising na lang ako ng tuluyan nung nilamig na ako at nakaramdam ako ng gutom. 1PM na ng hapon yun.

and the rest of my day is boring. as usual.

==

nakiusap si mudra na sa martes na lang ako magpakain. walang problema sa akin yun.

kung saan ako nakatira, bahala na kayong umalam. first 10 na dumating may libreng isang pinggan ng kung ano man ang handa at kutos mula sa akin.

==

umatend ng biglaang debut ang pamilya namin kanina. ok naman yung flow ng program, may mga tao nga lang na pasaway na hindi pumunta.

yun din naman kasi yung problema kapag biglaan lahat. may hindi talaga nagagawa o nangyayari.

pero hinding-hindi mangyayari yun sa biglaang trip na inuman.

tama ba, team kinjumong?!?!

==

hindi ko na mabilang kung pang-ilang beses na itong kantang ito sa media player. bukod kasi sa kanta siya ng fall out boy, may meaning pati yung video.

pero as i have said, i'm not a lawyer with the way i'm always trying to get you off.

yun lang.

gains and learnings

2007-09-24T07:56:00.000-07:00

current mood: confused
current song: crazy love.poco (hindi yung kay kim chiu. duh?!?!), ale.bloomfields
current line: "pag-iisipan ko pa kung mag-eenroll ako. tignan ko pa..."

ilang araw na lang ang natitira sa akin at pormal na akong magpapaalam sa isang taong nakaraan na naman sa buhay ko. hindi ko masabi kung mas naging mabuti (o masama) akong tao nitong nakalipas na taon, pero ang masasabi ko lang: I AM NOT GETTING ANY F***ING YOUNGER.

==

paano nga ba nasusukat ang ipinagbago ng isang tao sa loob ng isang taon o sa buong buhay niya? sa edad ba, sa napuntahan niyang mga lugar, bagong natutunang salita, bagong natutunang bisyo, batayan niya sa gusto niyang makapareha sa buhay o sa panandaliang oras lang, o sa mga napagtanto o natutunan niya habang naglalakad papasok ng eskwela, bahay ng barkada o bahay ng may bahay?

==

"bente tres ka na sa susunod na linggo wala ka pa ring alam."

yan ang banat sa akin ng nanay ko kanina. siguro binase niya yun sa kantang "Blue Jeans". theme song niya kasi sa akin yun.

tinanong ko ang sarili ko ng oras na iyon kung wala ba talaga akong natutunan sa dalawampu't tatlong taong pamamalagi ko sa lupang tinatayuan ko.

meron naman siguro. kung ilalagay ko dito lahat ng natutunan ko sa buhay ko, bukas pa ako matatapos sa pagtatayp. pero para sa mga nagbabasa (kung meron man), ito ang ilan sa natutunan ko sa buhay ngayong malapit na akong mag-23:

totoo ang kasabihang "the only constant in this world is change", hindi lang pi, avogadro's number at kung ano-ano pang constant. tanggapin mo na lang ng maluwag ang lahat ng pagbabagong pwedeng mangyari sa buhay mo, tutal hindi naman talaga permanente ang lahat. now you see it, now you don't.
walang ibang taong makakatulong sa iyo sa problema mo kundi ikaw. kung may problema ka sa pag-iisip o sa sarili mo, problema mo na yan, at ikaw lang ang may solusyon diyan.
tama si Bob Ong na mababago't mababago ang preference mo sa opposite sex. Nung GS to HS ako, tinitilian ko ang mga boyband and the likes. first half ng college life ko, attracted ako sa matangkad na maputi na misteryoso (uy, sounds like...), ngayon naman, attracted ako sa madungis tignan pero yummie sa malapitan, may sense kausap at higit sa lahat, may sense of humor. pag naglaon siguro, may sense of responsibility na ang type ko.
hindi ka pinanganak para i-please ang lahat ng tao. may uniqueness ang bawat isa sa atin na siya namang nagpapatingkad ng ating pagkatao. may mga taong tatanggapin ka kung ano ka, lasing ka man o sabog, pero wag mo ng subukin pang lapitan ang mga taong sarado ang isip sa mga taong katulad mo, mauubos lang ang energy at beauty mo.
buksan ang isipan sa lahat ng bagay sa paligid mo; after all, sino ba ang gustong matawag na KJ kapag napag-usapan ang sex o drugs o kung ano pa man.
plan your life. maganda yung may plan a to z ka. expect the worse but hope for the best ika nga nila.
know your limits. tao lang tayo. binigyan tayo ng intellect and freewill to do things ourselves. kung alam mong masama, wag mong gawin. kung sa tingin ng iba mabuti pero sa pananaw mo masama, baka close-minded ka masyado. kung mabuti sa iyo pero para sa lahat masama, aba, esep-esep kapatid.
magbasa ng kahit anong libro, dahil bilang nilalang na may kapirasong karne sa ulo, responsibilidad nating lagyan iyon ng kaalaman, tungkol man sa eskwela o hindi. sa pagbabasa ko narating ang mga lugar na hindi ko maaring puntahan sa ngayon, katulad ng egypt at greece at france at ad infinitum.
tumawa. oo tama. tumawa. tawanan mo sarili mo kapag zero ka sa exam, sumemplang ka sa bike, natisod ka, nabulol ka habang kausap mo kaibigan mo, o narinig ka ng nasa likod mo habang sinasabi mo sa kaibigan mo na cute siya. tumawa ka. huwag mong iisipin ang sasabihin ng iba sa pagtawa mo. after all, laughter is the best and most effective medicine.
higit sa lahat, be yourself. palagi kong sinasabi ito sa lahat ng nagaalinlangang magladlad ng tunay nilang pagkatao. wala na kasing ibang ikaw kundi ikaw. kung ang kambal nga magkaiba ng ugali e, ikaw pa kaya na, er, ikaw lang?

==

speaking of open mind, naimbitahan ako ni Nikki (college friend na parang si Avril Lavigne. pramis) na makinig sa preach sa simbahan nila. i agreed. after all wala namang masama. i'm just expanding my horizons in terms of religion matters. ang problema lang ng oras na iyon ay kung ano ang isusuot ko: palda o pants.

kumonsulta ako sa mga kaibigan kung ano ang dapat, although sinabi ni nikki na okay lang na pants ang isuot ko. sabi ni arn, magpalda daw ako. respect na rin sa simbahan at mga taong makakakita sa "bisita" ni kapatid na nikki. nainspire din ako na magpalda dahil sa kasabihang "in rome, do what romans do".

in short, nagpalda ako, maong. nagjoke pa si nikki na paglabas ko sa church nila, kapatid na niya ako sa pananampalataya. i objected. malaki ang ililiit ng sakop ng choice ko sa potential partners kapag nagkaganon. natawa na lang kami.

nakakatuwang tignan na may "attendance" pa sila bago pumasok ng simbahan mismo. napagtanong ko rin sa ibang kaibigan na kapag umabsent ka, pupuntahan ka talaga nila sa bahay mo para kamustahin ka. ayos. parang classroom. pagpasok namin sa loob, may mga usherettes na nagsabi sa amin na sa taas na lang kami maupo. aus din, kasi dapat mong i-occupy yung upuan na may tao na, pero hindi pa puno. eto mas okay, hiwalay ang boys sa girls. the talk was impressive. very convincing. powerful, if that's the right word to say. humanga ako sa paniniwala nilang nakabase sa Holy Bible, parang lahat ng bagay na gagawin nila, based sa Bible.

may mga paniniwala sila na absurd pakinggan (as heard from friends), but hey, it is their belief. i really have nothing to say against her faith, simply because she is my friend and i respected and accepted her for who she was, not for what her beliefs are. i admired her and the rest of her brethren, that, for the love of Christ, they have to somewhat "monitor" each other so that none of their brethren would be left out in terms of bible learnings and all, isang bagay na wala ang relihiyon ko.

magkaganoon man, ipinagmamalaki ko pa rin na ako ay isang Romano Katoliko. katulad ng sinabi ko kanina sa learnings ko, binigyan tayo ng Diyos ng kalayaan sa pagpili at talino para mamili. sa tingin ko ay sapat na alam ko na iisa lang ang Diyos, at naiiba tayo ng pananampalataya dahil na rin sa kakayanan nating mamili at magdesisyon.

*nikki, i know this portion sucks, but i do hope you understand what i am trying to tell you. i would love to go to your church again though.

==
katulad ng dati naubusan na naman ako ng sasabihin. shete. tae.

6 units pa ang bubunuin ko sa eskwela para makalayas na.

antagal pa siguro nun.

tae.

sentimentation

2007-09-19T23:15:00.000-07:00

current mood: unidentified
current song: music of the night.the phantom of the opera
current line: "siyete na!!! yebah!!!"

tapos na naman ang term. tapos na naman ang mga kaguluhang dala ng pag-aaral, documentations at defense sa design. tapos na naman ang term na parang walang nangyare.

wala nga ba?

isang term akong nagpupuyat para mag-aral, tumambay para mag-aral, tumawa habang nag-aaral, nag-aral magtago ng cellphone (na hindi ko naman nagagamit. pramis), nagsulat sa handbook (na hindi ko rin nagamit. swear) at higit sa lahat, gabihin ng uwi dahil sa pag-aaral ng mga subjects na inakala ko dati ay dapat ng kalimutan o hindi kaya e makipaglokohan sa mga kaibigan. lahat ng yan para sa pag-asang makapasa ako sa huling 12 units ko sa eswela.

huli na nga ba?

dalawa sa limang subjects ko ngayon siyete. ibig sabihin, may pagkakataon akong kumpletuhin
yung dalawang yon. yung dalawa naman sa tatlong natitira ay ayos na. isa na lang ang problema. anyways, kasalanan ko naman kasi yun. in short, i blame myself.

sa dahilang double seven ako ngayon, meron akong dalawang pagpipilian: (1) ang hindi mag-enroll next term para matutukan ang ojt2 at review o (2) mag-enroll para ipasa na ang dapat ipasa. which is which?

only my great mudra can decide.

==

kung may mas over used pa sa utak ko, iyon ay ang aking mp3 player. bored na ako sa mga kanta na nasa playlist kaya pinalitan ko last week. random ang pagpili ko sa mga kantang ito na parang raffle ticket na electronically drawn. at ito ang kinalabasan:

1. umbrella - rhianna
2. smells like teen spirit - nirvana
3. from yesterday - 30 seconds to mars
4. all i ask of you - phantom of the opera
5. thanks 4 the memories - fall out boy
6. this ain't a scene, it's an arms race - fall out boy
7. jerry cy's pachelbel cannon rock
8. are you gonna be my girl - jets
9. looking thru the eyes of love -
10.the way you look tonight - michael buble
11. can't help falling in love - michael buble
12. everything - michael buble
13. save the last dance - michael buble
14. sway - michael buble
15. teenagers - MCR
16. come around - rhett miller
17. the phantom of the opera - gerard butler and emmy rossum
18. music of the night - gerard butler
19. catch me i'm falling - toni gonzaga
20. here it goes - OK Go!
21. baby come back - the player
22. a dancing teddy - princess hours OST
23. perhaps love - princess hours OST
24. lazy daisy - updharmadown
25.we give in sometimes - updharmadown
26. oo - updharmadown
27. no ordinary love - urbandub
28. pachelbel cannon classic
29. this love - maroon 5
30. all the love in the world - the corrs

alam kong may magrereact sa playlist ko. pero kung titignang mabuti, may mga natatanging kanta na hindi ko malaman kahit sa sarili ko kung bakit nandiyan yan.

simple lang marahil ang sagot.

ikaw na sumagot. matanda ka na para sagutin ko iyon para sa iyo.

have your own

2007-09-14T05:35:00.000-07:00

matapos ang mahabang panahon ng pananahimik, ako naman ang eepal sa blogosphere!!! hahaha!!!

==

may mga nabasa akong blog na patungkol sa paghihirap naming mga estudyante ng chemical engineering sa mapua. gusto ko pa sanang magreklamo pero huwag na lang. lalong sasama lang ang pakiramdam ko. tama na siguro yung malaman ko na pinaiyak, dinisappoint at dineadma kami ng isang baklang panira sa pangarap naming diploma.

marami pang pwedeng pagka-abalahan sa buhay bukod sa mabadtrip. kung mayaman ka, gumimik ka, uminom with friends o manuod ng sine. kung purita kang katulad ko, resort to your good ol' friends for a company, or better yet, play some games na hindi boring at educational.

speaking of educational games, medyo madami na rin akong nalarong brain games pero inayawan ko kasi hindi kaya ng utak ko. lately may kinababaliwan ang aming grupo sa chapel na laro na ang kelangan mo lang ay lapis, pambura at puzzle na naglalaman ng kalat-kalat na numero.

alam mo na malamang ang larong ito.

para sa kapakanan ng kanina lang ipinanganak, ang tinutukoy kong laro ay sudoku. sabi nila, galing daw ito ng Japan. ang isang puzzle ay binubuo ng 9 na 3x3 grids. ang rule lang ang buoin ang siyam na numero sa loob ng isang 3x3 grids, in rows and in columns na walang nauulit na number. madaling isipin, hindi ba?

yan din ang sinabi ko sa sarili ko dati. pero gaya ng nakaraan, nagkamali ako.

minsang papasok ng eskwela may libreng newspaper sa LRT. kumuha ako ng isa at tinignan kung may sudoku sa entertainment section. meron nga. sinubukan kong sagutan, pero nabigo ako. nanlumong binigay ko kay Abeng ang puzzle at siya na ang nagsolve.

sa ngayon ay meron akong sudoku book na may 100+ na puzzles. nakakabuo na ako ng walo na puro nasa very easy category. ipinagmalaki ko yun sa pamilya at kaibigan ko, pero isa lang ang umokray sa akin; ang nanay ko. very easy lang daw yun kaya madali. e i-try ko daw yung medium o hard, para naman bumilib siya sa akin.

nanay, next week ko na magagawa yung mga puzzle na yun. stretch-stretch muna brain cells ko. (wish ko lang mabasa mo ito)

==

hindi ko inaasahang makakapasok pa ako sa eskwela kanina dahil sa lakas ng ulan at kulog. umalis ako ng bahay na umaambon. naniniwala akong hindi ako ipinanganak para magpayong, mainit man o maulan. ipinagpilitan ng tatay ko na magpayong ako tutal wala naman akong dalang gamit. sinabi ko na lang na dala ko si pareng perry. buti sana kung may magbubuhat ng libro o magpapayong para sa akin.

hmmm.. sounds like?!?!?!

ang susunod na listahan ay nabuo lamang habang naglalakad ako sa kahabaan ng mcarthur highway papuntang tullahan river. hindi mo ako masisising mag-isip ng ganito kapag naranasan mong maglakad sa pedestrian bridge ng nasabing inaayos na tulay.

in random order itong mga ito. pwede kang mag-react kung gusto mo.

GAME!

==

MY LIST OF BOYLET MATERIALS PART 1

MICHAEL BUBLE, Canadian Singer/Living Aphrodisiac
binigyan niya ng bagong kulay ang old songs na mga tatay lang natin ang kumakanta. ayos na ayos ang arrangement ng kanta niya para sa isang malupit na sexy time.

BAKIT SIYA PASOK: dahil isa nga siyang aphrodisiac, yun na yon.

HAYDEN CHRISTENSEN, Canadian Actor
nanghihina lang talaga ako sa mga lalakeng hindi brown ang mata. dagdagan pa ng pagganap niya bilang si future Darth Vader.

BAKIT SIYA PASOK: dahil astig siyang maghawak ng light saber at gusto kong mahawakan... yung light saber niya. yeah!

PING MEDINA, Filipino Actor/Model
wala akong pakialam kung kamukha siya ng tatay niya. pinoy na pinoy kasi ang dating niya. kung magkakaroon ako ng kuya, sana tulad niyang supportive gaya ng role niya sa Ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros.

BAKIT SIYA PASOK: dahil kuya figure siya. wala kasi akong kuya.

GERARD BUTLER
may mga nagsasabing guwapo na siya sa The Phantom of the Opera, pero mas madaming nagsabi na mas gwapo (at mas papable) siya sa 300 dahil sa abs niyang napakalupit. may kilala akong straight guys na nabakla sa abs niya, at kapag binaggit mo ngayon yung 300 sa iba sa kanila, abs ni gerard ang ioopen nilang topic.

BAKIT SIYA PASOK: dahil katulad ni Hayden Christensen, magaling siya sa espadahan at sexy ang kanyang scottish accent.

GAEL GARCIA BERNAL, Mexican Actor
kababayan ni thalia na sobrang hot. minsan ko lang siya nakita, sa trailer pa ng isang mexican movie. kakaiba ang hatak niya sa akin kasi may alam siyang salita bukod sa english. madami na akong nakitang video niya sa youtube na sobrang, um! yum-mie!

BAKIT SIYA PASOK: because i like spanish bread. may masabi lang na dahilan.

JUN MATSUMOTO, Japanese Actor/Singer
ayoko sa Hapon, pero ang kyut kasi ng buhok niya, kulot.

BAKIT SIYA PASOK: dahil kulot siya. yun lang.

KEANU REEVES, American Actor
kapag may nakikita akong black overall jacket, automatic na sa akin na siya ang maiisip ko. fan kasi ako ng Matrix Trilogy.

BAKIT SIYA PASOK: flexible ang katawan niya ang magaling siya sa Martial Arts, ayon sa dakilang Trilogy.

BRANDON BOYD, Lead Vocals, Incubus
sa simpleng dahilan na bokalista siya ng paborito kong banda at mahilig siyang maghubad habang nagpeperform. too bad hindi ko napanood ang concert nila dito dahil may exam kinabukasan ang inyong lingkod. *sigh*

BAKIT SIYA PASOK: dahil nga naghuhubad siya ng shirt kapag napeperform. show me your tattoos baby!

ALFRED VARGAS, Filipino Actor/Model
hindi ko siya feel dati pero nung nakita ko siya sa Impostora, parang naiba lahat ng pananaw ko sa mga morenong katulad niya.

BAKIT SIYA PASOK: dahil nga model siya at pinoy na pinoy ang dating niya.

==

kung nakornihan ka sa choices ko, pwede kang mag-suggest kung sino ang dapat na nasa listahan ko.

yun lang.

random thoughts from a green mind

2007-09-02T09:44:00.000-07:00

hindi normal ang pakiramdam ko ngayon. parang, parang...

parang, marikina.

alam ko korni. binatukan ko na sarili ko. ayan.

==

tuwing gumagawa ako ng post, napapaisip ako kung tugma na sa blog title ko yung mga pinagsususulat ko dito. sad to say, hindi sila tugma, maliban na lang talaga kung samahan ko ng berdeng pananalita ng bawat entry ko (malamang!). may nagbabasa kasi na officer ng SCA sa blog ko. hindi ko alam kung hanggang ngayon binabasa pa niya. gustuhin ko man na maging berde sa paningin ng mambabasa ko (kung meron man), wala akong magawa. lahat ng kaberdehan ko sa buhay sa mga kaibigan ko lang nasasabi.

==

saan nga ba nagsimula ang blog title na "BLUE INK. BLACK THOUGHTS. GREEN MIND." ?

hindi ko na maalala. may memory gap kasi ako, advanced stage.

korni ulit. *batok*

isa-isahin natin ang bawat pangungusap na nakasaad sa aking blog title:

BLUE INK. hindi ko hilig ang blue pen, pero nung minsang nagsulat ako sa papel para sana sa una kong entry sa aking friendster blog, blue ang gamit kong panulat. incidentally, blue ulit ang gamit kong panulat sa mga succeeding ideas ko for my entries sa nasabing blog.

BLACK THOUGHTS. kung ano man ang relasyon nito sa sinasabi nilang fashion sense ko, hindi ko alam. negative thinker kasi ako, kahit itanong mo sa mga madalas kong kasama sa school ngayon. may mga panahon sa buhay ko na ninais ko na lang mawala na parang bula, pero hindi ko nagawa, kasi hindi naman ako bula.

GREEN MIND. karamihan sa kilala ko, ang alam nila, wala akong libog sa katawan, pero ang totoo nun, naguumapaw ako nun. ang sagwa naman kasi. single ako, naging officer ng isang religious organization, tapos mariringgan ako ng mga kabastusan sa bibig.

pero ngayong isa na akong malayang mamamayan ng pilipinas, nailalabas ko kahit paano ang mga green jokes na pinaka tago-tago ko sa mga kaibigan ko, lalo na sa mga madalas kong kasama ngayon sa eskwela.

madalas lang yata sa mga posts ko yung parteng BLACK THOUGHTS. hindi na rin kasi ako nagsusulat ngayon sa papel para sa thoughts ng entry ko in BLUE INK. madalas straight from the empty brain ang entries ko.

in short, yung GREEN MIND na lang ang hindi ko pa nagagawa. madalas kasi wala akong masabing berde, maliban na lang kung pag-uusapan natin ang mga pinakapapantasya kong mga kalalakihan sa entry ko.

hmmm.... maybe i would try sometime. kapag nakagawa na ako ng list ng mga pagpapantsayahan kong mga lalake. asahan mo na lang na nasa listahan si gael garcia bernal, hayden christensen, hayden kho, jr at gerard butler at pierce brosnan.

giving in

2007-08-30T09:46:00.000-07:00

current emotion: confused petix na hindi. go figure
current soundtrack: - looking through the eyes of love. melissa manchester
: - we give in sometimes.updharmadown
current one-liner: "ano na?!?! thermo, checal, kinetix, process o petix?!?! ANO!?!?! MAMILI KA!!!"

ang post na ito ay para sa mga katulad ko na nangagambang walang magandang mangyayari sa mga susunod na araw.

==

wala akong balak matulog. wala talaga. kahit alam ko sa sarili kong hindi sapat ang tulog ko, hindi pa rin ako matutulog. alam mo kung baket?

kasi ang dami pang gagawin bukod sa maging petix. sabi nga ni buddy arn, ano daw ba ang pipiliin niya, maging petix o mag-aral sa applied. siyempre, dahil magkakasama kaming mga problemado sa buhay, wala kaming nagawa kundi mag-petix galore, mang-okray ng tao at mang-okray ng mga sarili namin. wahahaha!!!

speaking of buddy arn, isang nagbabagang CONGRATULATIONS TO THE HIGHEST LEVEL kay Catherine Guererro Cancio na kaakyat lang sa stage ng PICC. isa kang living testimony na may pag-asa pa ang mga bagay-bagay kahit mukhang wala na. SALUDO AKO SA IYO, alam mo naman yun, matagal na. :D

==

nag-one-on-one kami ng Mahal na Inang Reyna kanina tungkol sa pag-aaral at pagtatrabaho. pagkabigay ko ng tinapay na pasalubong ko sa kanya, sinabi ko na exam sa linggo, at konti pa lang, or wala pa akong gaanong naaaral. tinanong niya kung may nagtuturo daw ba sa school. ang sagot ko naman meron minsan. mas madalas pang wala.

umiling siya. ayoko sa lahat ng ginagawa niya yung umiiling siya.

sana daw hindi na lang ako nag-aral kasi wala ring magtuturo. sana daw nagtrabaho na lang ako.

bingo. siningit ko na magtatrabaho na ako pagkatapos ng term. siyempre tutol siya. hindi niya daw gusto yun. aral before work kasi ang mantra nila (ni Mahal na Amang hari). i understand kasi hindi sila nagkaroon ng chance makatungtong ng college dahil sa kahirapan. and for that reason i love my parents very much.

talo-talo na. natulog siyang nag-aalala kung magtatrabaho nga ba ako o ano. basta ako, kahit anong mangyari, andito pa rin ako, blogging. anlabo. >_<

==

1:02AM na. ginagawa ko pa rin yung project ng bunso namin.

umaambon lately. sana naman walang bagyo or something.

==

nanakawan ng cellphone yung kasabay ko sa jeep nung isang gabi. traumatic, kasi ambilis ng pangyayari. buti na lang hindi hinoldap yung buong sasakyan. pero hindi din. cellphone din yun. mangiyak-ngiyak yung babaeng nanakawan.

ang kulit din kasi niya. alam naman niyang outskirts ng malabon yung dadaanan namin, pugad ng snatchers, pushers, users at kung anu-ano pang halang ang bituka. wala, wala kaming magawa para sa kanya kundi bigyan siya ng comforting words, tulad ng "pasalamat ka hindi ka grinipuhan at yun lang yung nakuha sa iyo".

how comforting.

after nun ayoko ng gabihin, as in sumakay ng LRT ng quarter to nine. baka ako na ang sumunod. wala pa man din akong balak na manakawan o maisnatchan ng mga batang paslit o ng mga adik. gusto ko pang mabuhay para matupad ko naman ang pangarap ko para sa pamilya ko at mga pangarap naming magkakaibigan na tumira sa isang bubong. basta ganun.

==

last night napanaginipan ko ako naman daw yung ninakawan. ang pagkakaiba lang, lumaban ako. sa sobrang takot ko hindi na ako nakatulog pagkagising ko mula sa panaginip na yun. seemed so real kasi. as in naramdaman ko yung hawak ng mga holdapers.

so surreal talaga. swear. i told nanay when she woke up about my dream. she assured me naman na walang mangyayaring ganun sa akin kasi hindi naman maganda yung phone ko at hindi naman ako mukhang RK.

honga naman. i love my nanay talaga. so much.

==

oh well, eto na naman.

blank mind.

formality sake

2007-08-26T06:28:00.000-07:00

katulad ng iba ko pang post na hindi ko alam kung paano ko nasimulan, hindi ko ulit alam kung saan ako magsisimula. kung paano ko ikukuwento ang mga maikling sandali sa buhay ko in a very nice way. that is, if you find me nice when i say expletives over things that are not really expletive-cable. if you know what i mean.
==

nag-exam ako kanina. part ng make-up class na sanhi ni egieboi. ok naman sa olrayt. may naisulat naman akong solution, pero hnidi ako sure kung tama ba yun o hindi. wala na akong paki dun. ang akin lang may lakas ako ng loob sa naisulat ako.

==

bago ako mag-exam, dumaan muna ako sa maraming oras na pag-iisip kung mag-eexam ba ako o hindi. kung itatanong mo sa akin kung ilang oras ako nag-isip?

siguro more or less, mga 72 hours. ikaw na lang ang magconvert sa days.

kasalanan yun ng inatenan kong conference. pressured ako na magpresent ng maayos dahil ilang araw bago ang presentation ko, saka ko nalaman na for paper competition pala yung sinalihan ng paper namin na isinali ng aming butihing adviser.

talk about something that is neither a blessing nor a curse.

==

maghapon akong naka-formal nung sabado. gusto ko sanang biruin yung mga nagtatanong kung bakit ako naka-formal, na wala na akong damit at iyon na lang ang natitira sa cabinet ko.

pero hindi e. baka kung ano pa ang masabi ko. ayoko na kasi munang dumaldal ng mga umaga hanggang after lunch. magprepresent kasi ako ng paper namin, in english. okay lang sana kasi parang thesis kung tutuusin. pero may mali.

karamihan, o lahat sa kalaban ko ay professors, master students at doctors in their own fields.

*goosebumps*

para kong inuntog ang sarili kong ulo sa pader ng Great Wall of China sa paniniwalang matibay ang aking ulo para ipang-giba dito. mali. para kong sinabi sa sarili ko na kaya kong iminom ng isang grandeng bote ng astig na Red Horse Extra Strong ng walang hingahan. ganun.

dumating sa puntong sa sobrang kaba ko nalimutan kong pindutin ang F5 ng laptop para maging ganap na presentation ang aking presentation. nilapitan pa ako ng moderator para pindutin para sa akin ang F5.

dumating din sa point na stutter ako, nalilimutan ang script at umaasa na lang sa cue cards na nasa tabi ng laptop.

ang 25 minutes na yun ang pinakamahaba sa buhay ko so far.

kung itatanong mo kung ano ang mas nakakakaba, ang final defense o ang paper competition, alam na ang sagot. e ano ang pagkakaiba? marame.

una, sa final defense, kilala mo lahat ng nasa loob ng defense room simula sa mga kagrupo mo hanggang sa panel mo. sa paper competition, wala kang kakilala, maliban na lang kung imbitahan mo ang mga kaibigan mo o papasukin sa seminar room ang mga alaga mong aso't pusa.

sa final defense, may kagrupo ka, may kahati ka sa presentation. sa paper competition, wala. save yourself from the dangers of being eaten by the stage alive.

ito lang yata ang advantage ng paper competition: hindi ikaw ang magpapakain kundi ang organizers ang magpapakain sa iyo.

pero tandaan, na ang kapalit ng mga pagkaing ito ay ang karanasang hindi mo na nais pang ulitin pa kahit kelan, lalo na kapag naka-formal ka buong maghapon sa araw ng sabado.

==

holiday kahapon. kung nainis ang karamihan katulad ng iba kong kaibigan, ako medyo relieved.

ngaragan kasi last week. ang mga katulad kong pulpol na estudyante sa karera ng chemical engineering ay may karapatan din magpahinga at matulog at magising anong oras man ang gustuhin nila.

amen.

==

napanood ko sa isang show na ang obsessive-compulsive disorder pala ang isang sakit sa utak (haler, disorder is the keyword).

nung binasa ko yung mga maaring simtomas, meron akong tatlo sa ilang nakalista dun sa link.

sounds like danger to me. pero sabi ng tita kong nurse, normal na daw yun. ang malalang OCD daw e yung malala talaga. parang sa paghuhugas ng kamay. ganun.

meron akong kaibigan na aminado siyang OC siya. pero i don't think naman na seryoso yun. having everything in order is not bad, especially if it is for the good.

kung ano man ang ibig sabihin nung huling pangungusap, bahala ka nang umintindi. malaki ka na para ipaliwanag sa iyo ang lahat.

==

pagkatapos ng entry na 'to, ano na?

pwedeng mag-aral ako sa lahat ng Math subjects dahil Math ang maaring susunod na pagsusulit para sa pre-board namin.

pwede ring bilangin ko na lang ang mga tupa sa pagpikit ng aking mata para naman makatulog ako kahit dalawang oras lang.

pwede ring makinig sa mp3 hanggang naubusan ng baterya na dapat sana ay gagamitin ko bukas sa biyahe papuntang eskwela.

pwede ring lahat yan gawin ko.

pwede ring hindi.

sana kahit isang taon lang pwede akong mawala sa alaala ng lahat ng kilala ko.

para naman hindi ako pagdiskitahan sa mga bagay na ako naman talaga ng gumagawa at hindi iba.

para naman hindi ko makita at marinig ang mga bagay at tao na ayokong pakinggan at makita.

hay nako. tumataas na naman ang aking emotion meter.

matanda ka na, ikaw na ang bahalang umintindi sa akin.

sh*t

2007-08-20T10:29:00.000-07:00

"last week made me realize that i was a living shit." - sms to friends.

wala lang. yan lang ang masasabi ko sa limang araw na walang pasok.

ayoko sa lahat yung may narerealize akong bago na hindi maganda. sabi sa akin ng isang kaibigan, matagal na siyang living shit, kaya okay lang. ang sabi ko naman lahat tayo living shit, hindi lang alam ng iba na living shit sila. it's a good thing that i know, we know, that we are living shits of this country.

oh well. there's a living shit in all of us. blame the shit to the rain and storms and everything.

==

may natanggap akong email galing sa microsphil regarding sa paper namin. ang sinabi ko lang, poster presentation kami. ang reply ng adviser namin (na presidente ng microsphil), promoted daw kami to thesis presentation. oh meyn.

akala ko tapos na ang nakakawiwing moments ng thesis namin. little that i know na may susunod pa.

kaya ayun, gahol sa paggawa ng proceedings.

ayun. shit. presentation ulit.

==

bakit may mga tao sa mundo na kelangan mong intindihin? madalas sabihin sa akin ng ermats ko na intindihin ko na lang ung mga kapatid ko sa mga shortcomings nila, tutal panganay naman ako. putek. lagi na lang bang panganay ay iintindi?!? kung hindi naman, palagi na lang ba yung mas "mabait" ang iintindi sa kapatid niya, kahit mas bata yung mas "mabait"?

hindi ba makita ng mga nanay na tao lang din ang mga anak niya na nauubusan din ng pasensiya sa pagiintindi sa sumpungin o espesyal o kakaibang nilalang nilang kapatid?!?!

ang shitty di ba?!?

==

may mga gagong tao talaga sa mundo siguro na pakiramdam nila may nagawa na silang malaki sa mundo kaya kung magsalita sila akala mo kung sino.

may kilala kong ganyan. ang sarap hamunin ng paunahan sa PICC.

pucha. pasalamat ka, kahit papano may natitira pa akong konting pagiintindi sa peste mong ugali. asshole.

shit.

akong nagtataka

2007-08-18T12:14:00.000-07:00

kung ano ang kinalaman ni hayden christensen dito sa entry na ito:

WALA.

trip ko lang maghanap sa net lately ng boys na boyfriend material. yung kayang magbuhat ng chemical engineering handbook habang nakasabit sa bus o sa lrt.

tulad ng dati, epekto ito ng ulan at bagyo.

==

surprising na sinabi ng CHED nung friday night na walang pasok ang college level kinabukasan, saturday.

umiling ako sabay sigaw ng "OH, MEYN!!!" sa harap ng tv namin. wala akong pasok ng sabado, pero pagkakataon sana yun para makapag-group study with friends, lalo na at alam namin na tatambakan kami ng sunod-sunod na exams dahil sa pag-atake ni pareng egay sa ating bansa.

egay, wherever you are, mapuans will never forget you. you literally made us a living shit for 4 days.

==

may natanggap akong text regarding sa announcement ng CHED na wala ng semestral breaks ang school dahil kay egay. for more updates, bisitahin daw ang www.angmaniwalaungas.com.

hindi talaga ako maniniwala. baket? dahil wala namang sem break ang mapua.

==

kelan lang ng mag chat kami ng isang kaibigan para magcompare ng notes sa design 3 dahil exam na namin sa martes. talk about hi-tech. if not for egay i would've not known about meebo.com. if not for egay i would've not known how to use excel.

if not for egay i would've been feeling shitty this past few days and i would've been writing in my native tongue in this entry.

note: paki correct na lang yung grammar. nakalimutan ko na kasing mag-english.

==

newsflash: kinasal na pala si chino singson ng itchyworms. sa mga hindi kilala si chino, siya yung gitaristang kaliwete sa itchyworms.

hay, paunti ng paunti ang single population ng pilipinas na cute at magaling sa gitara...

yun lang. share ko lang. kunwari hindi obvious na crush ko si chino.

==

ang tagal ng martes.

sana wala munang dumating na bagyo o tropical depression o low pressure area.

hopes and fears and gael garcia bernal on the side

2007-08-16T12:32:00.000-07:00

"90% ng lumapit sa akin ngayon ang nagsabi na mabait si Saint Jude kasi pinipigilan niya ang ulan kapag Thursday. Parang last week din di ba, walang pasok ng Wednesday dahil sobrang ulan, pati Thursday din. Pero hindi umulan. Bukas, sabi ng ibang estudyante, sana umulan para wala ulit pasok."
- Mass Celebrant sa Saint Jude, 5:00PM

kung sino man yung estudyante na yun na humiling ng wala ulit pasok sana ng Friday, well, you got your wish.

clue: hindi mapuan yun. pramis.

==

may mga emotions na lumalabas lamang kapag umuulan o malamig o kapag wala kang magawa. katulad kagabi. gumawa ako ng listahan tungkol sa gusto kong gawin bago ako tumuntong sa edad na, um, sabihin nating 40. medyo mahaba yung listahan pero ok lang. 22 pa lang naman ako ngayon at meron pa akong 40-22 na taon para magawa lahat yun.

please do the math. i've done math so many times in my life and it is not even in my list.

==

inayos ko yung cabinet ko kagabi na ilang libong taon ko ring hindi nakalkal. dati kasi nung highschool, every week ko kung ayusin yun. ngayon, every year ata, o kung sisipagin. bihira na kasi ako dito sa valenzuela. dumito man ako ng ilang linggo e wala akong gagawin kundi matulog ng matulog.

anyways, may nakita akong notebook na naglalaman ng kung anu-ano: tula, essay, survey. isa lang naman yung survey dun actually. ang tanong pa e eto: PAANO MO MALALAMAN NA IN LOVE KA NA? don't fret. sa tanda kong ito, ni minsan, NI MINSAN, wala pa akong naramdaman sa mga nakalistang sagot sa tanong na yon. beats me. may times naman na hindi ako makatulog pero hindi yun dahil sa taong iyon. may times din na ngingiti na lang ako kapag naalala ko siya, pero lilipas din yun after 2 days. wala din naman talaga akong prospect ever since. meron man, prospect na siya ng iba, o hindi kaya e imposibleng mapansin niya ako dahil (1) hindi ako pansinin at (2) hindi ako talaga pansinin. madalas kasi akong pagkamalang lalaki o kabaro ng mga boys next door.

hindi naman mataas ang standards ko, dahil alam ko kung ano ako at kung anong uri ng utaw ang papatol sa akin.

yun lang talaga siguro ang epekto ng bagyo sa emotions ko. *goosebumps*

note: wala sa listahan ko ang mag-bungee jumping sa petronas tower, mag travel sa greece at egypt at mag-ampon ng batang babae na may nakaakbay sa aking lalake na parang si gael garcia bernal and the likes or in any form. pramis.

==

in line sa tanong na yun na tinanong ko rin sa isang kaibigan, binalikan ako ng matinding tanong ni arn: ANO ANG PINAKA-NAKAKAKILIG NA NAGAWA SA AKIN NG LALAKE UNCONSCIOUSLY?

what a very personal question. dahil kaibigan at kababayan ko naman si arn, sinagot ko yung tanong niya. kung ano yung sagot, saka ko na sasabihin. for me its a matter of life and death kasi yung subject. kapag nalaman ng iba kung sino yun, baka kilala pa nila, yari ako.

on the other side, wala na namang nakakakita sa kanya bukod sa mga kabaro niya sa kursong pareho ang department namin.

==

kung may nagbabasa man ng blog ko, alam ko naaasar ka na. im so sorry that i have to do this; making you bitin of the thoughts that i have.

==

dahil wala akong magawa sa net ngayon kundi mag search ng mag search ng kung ano-ano, i found myself staring at pictures of Gael Garcia Bernal, tulad ng nasa itaas ng entry na ito.

4:12AM na. anytime bababa na ang aking Mahal na Inang Reyna.

At ako naman ay susubukang habulin ang tulog na mailap sa akin ilang taon na rin ang nakakaraan.

letting go

2007-08-14T06:03:00.000-07:00

hindi ko inaasahan na may makikita akong video na ganito ka-astig sa aking paboritong youtube. classic pachelbel (pronounced as "pa-ke-bel) canon in rock form. rock. form. akala ko dati hanggang doon na lang yung igaganda nito pero mali. another mistaken fact. ugh. i'm so close minded. bleah.

kung sino yung lalaki? alamin mo na lang sa Wikipedia. i-type ang word na pachelbel canon. ayun.

==

maraming bagay sa buhay ko na hindi ko ma-let go. kahit simpleng food lang yan o pelikula o commercial o lalakeng nakita ko lang sa mall. madalas lalo akong hindi maka-let go sa mga taong hindi ko maintindihan kung bakit ganun sila o ang ugali nila. minsan nga nagmumukha na nga akong bitter sa mga kaibigan ko pero keri lang. i'm not the type of person kasi na hanggang hindi ko naiintindihan kung bakit mo nagawa yan o nasabi yan sa akin o sa mga taong close ko, wala. huwag kang aasa na papansinin kita o kakausapin. ayoko ng naghahabol ako sa taong paimportante, lalo na kung wala naman talagang dapat habulin.

yun lang. nailabas ko na rin yung gusto kong ilabas sa pagsusulat.

==

umuulan ngayon, medyo malakas. sabi sa balita bagyo na si egay, hindi na siya tropical depression.

nananalangin ang bunso namin na sana hanggang 10PM ang ganitong ulan.

nananalangin ako na sa university lang nila ganito. wala sa plano ko ang umatend ng make-up class dahil ayoko ng make-up class.

naturally occuring re-runs

2007-08-12T08:43:00.000-07:00

parang ang haba ng week na ito. or mahaba lang ang breaks ko sa school kaya ganun. or naturally occuring na ang pagiging petiks ko.

==

monday. matapos gulantangin ng kagimbal-gimbal na two-day-no-classes galore ng Mapua (na isang himala), nag-exam kami sa heat and mass transfer. gamit ang aking bagong-bago, fresh off-the-grill na eyeglasses with a grade of -1.50 each (pero according sa optha ng EO ay -2.25 ang right at -1.75 ang kaliwa, pero -1.50 muna daw para hindi mabigla ang aking eyes. haler?!?! from -0.75 to that grade. come on!) confident kong masasasabi na no sweat ang exam na iyon. hindi sa mayabang ako o sa kung ano man, pero okay talaga ang feeling ko sa exam na iyon. kung hindi man ako pumasa doon o makakuha ng 50, wala. wala na.

tuesday. the day we have long awaited has finally arrived. APPLIED CHEMICAL ENGINEERING'S FIRST EXAMINATION COVERING CHEMISTRY TOPICS. handang-handa na ang lahat para sa giyera, nang biglang mag-post ng papel sa unahan ang isang kaklase na naglalaman ng mga salitang CORRE EXAM POSTPONED. goodness gracious great balls of snow naman talaga. hindi ko alam kung matutuwa ako o malulungkot. tuwa, dahil sa obvious na dahilan na walang exam. lungkot, dahil malamang sa malamang na kami ang iipitin sa next exams. maghapon kaming nagbolahan sa tambayan ng Team KimJumong. maghapon kaming umiling sa sitwasyon naming darating sa mga susunod na linggo.

kinahapunan, defense naman sa design. wala ring nangyari dahil mali ang aming projected historical demand. re defense in short. keri lang.

kinagabihan, umulan ng malakas. sa sobrang lakas napilitan ang aking kapatid na manirahan muna sa pandacan ng gabing iyon. before i closed my eyes i said to myself, that's too much for an artificial rain.

it wasn't artificial rain. it was chedeng.

wednesday. nanginginig akong gumising to the tune of my cousins' cheering voice and my titamommy's louder cheering voice. mataas na ang araw ayon sa aking exhaust fan. i looked at my clock. 7AM. usually, 6AM pa lang tahimik na ang bahay dahil alaws na ang mga kids. enter the dragon si brotherhood. wala daw pasok ang elem at high. sabay bihis ng damit for school. natameme ako, sabay hanap sa cellphone. 5 messages received. lahat isa lang ang sinasabi: WALANG PASOK SA MAPUA. pinabasa ko kay brother. ayaw maniwala. tulad ng kaso ni anna sirena , ako ang pinatawag sa school just to confirm. after some time, confirmed nga. WALANG PASOK SA MAPUA. oh no. another day in make-up class paradise.

maghapon na umulan. maghapon din kaming nasa bahay na nagtatawanan, kumakain at natutulog. nasa itaas kami ng building kaya safe kami from floods at talsik ng mga walang modong gas tankers.

gabi na pero buhos pa rin ang ulan. sabay hintay sa news. tulad ng inaasahan, wala ulit pasok ang elem at high. cheering galore na naman ang mga sanpits ko. tahimik lang kami ni brotherhood. keri lang. kelangan ko rin namang pumasok kasi may lab class ako ng thursday. maya-maya, may sinabing kagimbal-gimbal si mike enriquez. malacanang pa daw ang nagsabi ng news: WALA NA RING PASOK ANG COLLEGE. sa una masaya pa, apir galore kay brotherhood. nung nahimasmasan na ako habang nanonood ng transformers, nalungkot ako. nakaka-apat ng araw na walang klase ang mapua.

i smell bad make-ups here.

thursday. ok ang gising. may mga text pa din na nagtatanong kung may pasok. hindi ko na sinagot pa. walang ulan sa labas, in fact, maaraw na.

well, i just have to spend the whole day inside the pad again. another day of boredom. kung hindi pa ako nagsimba kay pareng Jude e wala talaga, bahay lang ako.

i slept late, happy. may pasok na naman na ng friday.

friday. mock board day na as usual ay walang pasok. bolahan pa rin with budz na may kasamang aral sa design. exam na kasi kinabukasan. hindi na rin ako pumasok sa heat and mass nun kasi ng exam sa design kinabukasan.

maghapon naming tinititigan si mang kanor at ang financial report ng kanyang lemon juice extracting business.

saturday and sunday was quite my normal day. so wala na akong dapat sabihin pa sa mga araw na ito. :D

==

our thesis adviser told me to see her last saturday between 9AM to 9PM. thinking what was her reason, inisip ko agad yung mga journals na na hindi pa daw namin naibabalik when in fact, ibinalik na namin way before the final defense for the paper.

i still went to her department to see her. when i saw her, she told me to pass our abstract sa isang certain email add. iprepresent daw namin ang aming study sa isang conference daw yun ng MICROSPHIL. she went on by telling that our study was officially published in an international conference or something. medyo hindi ko rin maabsorb yung sinasabi niya dahil katatapos lang ng exam namin. meron na raw kaming mailalagay sa aming resume na published study. whoa.

if i sound mayabang, tell me. or better yet, batukan mo na lang ako. i myself can't understand her when she talks about the study. or maybe i will when she would tell me now, since there are no after-exam jitters are going around my saturated mind.

ayos. barok english on the roll.

looks like i'm getting back in old school. not.

archive-archive-an. kermerlu

2007-08-02T06:27:00.000-07:00

nasa computer shop ako ngayon. paalis na sana ako dahil nagawa ko naman yung dapat kong gawin sa net pero ito, inabutan ako ng buhos ng artificial na ulan.

sa lahat siguro ng blessing na natanggap ko ngayon ito ang hindi blessing.

umaga pa lang hindi na maganda ang pakiramdam ko. pagmulat pa lang ng mata ko masakit na ang ulo ko. hindi naman siguro reason yung hindi ako morning person. maaga naman akong natulog kagabi, mga 12AM (maaga na yun compared sa 3AM na normal sleeping time ko). akala ko sa unang minuto lang ng pagmulat ko yung sakit ng ulo.

nagkamali ako.

buong araw akong inaatake ng sakit sa ulo na sibayan ng pagkahilo. ngayon naman nanlalabo ang mata ko. blurred na ang letters sa paningin ko.

waah. ayokong tumaas pa ang grado ng mata ko. kasalanan ito ng dami ng binabasa ko para sa mock board exam.

nakausap ko kanina si anna tungkol sa bangs niya. may sinabi din siya na EB ng mga bloggers ba yun. hindi daw siya nagpunta dahil wala siyang kakilala.

hindi ako ma-EB na tao (besides, wala akong "kilala" dun if ever), pero baka patulan ko yung idea na yun. kung kasama ko si anna.

kelan naman kaya yun. hahaha!

masakit talaga sa ulo ang malabong mata.

hayz.

ang lagpas na sa pagdadalagang si ako

2007-07-28T09:47:00.000-07:00

survey muna.

galing toh kay kuya bogs at sa friendster. wala lang magawa pagkatapos magsend ng necessary files sa classmates and friends.

eto na.

1. Who was the last person you hung out with, one-on-one?
>> none

2. Do you think you're approachable?
>> maybe.

3. How do you feel about the last person you kissed?
>> ?!?!?

4. Do you regret doing anything in the past week?
>> none

5. When was the last time you had alcohol?
>> 2 weeks ago ba yun

6. Are you a partier?
>> no

7. Are you interested in anyone right now?
>> YES!!!! kaya lang baka limot na ako nun. so my answer is NO

9. Do you have a dirty mind?
>> very dirty mind. mind you.

10. Would you ever work as a stripper if it were the only available job for you?
>> that's impossible. i wont pass for a stripper. i cant gyrate flirtatiously

11. Have you been pressured to do anything recently? If so, what was it?
>> do good in school so i can, you know, marry. hahaha!!!

12. Who's the hottest person you know right now?
>> team kim jumong. yeah!

13. How do you feel about the person who posted this before you?
>> si kareen na hindi namamansin na hindi ko alam kung bakit... miss ko na nga ito e

14. Do you know anyone with a serious illness? Who?
>> ako. unidentified cramps on the lower right quadrant of my abdomen

15. Do you like your name?
>> no. its too old and too girly

16. Is anyone interested in you right now?
>> i dunno. none i think

17. Who is the fifth text in your inbox from? What does it say?
>> "agahan mo ha." from lorraine

18. What's your favorite number?
>> 6

19. Would you ever cross dress?
>> i always do that when i was in my first 2 years in college

20. Do you have a facebook?
>> a what?!

22. Do you think you're attractive?
>> no. many people say i look like someone who is cute but i dont think so.

24. Are you a good speller?
>> not so

25. What's your worst habit?
>> procrastination. kills me

26. Are you listening to any music?
>> yeah

27. Would you ever give your number out over the internet?
>> no. i did once on a tv chat something. two numbers are fucking bugging me now.

28. What's your shoe size?
>> 9

29. How do you feel about your exes?
>> if i ever had one? okay lang. no grudges.

30. Message to your exes.
>> hi. :D

eto pa.

1. hows your heart lately?
:: beating nicely as of press time

2. did u ever cheat during exam?
:: i did it once or hundreds. and i never did it again. until college. haha!

3. first boyband that made you go gaga?
:: bsb. i was like screaming for nick pa nga. thinking about it now, eew.

4. how many pairs of shoes do u own?
:: a high-heeled shoe, a flat shoe and sneakers

5. what CD's are u currently listening to?
:: none.

7. do u buy pirated CD's, VCD's or DVD's?
:: DVDs. those with 8 or 12 movies or an asianovela

8. have you ever been suspended to school?
:: nope

9. how many different faces can you make?
:: i dunno. depends on the people i am with

10. how many times do u brush your teeth in a day?
:: twice.

11. what perfume do u use?
:: clinique happy

12. do u watch pinoy televovelas?
:: we dont have cable and we only have a set of tv. do i have a choice?

13. how about asianovelas?
:: same as 12

14. favorite cartoon character?
:: doraemon. i like to have his pocket full of great gadgets!

15. can u drive?
:: anything with wheels, no. other people's mind, yes.

16. favorite streetfood?
:: kwek kwek, mix (mapuans lang nakakaintindi nito. yabang)

17. describe your room, what can we find inside it?
:: books, papers and more books

18. do u like to party?
:: no

19. do u still ask permission from your parents about stuff, like going out or going to somewhere?
:: yeah. out of respect. i'm obliged to do it until i could have my first kid, or a boyfriend

21. favorite radio station?
:: none as of the moment

22. have u ever been under arrest?
:: not yet. but if ever victor from APNMO arrests me even if there's no reason, go!

23. what song do u sing in the shower?
:: any song, and i sing it silently

24. whats the biggest difference you've made in the world?
:: keeping my mouth shut when everyone expects me to say something.

25. do u keep a diary?
:: sometime in my life. and i lost it. *gasp*

26. what do u do when u feel low about yourself?
:: eat, sleep, stroll around

27. can you cook?
:: quite.

28. worst gift you had ever received?
:: none

29. are u facing a major problem right now?
:: i think so

30. hows your relationship with your parents?
:: very much well

top 2 things found in your wallet:
grad pic and cards

top 2 films Id watch over and over again:
my sassy girl and blossoming of maxi

top 2 songs I can listen to again and again:
oo and anima christi

top 2 magazines I read from cover to cover:
cosmopolitan, reader's digest

top 2 reasons to watch television:
see commercials and see new faces

top 2 places I'd want to visit 10 yrs. from now:
greece and egypt

top 2 great women you've encountered:
mom and all the moms

top 2 obsessions:
food and blog

top 2 things you hold everyday:
cellphone and bag

top 2 favorite girls name:
secret. i want to name it to my first kid, if ever i would have a kid

top 2 favorite guys name:
secret din.

top 2 favorite foods:
adobo, arroz caldo

top 2 favorite snacks:
chips and soda

top 2 favorite website:
ang dami. hindi kasya dito

top 2 things u want to do:
sleep and blog

top 2 reasons why you have LQ:
miscommunication and unopeness i guess

top 2 goals you want to accomplish:
corre and corre

top 2 favorite colors:
pink and blue

==

speaking of kuya bogs, kanina napanood ko yung Ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros. hindi ko inexpect na ganun yung movie, although alam ko na tungkol siya sa kabaklaan at pag-ibig. astig yung portrayal ni Maxi, bading na bading, pero in real life e lalaking-lalaki naman. astig talaga.

hindi ko rin akalain na papable talaga yung police na kababaliwan ni maxi. super gosh talaga si Victor. kung ganun lang din naman ka-gwapo ang mga pulis ngayon e gagawa ako ng krimen at magpapahuli sa kanila. tapos ise-save ako ng lawyer na sing gwapo din ni Alfred Vargas.

hay.

madaming magagandang part sa movie. sobrang okay yung sinabi nung tatay nina maxi sa kuya boy niya na "Pinalaki kitang magnanakaw, hindi mamamatay-tao", nung binasted ni Victor si Maxi na nalaman ni Kuya Bogs na iniyakan ni Maxi sa jeep, as in hagulgol. napabuntong-hininga ako dun. sana may kuya din ako na kasing supportive ni Kuya Bogs.

ang tinitilian kong si Kuya Bogs, hahangaan ko pala bilang kuya sa APNMO... pero magkasing edad lang kami kaya hindi ko siya pwedeng gawing kuya.

sana nga may kuya na lang ako.

hay.

sana may part two para may sense yung pagmu-move on ni Maxi over Papa Victor. hay...

==

isisi ang lahat ng ito sa hormones ko at sa pagkakapanood sa APNMO.

nagbago tuloy ang gusto kong qualifications sa magiging first boyfriend. kung meron man.

QUALIFICATIONS:

(1) 3 to 5 years older
(2) supportive
(3) understanding
(4) may sense of humor
(5) mabango
(6) mabilis ang takbo ng utak

bonus na kapag may hitsura, pera at kotse (joke itong last 2). medyo hindi naman na mahalaga yun sa ngayon. hindi naman kasi ako maganda. ako kasi yung tipo ng person na moody, matindi ang mood swings. busy ngayon, mamaya petix, tapos magsusungit tapos ad infinitum . sa tingin ko yung ganyang qualifications ang babagay sa akin.

nangangarap lang... baka bukas may ilaglag ang langit sa akin.

hay...

Kuya Bogs, sana kuya na lang kita.

Victor, nakapatay ako... arestuhin mo ako at ikulong sa bisig mo, este sa kwarto mo, este sa kulungan natin na tayong dalawa lang, wala ng iba...

hahaha!!!

trial and error

2007-07-24T19:12:00.000-07:00

We’re damned after all.
Through fortune and flame we fall.
And if you will say that "I'll show you the way
To return from the ashes you call."
- MAMA, MCR

heto na naman. dapat kaharap ko yung mga libro ko, pero nasaan ako?

kung hindi sa harap ng tv, sa harap ng laptop o pc, naba-blog o hindi kaya e Wikipedia. pakshet talaga.

gusto ko namang mag-aral ng dapat pag-aralin, kaso kulang ako sa sipag. kung anu-ano na ngang gamot ang iniinom ko para "sipagin", ang hindi ko lang alam e kung kulang ba yung gamot o tamad lang talaga ako. at ayoko sa lahat yung feeling ng tinatamad, pero mismong kamay at paa ko ayaw gumana. pakshet talaga.

TANONG: saang drug store may tindang "pampasipag" na gamot? yung extra strength wah. ayoko ng lipovitan o kahit anong liquid. basta gamot.

==

katext ko kagabi si budz. pareho lang ang panalangin namin sa darating na linggo: sana i-reschedule ang exam dahil wala pa, kung tutuusin, kaming natututunan sa pagbabasa ng libro at pagsosolve ng problems. hindi naman kasi ako yung tipo ng bata na kapag nagbasa ay may mapupulot agad, unless kapulot-pulot talaga siya. kung readiness ang pag-uusapan, atras ako diyan. mas handa pa akong kumanta ng Dodong Charing at batuhin ng bato sa harap ng maraming tao. ikaw ba ang magbasa ng 5-6 books na hindi lalagpas sa 5 inches ang kapal. partida salit-salit na yan. hindi mo pa alam kung saang parte ng mga librong yun kukuha ng tanong. o di ba?

==

madalas kong sabihin sa lahat na ayokong kumuha ng licensure exam para sa kurso ko. ang dami kasing factors tulad ng (1) family pressure, (2) peer pressure, at (3) magbasa ng madaming libro. ang sabi naman ng nanay sana hindi na lang ito ang kinuha ko. oo nga naman. alam ko rin naman noon pa na kelangan ng lisensiya sa ganitong kurso. malay ko bang kukulangin ako ng utak. o ng kasipagan.

==

siguro nga, meron na akong correphobia aka appliphobia.

loading

2007-07-22T09:24:00.001-07:00

ilang araw na akong ganito. nagpapanggap na nagbabasa at nagaaral pero ang totoo, walang pumapasok sa utak ko na impormasyon na alam ko sa sarili ko na kelangan ko. kung meron man, e di meron lang. wala akong ginagawa para maghanap ng company para sa OJT2 at presentation na rin para sa OJT1 at design 3. exam na rin sa heat and mass at report deadline na sa chelab2.

in short, the keyword for me as of this moment is PETIX.

ayoko ng ganitong pakiramdam. hindi ko alam ang una kong gagawin. ang problema nga lang, enrolled ako sa lahat, meaning, dapat bago ang term na ito handa na akong mamatay sa decision ko na i-enroll lahat ng dapat i-enroll.

hay.

==

SPOILER:

nabasa ko sa wikipedia ang mga mangyayari sa Harry Potter and the Deathly Hallows.

kagulat-gulat. Magiging mag-asawa sina Harry at Ginny, Ron at Hermione. May tatlong anak sina Harry.

kagulat-gulat talaga.

hindi kasi ako nagbabasa ng series.

==

SONA pala kahapon. yearly report daw yun ng presidente sa mga "nagawa" niya last year.

so what? papasa ba ako sa mock board kung makikinig ako sa kanya?

wala akong naramdamang "ginhawa" sa mga "nagawa" niya last year. so what's the point of suspending the classes or something like that? ilang oras lang naman ng pambobola yun and everything, so why listen kung alam mo sa sarili mo na walang nagbago. unless pro-GMA ka tulad ni atienza na nabigyan ng position sa DENR (factor siguro yung floral polos niya. eew).

kapag kumonti na siguro ang bata sa lansangan, child laborers at kung anu-ano pang senyales ng puritang Pilipinas, saka ako makikinig sa SONA o sa kahit anong sasabihin ng kahit sino man siya na makakagawa nun sa term niya as RP President.

==

mock board really bothers me.

shet.

pork steak

2007-07-18T14:54:00.000-07:00

"Tell me who your friends are, and I tell you who you are."
- anonymous
"A friend is someone who knows the song in your heart and can sing it back to you when you have forgotten the words."
- unknown

ok pa naman ang linggong ito bukod sa isang bagay: wala pa rin kaming teacher sa review subject. kung susuwertihin ka nga naman, in few weeks (or week na lang yata, shet), mag-eexam na, wala pa ring teacher. kahit na ba general inorganic chemistry LANG yun, kelangan pa rin ng review. haler, kahit na ba Chemical Engineering ang kinakarir ko e kelangan ko rin ng review kasi ilang taon na ang nakalipas at halos natabunan na lahat ng basics na nasa utak ko.

buti na lang may mga kaibigan akong katulad nina abeng, arn, pipz elmo at cathy na handang maghapi-hapi sa oras na walang ginagawa.

*amen*

==

may niluto si cathy nung monday na sobrang sarap (sunod sa arroz caldo at adobo ng mga magulang ko. pramis). dahil yata sa lutong iyon kaya hindi kami nasipa ng espiritu ni san miguel. samahan mo pa ng panonood ng Kill Bill 2 at uber sabog na kanin at uber kulit na people.

Pork Steak. Pork Steak. so sarap. tinuro na ni cathy sa amin kung paano lutuin yun, pero duda ako sa iluluto ko, kung iluluto ko man siya. aminado naman ako na hindi ako magaling magluto at hindi ko maluluto yun ng katulad ng sarap ng pagluluto ni cath. hindi naman kasi ako yung tipo ng tao na iniiba yung recipe maliban na lang kung may permiso yung original na nagluto nito. kabastusan kasi yun. iibahin mo yung ingredients o di kaya e may idadagdag ka sa ingredients na hindi naman appropriate. kabastusan talaga yun. basta ganun.

pagkatapos kumain at maglinis, its time for the real agenda: videoke. videoke galore!!! singit lang talaga si gsm blue na walang nakaramdam ng sipa. pramis. pindot-kanta-pindot-tagay! yeah!

ok sana for overnight pero wala kaming dalang damit at sa valenzuela pa ang uwi ko. sayang talaga.

guys, sana maulit. :D

you all rock!!! yeah!!!

nostalgia

2007-07-15T10:25:00.000-07:00

Kay bilis ba't umalis, nakakamiss
Na bigla lang di ko man lamang nalaman
Na mawawala,
Na bigla lang di mo man lamang naisip
Na idahan-dahan.
Hindi ako sanay sa biglaan,
Unti unti na lang sanang nawala.
- BIGLAAN, 6cyclemind

type type. erase. type. erase.

ganyan ako palagi kapag nakaharap na sa posting area ng blog ko. asar. bad trip. ang dami kasing laman ng isip ko, wala namang maisulat itong kamay ko.

shet, parang supply exceeds demand.

sakit ba itong nangyayari sa akin o ano?!?!

==

parang kelan lang na kelangan kong matulog ng maaga para pumasok sa OJT na umaga. mahaba kasi ang biyahe mula Valenzuela hanggang Makati.
parang kelan lang din na abala ako sa pag-iisip ng baon para sa lunch ko sa OJT. parang kelan lang din na nakikipagtawanan pa ako sina Miss Aileen at Sir Randy.

parang kelan lang. ngayon, tapos na.

tapos na ang 120 hours ko sa Intertek Labtest, Philippines.

gusto ko pa sanang mag-extend ng another 120 hours doon, pero ayaw ng OJT professor namin. pang-chemistry people kasi dun. honga naman. pero kung training ang pag-uusapan, trained na trained ka, kung gusto mo, mag-over time ka pa, walang pipigil sa iyo.

yun nga lang, ayaw niya talaga doon. tuloy, purnada ang maraming plano namin ni Miss Aileen na (1) mag-yellow cab, (2) mag-starbucks, (3) mag-'window shopping' sa levi's philippines, (4) at marami pang iba. isama mo na rin si Sir Randy kung gusto namin ng 'bonding time'.

malungkot talaga. malungkot na malungkot. nagkaroon ako ng pagkakataon na singhutin ang hangin sa loob ng AAS at mag-digest and filter for the last time bago ako tuluyang magpaalam at umalis. nostalgia talaga. kahit 120 hours lang ako doon, ang dami kong nalaman, natutunan.

ganon talaga siguro kapag nag-eenjoy ka sa ginagawa mo, bigla na lang kukunin sa iyo ng walang paalam. <*sad face*>

sounds familiar

2007-07-09T15:09:00.000-07:00

It is not the critic who counts, not the man who points out how the strong man stumbled, or where the doer of deeds could have done better. The credit belongs to the man who is actually in the arena, whose face is marred by dust and sweat and blood, who strives valiantly, who errs and comes short again and again, who knows the great enthusiasms, the great devotions, and spends himself in a worthy cause, who at best knows achievement and who at the worst if he fails at least fails while daring greatly so that his place shall never be with those cold and timid souls who know neither victory nor defeat.
- Theodore Roosevelt, from a speech given in Paris at the Sorbonne in 1910

To gain that which is worth having, it may be necessary to lose everything else.
- Bernadette Devlin

Dreams do come true, if we only wish hard enough, You can have anything in life if you will sacrifice everything else for it.
- James Matthew Barrie

kung hindi conflicting ang schedules ng design3, heat and mass transfer, ojt2, applied ChE at unit lab2, lahat yan i-eenrol ko. <*cross my fingers*> <*sign of the cross*>

: MARIA TERESITA!!! SIRA NA BA ANG ULO MO?!?!

oo, matagal nang sira ang tuktok ko. suicide kung suicide. sacrifice kung sacrifice. pesteng diploma yan, ang ilap habulin.

ngayon lang talaga ako napaisip na sana iba na lang ang ginawa ko sa buhay. sana hindi na lang ako nag galing-galingan dati para hindi ako dito napunta. pero kung iisipin, saan ako naroon ngayon kung hindi ko ginawa yun noon? amazing di ba?

may mga tanong talaga na hindi na masasagot pa, maliban na lang kung pagninilayan ng maigi.

paano pa ako makakapagnilay, e papatayin ko ang sarili ko sa susunod na tatlong buwan?!?!

==

signs. hindi yung pelikulang may aliens na tinilian ng mga matatakuting kagaya ko. yung tipong kapag nadasal ka then hihingi ka ng sign, yung hindi mo palaging nakikita. halimbawa, kung makakakita ka ng violet na rosas sa mrt station na bitbit ng isang matrona, maa-approve na yung VISA mo papuntang America. ganun. sign.

mukhang marami akong hihingin na sign mula sa kalangitan sa susunod na tatlo o anim na buwan.

*AMEN*

==

katext ko kagabi yung kaibigan ko na nagtuturo ng english sa mga koreans. surprisingly, sabi niya, mababa lang ang tingin ng mga nagpauso ng bangs sa Pinas sa mga teacher, lalo na kung babae. teacher ka nila oo, pero teacher ka lang talaga. so parang wala kang karapatang magreklamo kapag nilagyan ka nila ng bangs o pakainin ka ng dahon na may kanin kasi nga teacher ka lang nila.

e kung iwan kaya sila ng teacher lang nila? paano sila matututo ng english kung walang teacher lang na magtuturo sa kanila? hindi ba nila naisip na mag-self-study na lang ng english sa bansa nila kung mang-aapi din lang naman sila ng magtuturo sa kanila?

epekto lang siguro yun ng bangs. yeah.

==

"Pikit mata kong iaalay ang buwan at araw pati pa sapatos kong suot"
- Akap, Imago

author unknown

2007-07-08T03:56:00.000-07:00

I am having an out of money experience.
- Author Unknown

first day ng school bukas. kung 'normal' ang school days mo, tumataas na malamang ang kilay mo. abnormal kasi ang school calendar namin. paano ba naman apat na semestre sa isang taon?!?! parang elem at high lang di ba? ang pagkakaiba lang nun, walang awa kang papagurin ng professors mo. feeling kasi nila semester pa rin o hindi kaya e feeling nila yung subject lang niya ang inenrol mo nung enrollment.

speaking of enrollment, bukas pa lang ako pipila. may utang pa kasi ako last term. shete. money matters. i hate to talk about it. bakit pa kasi nauso ang pera? kung sa bagay, kung uso pa rin ang barter o kung ano mang klaseng trade chorva hanggang sa ngayon, e malamang ubos na rin ang gamit dito sa bahay, at puno na rin ng kung anu-anong gamit sa treasurer's office. hmm, sounds like pawnshop.

==

nagpunta kami kanina ng mahal na inang reyna sa banal na lugar para sa mga shoppers; ang divisoria. ok naman, although umikot-ikot kami dahil hindi niya makita yung hinahanap niya. meron sana, pero hindi namin nabili kasi ayaw magpapili ng kulay nung aleng nagtitinda ng egglets na gagamitin sana nila sa company anniversary nila. hindi siya nag-iisip. benta din yun.

masaya mag-sight seeing, ang dami kasing cute na damit, sapatos at bag. hanggang tingin na nga lang talaga ako kasi wala namang kasya sa aking damit, at kung meron man, wala akong pambili. pera talaga!!!!!

==

kanina napag-usapan namin ng tita ko yung pera ng ibang bansa. kung ako ang tatanungin, ayokong gumamit ng ibang pera. baka malito ako. ako pa man din yung taong malituhin sa lahat ng bagay. isipin mo, ang ibibigay sa iyong grocery bill is in dollars or something not PhP. ang weird di ba? nakakaiyak. yun yung isa sa mga reasons ko kung bakit ayoko mangibang bansa. iba na yung salita, kultura, pagkain at pati pera.

pera talaga!!!!

==

may alam ka bang trabaho? kahit part-time lang.

pantawid allowance, pantawid uhaw.

pera. ang ilap mo.

quotable notes

2007-07-07T00:25:00.000-07:00

Ang entry na ito ay dapat isisi sa mga novelty stations na madalas patugtugin sa jeep, tricycle o kahit pa sa opisina ng kahit anong building sa sentro ng kalakalan ng Metro Manila.

Bihira lang sa ngayon yung matatawag na OPM na may sense. Uso na kasi ngayon ang revival, remix, rearranged, o kahit ano pang may prefix na re- sa mga kanta. Gets mo? Yung mga kanta noong early 90’s, ngayon nirerevive na lang ng kahit sinong banda o personalidad na gustong magkaroon ng pangalan sa industriya.

At dahil diyan, ililista ko yung mga kantang para sa akin ay nakakairitang pakinggan dahil ampangit ng pagkaka-revive o pakshit yung tunog ng boses nila para sa kantang pinilit buhayin pero lalo pang pinatay ng kanilang pakshit na boses.

Kisapmata

Original: Rivermaya (Bamboo on the side)

Revival: Yasmien Kurdi

Ito ang nangunguna sa listahan ko. Pucha, ang daming pwedeng babuyin na kanta diyan na babagay sa boses niya, tapos yung sa RM pa!?!?! Kapag naririnig ko talaga itong kantang ito sa radyo ng OJT-han ko, lumalayas ako sa Lab o sa AAS. Idadahilan ko na lang na naiihi ako o di kaya e magmimiryenda ako. Pakshit talaga. Kairita.

Sa fans (kung meron man) ni Yasmien, sorry, pero totoo kasi. Pakshit.

Torpedo

Original: Eraserheads

Revival: Gloc 9 and Company

Isa pa ‘to. Sana gumawa na lang siya ng bagong kanta na pwedeng isama sa (lately) monotonous niyang rapping style. Parang yung ginawa niya lang sa LANDO. Enough said.

Iris

Original: Goo Goo Dolls

Revival: Ronan Keating

Hindi nakaligtas ‘to kahit International na ang market. Immortal na yung kanta, ginalaw pa. Hindi ko akalain na pati katulad ni Ronan Keating ay papatos sa ganitong revival. Pero mas okay na rin yun kesa sa sinama niya pa yung dating Boyzone.

Yan lang naman sa ngayon yung nakakairitang revival sa pandinig ko. Sa mga fans ng mga ‘yan, pasensiya na. totoo naman kasi. World peace, people.

Kanina pagka-upong pagka-upo ko sa bus may nagpatugtog ng cellphone niya ata yun. Okz na okz yung playlist niya, bukod sa isang kanta na naligaw ata. Yung LARAWANG KUPAS yung title. Dati ang akala kong title nun LARAWANG BUTAS. Walastik talaga. Sinama niya yung kanta sa linya nila Kitchie Nadal, Eraserheads, Daniel Beddingfield atbp. Astig di ba?!

LSS aka Last Song Syndrome. Ang hindi lang nakakaranas nun ay yung mga walang radyo o walang naririnig na melody o hindi kaya e bingi.

Madami-dami din sa radyo ngayon yung nakaka-LSS na mga kanta. Madalas kahit hindi mo gusto nagugustuhan mo kasi (1) wala kang choice kasi yung ung palaging pinapatugtog (2) kinakanta na din siya ng bus na sinasakyan mo ng mga tao sa likod, parang kulang na lang e ilagay nila sa kaliwang dibdib nila yung kanang kamay nila. Ganon.

Nagkakaroon tuloy ng sariling playlist sa utak natin kung minsan. May Tagalog, English, Mandarin, Korean, Martian, basta may tono at catchy melody, pasok sa playlist ng kahit sino. May napuntahan akong kasalan dati na ang souvernir ay CD na puro love song, iba-ibang genre nga lang. Cool nga e. Kung sa bagay, ang pelikula nga may OST, ang kasal pa kaya? What if sa libing meron din? Cool isipin.

Kung magkakaroon ng pelikula ang buhay ko na gagampanan ni Kim Sun Ah (sana makapagsalita siya ng Tagalog at Ilokano), malamang ito ang soundtrack:

Smells Like Teen Spirit – Nirvana

Sa maniwala ka o hindi, ito ang tumatakbong kanta sa isip ko 5 minutes after kong magising. Kahit hindi maintindihan ang lyrics, ang energetic kasi ng melody, astig pa yung banda. Automatic din siyang nagpe-play kapag bad trip ako o di kaya e gusto kong mag-power trip.

Don’t Dream It’s Over – Sixpence None the Richer

Automatic din ang pagtugtog nito kapag nawawalan na ako ng pag-asa sa buhay at pag-aaral. Kinakanta ko din ito sa videoke kapag may chance na mag- videoke, dedicated sa mga kaibigan ko na nag-iisip na wala ng pag-asang natitira sa buhay nila.

People Are People – D’Sound

Andito kasi yung favorite line ko: “I’d rather be dead than confessed.” In short, wala kang makukuha sa akin na valuable information, pwera na lang kung may malaking kapalit, tulad ng buhay mo o house and lot ninyo o kayamanan ninyo.

Pachelbel’s Canon in D

Pangkasal daw itong piano piece na ito. Pakialam ko. Basta maganda siya sa pandinig at naaalala ko yung MSG. Nag-attempt ako na matutunan itong piece na ito pero I failed. Walang nangyari. Ang hirap kasing hatiin ang utak kapag nagpi-piano.

Noypi – Bamboo

Para ito sa mga kaibigan ko at ibang tao na inakalang isa akong Tsinay o Japnoy o Koreana.

If You’re Not the One – Daniel Beddingfield

Para sana ito sa kilig moment ng buhay ko. Kung meron man.

“Is there anyway that I could stay in your arms?”

Batang-bata Ka Pa – APO Hiking Society

Kapag kinakanta talaga ‘to sa radyo para akong kinakantahan ng mga magulang ko o kapag naguusap kami ng masinsinan ng mga magulang ko automatic na tutugtog din ‘to. Ngayon ko lang din talaga naiintindihan yung gusto nilang sabihin sa akin noon pa; na hindi lahat kelangang malaman sa buhay, isang bagsakan lang. Everything takes time, and you should have patience in waiting for the right time <*nosebleed*>.

Blue Jeans – APO Hiking Society

Sa tagal ko ba naman sa eskwela, imposibleng hindi kasama ito sa soundtrack ng buhay ko?

“…kung akala mong ako ay natuto na, hindi pa rin…”

One Step Closer – Linkin Park

“Takes me one step closer to the edge, and I’m about to break”

May ganyang akong moments sa buhay ko. Enough said.

Anima Christi

Sabi ko sa mga kaibigan ko, kung may kakantahin ako na walang tigil, ito yun. Religious song siya, pero iba talaga yung dating ng kantang ito sa akin.

Insensitive – Jann Arden

Ganito ako minsan. Andyan na, hindi ko pa alam. Malalaman ko na lang kapag wala na o wala na talaga. Shame.

“..the expression on your face that told me…”

Sway – Bic Runga

Muli, sa kilig moments ng buhay ko. Kung meron man.

“…say you’ll stay, don’t come and go..”

Oo – UpDharmaDown

Ito ay para sa climax ng lovelife ko, ulit, yun e kung meron akong lovelife. Ang dami kasi niyang linya na ang sarap ulit-ulitin. Manunuot sa buto mo yung melody, lyrics at boses ni Armi. Astig talaga. Kung meron akong pwedeng ibang kantahin forever bukod sa Anima Christi, ito yun. Sa mp3 ko pa lang gasgas na siya, muntik na rin siyang magasgas sa videoke ng kaibigan ko nung birthday niya. Astig talaga.

“…kung alam ko lang na ako’y masasaktan ng ganito, sana’y nakinig na lang ako sa nanay ko…”

“…matalino ka naman…”

“…malas mo, ikaw ang natipuhan ko…”

Sundo – Imago

Okay ito na patugtugin kapag ililibing na ako o hindi kaya e kamamatay ko lang. Para kasi saakin yung lyrics parang si God yung kumakausap sa iyo, sinusundo ka.

“Isabit mo sa akin ang pangarap mo,

Hindi kukulangin ang ibibigay

Isuko ang kaba, tuluyan kang bumitaw,

Ika’y manalig, manalig ka.”

Nice To Know You – Incubus

Another black parade song. Rock on!

“Pins and needles, nice to know you.

Goodbye, nice to know you.”

Come Around – Rhett Miller

“Am I gonna be lonely for the rest of my life?

Unless you come around”

Enough said.

Beer – Itchyworms

Para sa moments ng buhay ko na wala akong ginawa kundi mag-isip na uminom na lang ng beer, o ng kahit anong drink na hindi pwede sa minors. Applicable din siya sa moments na instead na may importante akong gagawin ay makikipag-inuman na lang ako sa mga co-Spartans ko.

Itagay mo!!!

Lahat ng kantang ‘yan ay DAPAT original artists ang kumanta. Ang mag-revive sa mga kantang yan mumultuhin ko.

mesmerized

2007-07-04T15:46:00.000-07:00

If you were right and I was wrong Why are you the one who's gone And I'm still here
- i'm still here, vertical horizon

nanaginip ako kanina. pinansin ko na daw yung taong hindi namamansin sa akin ilang buwan na ang nakakaraan... ang masama nun, sinabunutan ko pa siya para lang maibuhos ko lahat ng "galit" ko.

akalain mo nga naman kasi, bigla na lang akong hindi papansinin?!?! ako pa man din yung taong kapag hindi mo pinansin ng walang dahilan e hindi din kita papansisin ng walang dahilan.

sabi nga nic cathylonglegs, "don't get mad, get even".

==

mamaya mag-e-mrt na naman ako.

hindi ako bumababa sa north avenue station at quezon avenue station. andami kasing tao. ang hirap makipag-siksikan. may mga tao pati na ang hilig sumingit sa pila, e kung tutuusin pare-pareho kaming late.

kung saan ako bumababa para makasakay ako ng tren agad?

sa GMA Kamuning. double purpose yan. habang naghihintay ako ng tren, pwedeng may maka-ispat sa akin na talent manager ng GMA. dahil pwede akong lalake kapag short hair at babae kapag long and curly ang hair ko, lalapitan niya ako at bibigyan ng calling card para tawagan siya kapag okay ako for audition. pero dahil mukha (?!?) din akong intsik/korean/hapon, baka taping na agad ang drama ko. ayos.

==

nakakadalawang araw na akong kumakapit sa gitnang rail ng tren. yung hindi maabot ng karamihan.

ewan ko ba, may heels naman sila, bagong ligo din naman sila hmm, mabango pa naman siguro yung lekiduds nila.

hindi kaya basa sa kahihintay ng tren? imposible yun. nakatayo ka lang naman, medyo ayos ang panahon. imposibleng jabarin ka sa kahihintay lang.

hmmmm....

==

may inaabangan akong billboard kapag huminto na yung mrt train sa may guadalupe station. billboard siya ng bench. isang lalaki lang yung model pero tatlo yung minodel niyang damit. gets mo? ung una, schoolboy yung dating, natawa siya kaya nakayuko siya na tumatawa. yung pa-cute na tawa. basta ganun. yung pangalawa at pangalatlo, medyo seksi na. briefs and boxers na kasi yung suot niya.

basta ako ang tinitignan ko lang e yung una, yung schoolboy attire ang suot niya.

ayon sa benchtm.com, john mullaly ang pangalan niya. wala yung pic na gusto ko e, kaya ito na lang yung pic niya na galing din sa isa pang blogger.

==

gusto ko sanang mag-e-numerate ng mga kanta na gusto ko, kaya lang late na ako. makikipag-siksikan pa ako sa mrt.

hay nako.

morning madness

2007-07-02T14:50:00.000-07:00

"You have to have a dream so you can get up in the morning."
-Billy Wilder

sa maniwala ka o sa hindi, nagluluto ako ngayon ng baon/agahan ko.

oo, baon. baon para sa lunch ko mamaya sa ojt. bacon lang yun, yung hindi branded. hindi ko alam kung saan nabili ng nanay ko yun, pero masarap siya, pwede ng ibaon o papakin o wala lang.

==

normal na sa atin ang mag-almusal bago umpisahan ng sandamakmak na work ang araw (ako kasi hindi morning person, kaya hindi ako nag-aalmusal o energetic sa morning. basta hindi ako morning person). breakfast daw kasi ang pinakaimportanteng meal of the day, kaya naman ako sampu ng samahang hindi morning person, ay hindi nag-aalmusal.

pero kung mag-aalmusal man ako, ito ang gusto kong menu:

1. Pandesal - staple na yan sa bawat hapag kainan ng pamilyang Pilipino. Pwedeng palamanan ng queso, jam, mayo, margarine o butter. pwede rin isawsaw na kape o milo o sa tubig. ikaw ang bahala sa pandesal mo.

2. Kape - alam mo na yan. basta sa akin may cream.

3. Chocolate drink - yan e kung walang kape na may cream.

4. sinangag na kanin - isa pa sa staple sa hapag kainan ng pamilyang Pilipino. ito yung kanin na tira nung nakaraang gabi, pwede rin nung nakaraang tanghali, yun e kung ok lang na bumubula pa yung kaning bahaw.vmas gusto ko kapag marami siyang bawang. mmmm, ambango!

5. ulam, preferably tuyo/prito - lalo na kapag itlog o kahit anong pinirito. panalo!

==

buhay na naman ang text life ko kagabi. salamat sa globe. kasi sa globe, posible.

speaking of globe, nilabas ko halos lahat ng joke na natutunan ko sa youth encounter habang nasa kusina kami at nagluluto (nagluluto nga ba?!?!). kahit si FIFI na hindi ako dapat ang magpakilala, napakilala ko. sa first attempt binara ako. para daw akong baliw. putcha. killjoy.
hindi naman talaga yung pamilya ko yung killjoy kundi yung old maid kong tita. putcha talaga. ang lakas man-reject. kung anu-ano daw ang natutunan ko sa school.

putcha talaga. nakakabad-trip. mabilis lang naman ang karma sabi nila. hihintayin ko na lang si karma na gumawa ng paraan sa kanya. killjoy asshole.

==

bago nga pala ako magluto ng baon, binalak ko na mag-OL para sa isang blog.

only to know that tinago ng magagaling kong kapatid ang cable ng DSL.

greedy assholes.

==

luto na ang baon ko. sa wakas.

youth encounter of the close kind

2007-07-01T05:50:00.000-07:00

Laughter and tears are both responses to frustration and exhaustion. I myself prefer to laugh since there is less cleaning to do afterward.
- Kurt Vonnegut

wala akong ginawa ngayon linggong ito kundi tumawa ng tumawa ng tumawa. salamat sa mga joke nina cathy, budz arn, abeng at pipz elmo, kuya gilbert at sa bago kong crush na si kuya jhong (pero may asawa't anak na siya, so, ayun, minor crush lang. pramis).

==

bago ang lahat, gusto kong sabihin na disappointed ako at nasa third place si wendy.

i just don't like her. as if she will like me. e why do i care?

i think PBB should be renamed from PINOY BIG BROTHER to PINOY BIG BLUFF or PINOY BIG BOYCOTT

suggestion lang.

==

frustrated ako nung malaman ko na may exam ako sa araw na dapat maga-advance party ako sa youth encounter ng org ko sa chapel. magkaganoon man, carry lang. at least pupunta pa rin ako.

in fairness ok ang time ngayon. maaga kaming umalis ng manila para pumunta ng laguna-quezon border. pwede ring tawaging kilometer 91 yung lugar. wala lang.

may bago kaming kasama. bagong facilitator. si kuya jhong. tahimik siya, hindi makabasag pinggan. nung una katabi siya ni drew sa bus, pero lumipat siya ng upuan (sa tabi ng bintana, sa bandang likod) kasi mag-aaral daw siya. huwaw, huwarang estudyante.

ok din yung biyahe. kahit hindi ko kilala yung katabi ko (na nag-offer ng food niya kahit complete strangers kami), ok yung palabas sa tv, gma7. dahil video on board ang drama ng bus, nagsalang sila ng vcd, TEARS OF THE SUN ang title. brutal siya, as in babarilin na lang ang babarilin. ganun. hindi ko kinaya, ayun, nag-sight seeing na lang ako sa bintana ng upuan ko.

hanggang sa huminto yung bus. sinabi nung konduktor, "dito na kayo." naisip ko, "hindi nga? bakit merong bar/spa/conference chorva dito?" nahalata siguro ng konduktor yung amazement sa mga mukha namin. inulit niya yung sinabi niya kanina, "dito na kayo, kilometer 91."

wala kaming nagawa kundi bumaba. ayun, kilometer91 nga. with a big, big twist.

cool. hindi na maliligaw yung dapat maligaw.

==
pagdating sa place, ang unang banat sa akin, wala pang naluluto. patay. dumiretso ako sa kusina only to find out na walang gasul.

paano magluluto ang isang staff ng walang gasul?

simple ang sagot. sa kahoy.

yeeeessss... parang LIS laaannggg... yari na naman ang baga ko nitooooo.

ako lang kasi ang staff sa unang araw. bad trip pa yung niluto kong kanin nung unang gabi. para siyang lugaw/puto/champorado (yung amoy lang). sablay talaga.

dun na lumabas yung pagiging funny man ni kuya jhong.

late na rin kami natulog. pero carry lang.

==

the next day, survive pa rin. ako lang talaga ang staff. buti na lang matiyaga ang at-large. na-master ko na yung kanin. konti na lang.

dumating naman sina cathy, arn, abeng at elmo (aka BIG4) ng hatinggabi. ok na. ok na ok na ang staff. tulog agad kami sa kuwarto namin ng unang gabi. pagod-pagod e. imagine this: nagkasya kami sa isang single bed. partida, dalawa kaming malaki niyan. astig talaga yun. 5 nice people-in-1 bed

dun na nagsimula yung lahat ng katatawanan at kalokohan.

==

luto, kain, luto. yun lang yung ginawa namin. sa gitna ng mga pangyayaring yun nagtatawanan lang kami. kung anu-ano na ang naimbento naming chants, expressions, et. al. nao-OP na nga ang kahit sinong dumikit sa amin kasi kami lang ang nagkakaintindihan.

KIM! JUMONG! IN THE PALACE! INSIDE THE BIG BROTHER'S HOUSE! DURING PRINCESS HOURS! IN THE ATTIC CAT OF THE FULL HOUSE! LOVE TRULY! WHICH STAR ARE YOU FROM! KIM! JUMONG! IN THE PALACE! INSIDE THE BIG BROTHER'S HOUSE! DURING PRINCESS HOURS! IN THE ATTIC CAT OF THE FULL HOUSE! LOVE TRULY! WHICH STAR ARE YOU FROM! (repeat until fade, or kapag pagod na kayo)

meron pang kasamang saludo, sayaw at side comments yan.

==

sa kitchen lang din kami nakakapulot ng bagong jokes courtesy of kuya gilbert. may bago din kaming friend, si FIFI. kung gusto mo siyang makilala, sabihin mo lang sa akin. i will be glad to introduce you to FIFI.

==

maaga akong umuwi. ayoko sana, pero wala akong magagawa. kalusugan ko ang nakataya. wala kasi akong agimat na clusivol. tsk tsk tsk.

==

insensitive. may mga tao talaga palang ganun. hindi nakakaramdam.

ayoko na. i-eedit ko na lang itong post ko. may nakakabasa kasi.

itchy bitchy

2007-06-27T08:12:00.000-07:00

We will always be in a state of change
Further, farther
- layag, UdD

==

medyo hindi maganda ang araw na ito.

late akong nag-finals sa heat and mass dahil ang alam ko 9AM ang exam. pakshet, 730 pala. 9AM kasi yung alarm ko nung isang araw para ipaalala na may exam ako kinabukasan.

ayun, wala akong part 1 ng exam, part 2 lang. may kasama akong ganon, pero wala pang 1 hour umalis din siya. hindi niya kinaya yung kung ano man ang hindi niya kaya. basta ako pinagpatuloy ko kahit alam kong wala na akong pag-asa.

self-inflicted wounds rock!

naisip ko kasi ano yung use ng pinaglalalagay ko sa dingding ng kuwarto ko na encuraging cherva kung hindi ko naman gagamitin sa totoong buhay. getz mo? ganun kasi akong tao, kapag nawawalan ng pag-asa, umaasa sa mga encouraging notes na mula pa sa pelikula, libro o sa kaibigan. kahit ano basta encouraging.

balik tayo sa exam. in fairness may natira sa utak ko na formulas na kahit sa sarili ko hindi ko alam kung saan galing. hindi sa nagbubuhat ako ng sarili kong bangko o ano man. alam kong bagsak ako dun at ang ibig sabihin lang nun ay.... bagsak ako. yebah. lalong kakapal ang TOR ko nito. pakshet.

siguro nung nagsabog ang Diyos ng kasipagan tulog ako o di kaya e kumakain. it only proves one thing though.

PINOY AKO. huwag mong kantahin!

==

speaking of PINOY TAYO, maraming naiinis ngayon kay wendy ng PBB. alam mo na malamang yung kuwento kung bakit ganun, kaya hindi ko na ikukuwento.

ako rin, inis kung inis. putcha, kung makaiyak akala mo mamamatay si nel. kung makahagulgol parang inagawan ng lollipop. kung makaparinig akala mo siya lang ang may karapatang makapagparinig. putcha talaga.

kung siya ang mananalo sa PBB o matitira sa Big 4, wala, lutuan ang laban. for me wala pa ring tatalo sa SEASON 1. scripted kung scripted, pero SEASON 1 pa din. as in.

sayang, ginusto ko pa man ding sumali dun. buti na lang mahina akong magsaulo ng script o words.

asa naman ako.

==

umuwi ako ng hometown ko ngayon para sana bumili ng libro. e dahil ng inabot kami ng siyam-siyam sa finals kanina (10AM-2:30PM ako nag-exam. sila nagsimula ng 7:30AM. hardcore. parang board na), ginabi ako.

in short, hindi ko nahanap yung libro na kelangan ko bukas sa exam. gigising tuloy ako ng maaga mamaya para bumili sa kung saan man meron nun.

hay buhay.

==

medyo humahaba na ang buhok ko. yebah! pwede na ulit ako magpa-kulot, kahit wavy-wavy lang. wala na kasing pekeng kulay yung buhok ko kaya hindi na siya siguro magda-dry if ever magpakulotski ako.

share ko lang, hehe.

yatta!!!!

2007-06-25T08:59:00.000-07:00

how many special people change?
how many lives are living strange?
- oasis, champagne supernova

==

ok na ang defense namin sa design kanina. minor revisions na lang.

finals na lang ang kelangan and i'm good to go.

i'm good to go somewhere out there over the rainbow.

haha.

==

kararating lang ng kapatid ko galing pandacan. may pesteng nagsabi sa kanya na nalaglag sa gutter ng first floor yung N3210.

puchang maintenance yan. putcha talaga.

grrr. sikreto ko sana yun, tangina nilabas pa niya.

yari sa akin yun. tangina niya.

grr!!!

==

another grrr! moment: hindi ko akalain na ganun pala talaga ang ugali ni SUPERVISOR. kung may mas mataas pang tawag sa SUPERVISOR, yun na yung itawag mo sa kanya.

ang lakas magsabi na mali yan, mali ito, e siya, ano ba ginawa niya?

wala. as in wala. dati pinagawa namin siya ng reference, as in siya lang, pucha, hindi alam ang format. parang hindi nagte-thesis. shame. correction, hindi nga yata siya nagte-thesis kasi hindi siya tumutulong sa ka-thesismate niya. dinadahilan niya pa yung design namin e nai-print na nga. may nag-send daw ng bago kaya ipipi-print niya ulit. haler, nagpresenta akong mag-print kaya.

bad trip talaga. kanina ang dami niyang sinasabi na kapag siya ang pinagawa mo, ayaw na niya. instead na tumahimik, aba, bira pa rin ng bira. sisigawan ka pa kapag mali yung ginagawa mo. e tangina siya kaya ang gumawa? putcha talaga. kagalaiti.

sabi ko nga sa isa kong ka-grupo, dati asar siya sa isa naming groupmate na babae. ngayon naman sa binabae(?). hula ko ako na ang susunod. pero tumawa siya. hindi naman daw siguro.

malamang. may dala akong palaging laptop, paanong magagalit siya sa akin, di ba?

kidding aside, hindi ako yung tipo ng tao na petix kapag alam kong mahihirapan ang grupo. petix man ako, nasa lugar. hindi ako bossy, bisor o ano man na may kinalaman sa pag-uutos na mali yan at baguhin mo yan.

putcha talaga. kanina kung masigawan niya yung kagrupo namin akala mo tumae sa harap niya na hindi hinakot yung tae niya o di kaya e sinukahan siya ng napaka-asim na halo-halong pagkain na hindi pa na-digest ng stomach. buti na lang magaling mambara si groupmate. para sa iyo groupmate, SALUDO AKO SA IYO!

tama na ang ganitong usapan. nakakagalaiti lang. nakakasira ng araw.

==

kanina naman habang nanonood kami ng tv tinawagan ako ng tita ko para magtanong tungkol sa math. exponents daw. assignment ng anak niya na pinsan/inaanak ko.

math. bakit ako pa? hindi porke nag-engineering ako e magaling ako sa math. ayoko ng math. i repeat. ayoko ng math.

pero wala akong magawa. inaanak ko naman, so okay lang.

dahil hati ang attention naming dalawa sa tv at sa mga nanonood sa amin, feeling ko hindi niya masyadong na-gets yung "turo" ko. sabi ko sa kanya bumalik siya ng sunday. hindi para maturuan ng math kundi para maturuan kung paano mangopya. joke lang.

nakonsensiya tuloy ako. feeling ko hindi effective yung nagpapatawa habang nagtuturo. i should've taken it seriously. in fairness, bakit naman kasi late na siya nagpaturo. medyo malayo kasi yung bahay nila mula sa amin. e kung matino kang spoiled brat e di sana inagahan mong mag-reklamo sa nanay mo na hindi mo na kayang mag-galing-galingan sa homework mo, at kelangan mo ng isang taong nagpapanggap maging magaling sa math pero hindi naman.

am i making a point here?

==

if my entry today sounds bitter, blame my glands. and my period. and my right kidney. and my groupmate.

blame everyone.

metampethamine hydrochloride

2007-06-24T08:52:00.000-07:00

bad news ang meron sa araw na ito.

una, inatake ako ng napaka-tinding UTI na sinamahan pa ng dysmennorhea.

pangalawa, nadiskubreng adik ang pinsan ko. as in adik sa metampethamine.

very, very bad day...

==

excited pa man din akong magpunta ng DV kanina. kaso pag-alis ni nanay papunta sa kapatid niya (na tita ko), sumakit yung puson ko. keri lang. ganito naman ako monthly. pero maya-maya iba na yung sumasakit. yung part na masakit sa akin kapag inaatake ako ng UTI o ng kung ano man. nung huli kasi akong na-hospital kinailangan pa akong i-pap smear. pap smear. pang may asawa lang yun o sexually active. susmiyo, ni isa diyan wala ako. hindi ako pumayag malamang, kahit gusto ni inay para malaman na ang dapt malaman. ayoko nga. ayokong kunin sa akin ng metal tube ang isang bagay na yun na lang ang maipagmamalaki ko.

wala, ayun, maghapon akong namilipit sa sakit. buti na lang kapitbahay namin yung tita ko na nurse. ayun. alam mo na malamang ang nangyari.

ang sabi sa akin, pagkatapos ng dalaw ko bumalik ako ng hospital para magpa-check-up. or pa-laboratory muna bago hospital. pwede daw kasi na nasa reproductive system ko ang problema.

shet. how can someone like me be like that? sabi ko na nga ba mag-aampon na lang talaga ako.
inabisuhan ko na mga magulang ko na wag na silang umasa ng apo galing sa akin. pass na ako dun. tumawa lang sila. huwag ko daw isipin yun.

oo nga naman. pwede pa kasing mag-ampon, hehe.

==

design defense bukas. oops, mamaya pala.

God Bless America. God Bless Teresita. whatever that means.

==

nabasa ko sa yahoo! news na si prince william at si kate middleton ulit. as in dating again ang drama. e nagbreak na nga sila nung april na ikinatuwa ng milyong-milyong babae sa buong mundo, kasama ako.

so what? so what kung sila na ulit?

e kami kaya ni prince william kanina lang.

ASA.

dati kong crush yung batang yun (huwaw, bata. parang kaibigan lang). ngayon medyo na lang. siguro totoo yung sinasabi nila na nagbabago ang preference mo habang tumatanda ka.

siguro nga. ewan ko. cute pa rin naman siya sa paningin ko. cute meaning may dating, boyfriend material, ad infinitum.

pero mas cute yung bus driver sa amin sa pandacan. hindi siya bagay sa driver's seat. mas bagay siya sa tabi ko, nagbubuhat ng libro o laptop. o sa bahay, mag-aabang lang sa pagdating ko.

from royalty to normality (huwaw. chem). getz mo yung picture? nagbago naman di ba?

ang saya di ba?

==

nagtext ako sa kapatid ko na mag-ingat siya. nandun kasi sa maynila ngayon si pinsan. safety precautions. mabuti na nag-iingat.

kahit ganun yun, kahit papaano, kapatid ko pa rin yun, kahit ginastos niya yung PhP200 ko.

sabi ko sa kanya sa text uminom at mag-yosi na lang siya, huwag lang drugs. pag nag drugs siya, papatayin ko siya, seryoso.

==

bigla kong naalala yung mac arthur ni bob ong. addicts kasi sa meth yung mga bida.

sana mabasa mo para makarelate ka sa sinasabi ko. araso?

detour, F1 way

2007-06-23T18:48:00.000-07:00

wala pa akong tulog. ang tanong: ANO NAMAN ANG BAGO DUN?!?!

sinamahan ko magdamag ung pinsan ko sa bahay nila sa maynila. ok naman sa olrayt. inisip ko lang kung umuwi ako at umasa si paolo (yung pinsan ko ) sa kapatid ko na darating siya ng maaga, wala. wala siyang kakainin bukod sa hotdog ng 7-11.

which leads me to the next question: MAY DOCUMENTATION AT PRINTING BA NA PhP500?!?! yun kasi yung sinabi ng kapatid ko sa ermats ko nung humingi siya ng baon. naibigay yung pera biyernes. nagrereklamo pa siya nun kasi nga PhP500 LANG. LANG. LANG. LANG. hanggang linggo pa daw kasi siya. pagbigyan. baka nga naman totoo.

baka lang.

kahapon humingi ulit ng pera. sa akin naman. nangako kasi ako na magbibigay ako kung kulang. pero kung iisiping mabuti, sobra pa ang PhP500 hanggang linggo, lahat na ng kaartehan mo sa buhay, covered. bigay naman si ate. ang bait kasi.

kanina dumating siya, lasing.

naiyak ako. yung huli kong PhP200 binigay ko sa kanya sa pag-aakalang gagamitin niya yun sa school. e putcha, putcha talaga, PINANG-INOM LANG. ilang lugaw, fried chicken at ice cream ang pwedeng mabili sa PhP200? sinita ko siya kung bakit siya lasing, nasaan napunta yung PhP700, at anong klaseng documentation ba yung ginawa niya.

ang sagot: "KUMAKAIN AKO. ALANGAN NA KUMAIN AKO NG LESS THAN PhP50 A DAY?"

amputcha talaga. kung hindi lang dahil sa mga parameters tulad ng madaling araw, condominium at lasing, inaway ko yun, BIG TIME! putcha, PhP200! PhP200! PhP200! ilang araw na akong walang matinong kain. hindi din ba niya naisip na wala ding matinong kain ang mga magulang namin?

nagpigil ako ng luha habang nakatitig sa kanya. nung hindi ko kinaya, tumalikod ako, uminom ng tubig at sinabing: "UMUWI KA NA BA SA BAHAY? NAKAKAIYAK ANG SITWASYON DUN." sabay pasok ng banyo. sabay iyak.

kanina iniyakan ko nanay ko sa hapag-kainan. hindi ako makatingin sa kanya, baka hindi ko kayanin humagulgol ako. hanggang ngayon na naiiyak pa rin ako. putcha talaga.

ok lang talaga sana kung sa maganda napunta yung PhP200. tangina.

sabi nga pala ni nanay masamang magmura. ikaw yung mapapasama hindi yung sinasabihan mo.

hmmmm....

==

astig yung nasakyan kong jeep kanina. detour kung detour. iwas MMDA. iwas bwisit sa morning AM.

yebah!

==

kasesend ko lang ng design presentation na ginawa ko kagabi hanggang kanina sa mga ka-grupo ko.

wala lang. share ko lang.

==

pupunta kami ni inay sa divisoria. may gusto kasi siyang bilhin na maaring alam ko kung nasaan.

ako pa, e dati akong tambay sa divisoria lalo na sa 168. naghihintay ng makukuha sa mga namimili rin. joke lang. ayaw ni nanay dun. ayaw niya ng nakakahilo.

my mother's wish is her daughter's command.

expletives galore

2007-06-22T07:07:00.000-07:00

may exam ako bukas, at wala akong ginagawa bukod sa mag-blog.

ang saya di ba?

putek, hindi ko na alam ang gagawin ko. may mga problema na ang sarap takasan pero kapag tinakasan ko yun patay ako.

peste naman kasi. bakit ganito pa ang kinuha ko. pakshit talaga.

==

naguguluhan ako kung itutuloy ko ba sa kasalukuyan kong OJThan ang OJT2 ko. ang sabi sa akin ni miss aileen, i-weigh ko daw yung disadvantages at advantages.

yun na nga e. mahina ako sa weighing ng mga ganyang bagay. ok na sana dun kaya lang walang alowance. pakain oo meron. pero anda, wala talaga. pakikisama, ayos na ayos. cool na cool ang mga analyst lalo na si sir randy na hindi na naubusan ng joke o pakulo.

pero kelangan ko ng pera. kelangan ko ng gas.

ang disadvantage? kelangan ko pa ng reccommendation letter kapag lumipat pa ako at para makuha yun, kelangan enrolled ako sa OJT2. kung dun pa rin ako saasbihin ko lang tuloy ko na hanggang 240, tapos ang usapan.

kaso nga kelangan ko ng pera. kelangan. ko. ng. pera.

pakshet na buhay 'to, oo.

==

good news. nanalo ako sa laban ko sa textmate ko. hindi na siya nagtetext ngayon. at alam ninyo kung ano ang sinabi ko para tumigil siya?

magpapalit kami ng boylet ko ng sim card.

eto malupet. hulaan mo kung sino yung boylet.

isip, isip...

sino pa ba, e di AKO!!!!

sino ba ang pwedeng kontratahin e madalas akong wala sa school. dyahe naman kapag shinare ko sa OJT. so technically that day, I am my own boyfriend.

pero wak kayo alala, babae ako. sure na sure yun. pang-drive away lang ng evil spirit yung mga ganong bagay.

ayun, ok na ulit ang buhay text ko. tahimik na.

back to normal, but not quite. i still have my dear friends to text me, and i love them for that. :D

==

i really miss some things in my so-called exciting life like sleeping until my neck hurts, eating like there's no bukas (ayoko ng tomorow, baka ma-wrong spelling), read any books i want (hindi ko pa nga tapos yung 48 laws of power. kakahiya sa co-spartan ko) at marami pa.

siguro ganun talaga. kelangan mong ma-miss yung mga yun para magpursigi ka sa mga ginagawa mo ngayon.

tulad ng exams na meron ako bukas, pero nandito ako ngayon sa computer shop, nagba-blog.

pakshet.

i welcome me

2007-06-20T08:23:00.001-07:00

my first non-Friedster blog after LiveJournal. go figure.

katulad ng iba ko pang blog, wala ulit ako maisip ngayon. siguro dahil ubos na o mauubos pa lang o ayaw kong ubusin ang laman ng utak ko (kung meron man) sa simpleng mga bagay lang, katulad ng pagpahid ng uhog na tumutulo sa ilong ko ngayon na sinamahan pa ang ubo na hindi ko alam kung saan galing. sipon lang kasi ang nakuha ko sa titamommy ko. ung ubo, package deal siguro, o di kaya nag-evolve na sipon. o di kaya ewan.

"hell week" ngayon sa mapua. yun ang tawag namin sa week before finals. kung bakit "hell week " ang tawag namin ay hindi ko din alam. naki-uso na lang ako para "in". come to think of it, kung "hell week" ang tawag sa week before finals, ano ang tawag sa "finals week" bukod sa, um, "finals week"?

tulad ng sinabi ko kanina, tumutulo ang uhog sa ilong ko at nangangati ang lalamunan ko dahil sa SARS. mamaya patay na ako. ayan. joke lang. ang corny. miss ko na kasi mag-joke na tipong hindi ko alam na nakakatawa pala siya sa ibang tao. basta ganun. balik tayo sa SARS. ang hirap talaga magkasakit lalo na kapag habulan ng kung ano-ano sa school. hindi na nga ako pumapasok ng heat and mass transfer para lang makumpleto yung OJT1 at design2, tas magkakasakit lang pala ako. matapos ang walang katapusang editing, texting at pagdadala ng over sa bigat na laptop, ok na yung design2, naipasa na yung draft. for defense na lang sa Monday, wish ko lang makalusot para design3 na at correlation na. at isa lang ang ibig sabihin nun. maari ko nang tawagin ang sarili ko na GC. GCgurado o Going Cute o Gagong Correlataion. Joke lang yung dulo.

===

maiba ang usapan. may katextmate ako. oo. katextmate. meron ako. nauto lang ako ng tita ko nung gabing yon kasi nagiinuman yung mga SPARTAN sa baba. FYI, isa akong SPARTAN WOMAN, and only spartan woman give birth to real men. wala namang papatol sa aking co-spartan ko kasi i'm one of the boys. pucha. kelan ba magbabago yung image ko na yun, na i'm one of the boys? hai.

balik tayo sa textmate. ginagago ko lang itong ulul na 'to, as in gaguhan. e ang gago ayaw tumigil sa pagtext. muntik na nga kaming magkita e, buti hindi natuloy. nagtetext pa rin siya. inaasar ko na't lahat nagtetext pa din. minumura ko na, ayun, text pa din. sinabi ko na nga na babae ang gusto ko, hala, text pa rin ang gago. pero sa makakabasa ng entry na 'to, BABAE AKO, for crying out loud. i just have to do things like that to stop him from texting me since i find him annoying and all.

tama na. basta BABAE AKO. BABAE AKO. repeat after me: BABAE SI TERE... BABAE SI TERE... repeat until fade. >_<

==

may mga tao talagang mas linta pa sa akin. yung tipong ang lakas makautos e kung tutuusin wala namang nagawa. may ganon akong kakilala. akala mo kung sinong maka-comment sa ginagawa namin e wala naman siyang ginagawa. SUPERVISOR na nga ang codename niya sa amin. hindi naman niya mababasa 'to malamang. hindi naman siguro katulad ng friendster ang blogspot maliban na lang kung may ka-close siya na mababasa niya itong blog ko, di ba? tamad ako, aminado ako dun, pero di ko sukat akalain na may mas tamad and worst, bossy, pa sa akin. although paminsan-minsan-minsan bossy ako. pero kung alam kong mahihirapan ang kasama ko, bakit ako magpapaka-BISOR at BOSSY, ayt?

==

hindi katulad ng mga dati kong posts sa friendster na nakaka-nose bleed, mas ginusto ko na lang magsulat sa tagalog sa dahilang (1) pinoy ako at pinoy din (malamang) ang babasa nito (kung meron man), (2) i find it amazing that i can organize my thoughts more when i write in my native tongue (o! ha? anlabo, di ba?) (3) inspired ako ni Kuya Bob Ong. Kung sino si Bob Ong, magbasa ka ng libro niya. kapag hindi ka naaliw sa libro niya, problema mo na yun, haha!

==

nagpunta ako ng school kanina para magpasa ng design2 draft. ok naman, pwera sa sa pesteng tullahan river na yan. tama bang mag-ayos ng bridge sa panahon ng eleksyon!?!? hanggang nagyon naglalakad pa rin ang daan-daang valenzuelanyo (tama ba?) kasama ako, sa mabaho at wasak na tulay para lang makasakay ng jeep papuntang LRT, RECTO o kung saan man. i have this feeling na mamadaliin yan before mag-august. pustahan.

politika nga naman sa pilipinas. so much.

enough said.

==

hanggang dito muna. kelangan ko ng matulog ulit. hindi ako pumasok ng OJT kanina para lang magpahinga. dyahe kasi kapag kahol-singhot ako sa trabaho. yung ganong feeling.